Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ (ΜΕ "ΒΟΥΛΑ" Ο.Η.Ε.)

Το δυτικό όνειρο και οι ανέστιοι σκλάβοι



«Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί χρειάστηκε να τρέχουμε για καταφύγιο, όταν η υπόσχεση ενός θαυμαστού καινούριου κόσμου ξεδιπλώθηκε κάτω από έναν ανέφελο γαλάζιο ουρανό;» (Pink Floyd , «Goodbye blue sky», 1979).


Απροκάλυπτα νεοφιλελεύθερη η «ντιρεκτίβα» του Ο.Η.Ε.(*) για τη διεθνή μετανάστευση, που θα μπορούσε κάλλιστα να έχει εκδοθεί από την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ή από κάποιον ανάλογο διεθνή οργανισμό / νταβατζή.

Η μετανάστευση, ένα μέχρι σήμερα σύνηθες και φυσικό φαινόμενο (σε όλα σχεδόν τα ζωικά είδη), επιχειρείται αναιτίως και υπόπτως να θεσμοθετηθεί. Από πότε χρειάζονται θεσμοθέτηση και «επισημοποίηση» τα φυσικά φαινόμενα; Όλες οι λέξεις και οι εκφράσεις / πιπίλες των (νεο)φιλελεύθερων οικονομολόγων κάνουν πασαρέλα σε αυτό το μνημείο διπροσωπίας και ωμότητας:

Η «ελευθερία κινητικότητας», όπως αποκαλείται στο εν λόγω κείμενο, δεν αφορά πλέον μόνο στα εμπορεύματα (το γνωστό laissez faire – laissez passer του πρώιμου καπιταλισμού), αλλά μεταφέρεται με τον πλέον διακριτικά ύπουλο τρόπο και στους κολασμένους αυτού του πλανήτη, οι οποίοι πρέπει να έχουν το «δικαίωμα» να περιφέρουν τα κουρέλια τους παντού όπου ζητούνται φτηνά εργατικά χέρια. 


 Γι' αυτό η «επιβολή περιορισμών εκ μέρους των φιλοξενουσών χωρών» μπορεί να αυξήσει τα «κόστη και τους κινδύνους» της μετανάστευσης αφού, αν οι μετανάστες αναγκαστούν / προτιμήσουν να μείνουν τελικά στις πατρίδες τους, μπορεί να προκληθούν κοινωνικές εκρήξεις. Και τότε θα κινδυνεύσουν οι επενδύσεις των προηγμένων χωρών στις τριτοκοσμικές χώρες. Γι’ αυτό πρέπει να στηριχθούν οι πάμπλουτες χούντες, που τοποτηρούν για τα συμφέροντα των «προηγμένων» δυτικών αφεντικών τους, τα οποία άλλωστε τις διόρισαν. Και πρέπει να απομακρυνθεί το ενδεχόμενο να «σκάσει» η τριτοκοσμική κοινωνική χύτρα. Πρέπει δηλαδή να ανακουφιστούν οι τριτοκοσμικές κοινωνίες εξάγοντας μέρος από τους λιμοκτονούντες πληθυσμούς τους ως φτηνό εργατικό δυναμικό στα «προηγμένα» αφεντικά (τα οποία με αυτόν τον τρόπο θα αυξήσουν τεχνητά την προσφορά εργασίας και θα μειώσουν τις εργασιακές αμοιβές στις χώρες τους). Έτσι και οι πάμπλουτες διορισμένες τριτοκοσμικές χούντες θα κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους και οι «προηγμένοι» θα έχουν τζάμπα δουλικό πράμα. Με ένα (νεοφιλελεύθερο) σμπάρο δύο τρυγόνια. Και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι… Άλλωστε όπως ομολογούν και οι συντάκτες του κοσμοσωτήριου αυτού κειμένου: «Οι μετανάστες θα είναι χρήσιμοι στη χώρα υποδοχής αλλά θα ευεργετήσουν και τους ίδιους και τη (σ.σ.: χουντοκρατούμενη) χώρα  προέλευσής τους».

Μάλιστα «η ανθρώπινη ανάπτυξη κινδυνεύει, όταν η μετανάστευση έρχεται ως αντίδραση σε απειλές και άρνηση επιλογών και όπου περιορίζονται οι ευκαιρίες για κινητικότητα». Συγκινητικά λόγια (νεο)φιλελεύθερου οικονομίστικου ανθρωπισμού. Μα τί ωραία που τα λένε! Πόσο νοιάζονται για την ανθρωπότητα! Σχεδόν νιώθουμε, ότι θα προσπαθήσουν να μας επιβάλλουν αυτή την «κινητικότητα», που θα αυξήσει τις «ευκαιρίες» μας για «ανθρώπινη ανάπτυξη». Πρέπει ο καθένας να αποκτήσει (υποχρεωτικά;) το δικαίωμα να γίνει «αναπτυσσόμενος» δούλος, σε όποιο μέρος του κόσμου «προσφέρεται» κάθε φορά η «επιλογή» για φτηνή εργασία.

Μάλιστα πρέπει να συμμορφωθούν «προς τα υποδείξεις» οι κεντρικές και οι τοπικές κυβερνήσεις, τόσο οι «προηγμένες», όσο και οι τριτοκοσμικές, αφού οι πολιτικές τους «παίζουν ζωτικό ρόλο στην αποκόμιση θετικών αποτελεσμάτων για την ανθρώπινη ανάπτυξη, τόσο για εκείνους οι οποίοι επιλέγουν να μετακινηθούν για να βελτιώσουν τη ζωή τους, όσο και για αυτούς που αναγκάστηκαν να φύγουν από τον τόπο τους εξαιτίας συρράξεων ή άλλων παραγόντων». Δηλαδή, αφού οι αιμοσταγείς πολυεθνικές έχουν προκαλέσει τόσες περιφερειακές πολεμικές συρράξεις (και … «άλλους παράγοντες») και ανάγκασαν κάμποσα εκατομμύρια φουκαράδες να ξεσπιτωθούν, τώρα πρέπει να «αποκομιστούν θετικά αποτελέσματα» για την «ανθρώπινη ανάπτυξη» μέσω των «ευκαιριών για κινητικότητα».

Μάλιστα θεωρείται (νεοφιλελεύθερο;) θέσφατο, ότι «η μετανάστευση έχει θετικό αντίκτυπο στην ανθρώπινη ανάπτυξη, μέσω […] της βελτίωσης της πρόσβασης στην εκπαίδευση και στις υπηρεσίες υγείας». Δηλαδή η προσέλευση τόσων εκατομμυρίων εξαθλιωμένων θα βελτιώσει τα συστήματα εκπαίδευσης και υγείας των χωρών υποδοχής (μήπως όπως έγινε ...στην Ελλάδα;). Άλλωστε είναι γνωστό, ότι χώρες όπως η φτωχή Σουηδία, ή η φτωχή Δανία, ή η φτωχή Νορβηγία περιμένουν τους μετανάστες για να αναμορφώσουν επιτέλους τα ελεεινά συστήματα υγείας και εκπαίδευσής τους...

Αλλά επειδή οι δύσπιστοι λαοί των «προηγμένων» χωρών δεν μπορούν να αντιληφθούν το πόσο ευεργετική θα είναι για την ανθρωπότητα μια παγκόσμια (νεοφιλελεύθερη) ανακατανομή των πληθυσμών, «για να πειστεί η κοινή γνώμη χρειάζεται θάρρος». Χρειάζεται «θάρρος» (ή μήπως θράσος;), για να εξακολουθήσουν να αποκοιμίζουν τους εξαθλιωμένους του πλανήτη, ώστε να μην εξεγερθούν και αποκεφαλίσουν τις χούντες - πλουτοκρατίες τους. Είναι καλύτερα να τούς πουλάνε «δυτικό όνειρο» για να τους κάνουν έτσι ανέστιους σκλάβους.

Χρειάζεται «θάρρος» για να πειστούν οι λαοί των «χωρών υποδοχής μεταναστών», να παραιτηθούν από τις κατακτήσεις τους (κοινωνική πρόνοια, συστήματα υγείας κλπ. για τα οποία έχουν χυθεί ποταμοί αίματος από τους εργαζόμενους τα τελευταία διακόσια χρόνια) και να δεχτούν μια πτώση του βιοτικού τους επιπέδου, μόνο και μόνο για να προστατευτούν οι "επενδύσεις" των δικών τους αφεντικών στον Τρίτο Κόσμο.

Αντιστρέφοντας τη ρητορεία αυτού του υπαγορευμένου νεοφιλελεύθερου κειμένου του Ο.Η.Ε., θα λέγαμε, ότι χρειάζεται λιγότερο θάρρος (και είναι και πιο συμφέρον από την άποψη της «ανθρώπινης ανάπτυξης»), η «κοινή γνώμη» των εξαθλιωμένων αυτού του κόσμου να πειστεί, ώστε να καρατομήσουν τους ξεπουλημένους ντόπιους δυνάστες τους και να κερδίσουν το δικαίωμα της ανθρώπινης ανάπτυξης και της παραμονής (και όχι … «κινητικότητας») πρωτίστως στις ίδιες τις πατρίδες τους. Θα λέγαμε, ότι τα κόστη και οι κίνδυνοι από κάτι τέτοιο είναι πολύ μεγαλύτεροι για τους εξουσιαστές του πλανήτη και άρα πολύ μικρότεροι για εμάς τους υπόλοιπους (από όποιες χώρες κι αν προερχόμαστε).

Ακόμα, λιγότερο θάρρος χρειάζεται για να εκδηλώσουν απλώς την αλληλεγγύη τους προς τους εξαθλιωμένους της Γης, οι προηγμένοι λαοί.

Όχι άλλοι διωγμένοι, ξεσπιτωμένοι, πρόσφυγες, μετανάστες, εκπατρισμένοι. Όχι στη νομιμοποίηση της «κινητικότητας» της δουλείας. Γη και Ελευθερία για όλους: Γη στις πατρίδες των παιδικών τους χρόνων (και όχι στις «διεθνείς αγορές») και Ελευθερία στις γλώσσες, στις οποίες ονειρεύονται (και όχι στη διχαλωτή φιδίσια γλώσσα της νεοφιλελεύθερης ρητορείας).


(*) «Να αρθούν οι φραγμοί στη μετανάστευση» καλεί το Πρόγραμμα του Ο.Η.Ε. για την Ανάπτυξη στην ετήσια έκθεσή του για την ανθρώπινη ανάπτυξη υποστηρίζοντας, ότι όταν περάσει η ύφεση οι μετανάστες θα είναι χρήσιμοι στη χώρα υποδοχής, αλλά θα ευεργετήσουν και τους ίδιους και τη χώρα προέλευσής τους. Ο Ο.Η.Ε. έδωσε στη δημοσιότητα και τον κατάλογο του Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, που φέρνει και πάλι πρώτη τη Νορβηγία.
Ως «ευκαιρία για να ανοίξει η συζήτηση και να γίνουν μεταρρυθμίσεις» στις πολιτικές της μετανάστευσης θεωρεί το Πρόγραμμα του Ο.Η.Ε. την ύφεση παραδεχόμενο, ότι «για να πειστεί η κοινή γνώμη χρειάζεται θάρρος». Από την έκθεση προκύπτει, ότι η μετανάστευση έχει θετικό αντίκτυπο στην ανθρώπινη ανάπτυξη μέσω της αύξησης του οικογενειακού εισοδήματος και της βελτίωσης της πρόσβασης στην εκπαίδευση και στις υπηρεσίες υγείας.
Επι πλέον στοιχειοθετείται, ότι η μετανάστευση μπορεί να βοηθήσει παραδοσιακά μειονεκτούσες ομάδες, ιδίως τις γυναίκες. Ταυτόχρονα όμως, η ανθρώπινη ανάπτυξη κινδυνεύει, όταν η μετανάστευση έρχεται ως αντίδραση σε απειλές και άρνηση επιλογών και όπου περιορίζονται οι ευκαιρίες για κινητικότητα.
Οι πολιτικές κεντρικών και τοπικών κυβερνήσεων παίζουν ζωτικό ρόλο στην αποκόμιση θετικών αποτελεσμάτων για την ανθρώπινη ανάπτυξη τόσο για εκείνους, οι οποίοι επιλέγουν να μετακινηθούν, για να βελτιώσουν τη ζωή τους, όσο και για αυτούς, που αναγκάστηκαν να φύγουν από τον τόπο τους εξαιτίας συρράξεων ή άλλων παραγόντων.
Η επιβολή περιορισμών εκ μέρους της φιλοξενούσας χώρας μπορεί να αυξήσει τα κόστη και τους κινδύνους της μετανάστευσης, επισημαίνει η έκθεση.
Στην άλλη έκθεση, του Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, η Νορβηγία προηγείται στον κατάλογο, που πάντως αφορά τα δεδομένα του 2007, πριν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Αυτό εξηγεί γιατί η Ισλανδία και η Ιρλανδία, που επλήγησαν πολύ σοβαρά, είναι σε τόσο υψηλές θέσεις. Αξιοπρόσεκτη σε αυτήν τη λίστα είναι η βελτίωση του δείκτη της Κίνας, που ανέβηκε επτά θέσεις. Στις χειρότερες θέσεις βρίσκονται Νιγηρία, Αφγανιστάν και Σιέρα Λεόνε.
Ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης υπολογίζεται βάσει του προσδόκιμου ζωής, το ποσοστό του πληθυσμού, που έχει γνώση γραφής και ανάγνωσης και το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εγχώριο προϊόν. (Εφημερίδα  «Ελευθεροτυπία», 5.10.09).

video


                   (Pink Floyd, Goodbye Blue Sky, από την ταινία The Wall, του 1982)


Θ. Λ.


(Κείμενο που είχα δημοσιεύσει στις 7/10/2009 στο freeinquiry.gr και το οποίο "κατέβασαν" αντιδεοντολογικά, μαζί με όλα τα άλλα δικά μου, όταν διεκόπη η συνεργασία μας. Εδώ με μερικές προσθήκες)

2 σχόλια:

  1. Αγαπητέ φίλε, από την εισαγωγή του κειμένου ήμουν σχεδόν βέβαιος για τις διαφωνίες μου με το κείμενο.

    "Η μετανάστευση, ένα μέχρι σήμερα σύνηθες και φυσικό φαινόμενο (σε όλα σχεδόν τα ζωικά είδη)" Και η χολέρα φυσικό φαινόμενο είναι.Και η υψηλή παιδική θνησιμότητα, το ίδιο. Το ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες προσπάθησαν να πάνε κόντρα στη "φυσική τάξη", κι αυτό μέσα στη φύση είναι όμως.

    Όταν ακούω επιχειρήματα περί φύσης και λοιπών ζωικών ειδών, από τα οποία πρέπει να αντιγράψουμε την ηθική μας και τις αξίες του πολιτισμού μας, 99% περιμένω να προέρχονται από κάτι θεούσες που μέσα στην αμάθεια τους θέλουν να υποστηρίξουν το "αφύσικο" πχ κάποιων ερωτικών επιλογών των συνανθρώπων μας.

    Αν σε ενδιαφέρει να ακούσεις το σχόλιο ενός συχνού, ανώνυμου αναγνώστη σου (με συμπάθεια στην αναρχική ιδέα, λόγω του πάθους της για την ελευθερία αλλά και λόγω της πολιτικής οξύνειας του αναρχικού χώρου), βρήκα το κείμενο μια θλιβερή αντίδραση που εύκολα θα μπορούσε να κάνει την επιχειρηματολογική κωλοτούμπα με τα ανάποδα τσιτάτα. Κι αντί να φωνάζει για το δικαίωμα των ανθρώπων να ζήσουν στους τόπους των παιδικών τους χρόνων, να φώναζε για το δικαίωμα των ανθρώπων να σουλατσάρουν παντού στη Γη, αν η έκθεση μιλούσε υπέρ της απαγόρευσης μετακίνησης των πληθυσμών. Άλλωστε κι η περιχαράκωση της περιοχής, χαρακτηριστικό των ζωικών ειδών είναι. Ή μήπως αυτό το χαρακτηριστικό θα το χώσουμε κάτω από το χαλάκι, γιατί δεν εξυπηρετεί τους ισμούς μας;

    Θα συνεχίσω να σε διαβάζω γιατί είναι πολιτικό μου χρέος να παραμένω ανοιχτός σε όλες τις ιδέες και γιατί ζηλεύω τις φιλοσοφικές σου βεβαιότητες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το "κατά φύσιν ζειν" είναι κατεξοχήν αρχαιοελληνικό φιλοσοφικό και υπαρξιακό ζητούμενο, το οποίο σε καμμία περίπτωση δεν σημαίνει απλώς "να αντιγράψουμε την ηθική μας και τις αξίες του πολιτισμού μας" από τη φύση (όπως λένε όντως οι θεούσες, με τις οποίες μάλλον μοιράζεσαι την ίδια παρεξήγηση:)). Ο άνθρωπος έχει τη δική του διαφοροποιημένη (υπο)φύση να πραγματώσει και αυτό μπορεί ενίοτε να γίνεται και με τρόπους που φαινομενικώς πάνε "αντίθετα" στη συνολικότερη Φύση.
      (Ειρήσθω εν παρόδω μια άλλη παρεξήγησή σου έχει να κάνει με το πολυφορεμένο τσιτάτο "ερωτικές επιλογές": ο ερωτικός προσανατολισμός του καθενός είναι γενετικά προδιαγεγραμμένος και όχι..."επιλογή" - μια σχεδόν πλήρης προσέγγιση εδώ: http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:PhduqpNnbaoJ:www.healthierworld.gr/portal/cc7146d26842552e/9246444d94f081e3/ed777f62b485b397/8920cd69820c10a5.html+&cd=31&hl=en&ct=clnk&gl=gr).

      Θα ήταν όμως στρουθοκαμηλισμός και "θλιβερή αντίδραση" να μην βλέπουμε ότι υπάρχουν και τομείς όπου το κατά φύσιν για τον άνθρωπο συνίσταται απλώς στο να "αντιγράφει" οποιοδήποτε άλλο ζώο. Εκεί ανήκει τόσο η μετανάστευση όσο και η διαμονή/περιχαράκωση σε έναν χώρο. Τέτοιες διαδεδομένες φυσικές πρακτικές είναι αχρείαστο και άρα ύποπτο να "θεσμοποιoύνται" εξουσιαστικά.

      Έτσι, αυτό που θεώρησες ως ενδεχόμενη "επιχειρηματολογική κωλοτούμπα" όντως ισχύει, αλλά όχι με την έννοια που δίνεις, αφού το κείμενο είναι εμφανώς κατά κάθε "ντιρεκτίβας" και εξουσιαστικής "θεσμοποίησης" φυσιολογικών γεγονότων και μπορεί να λειτουργήσει προκαταβολικά (και διμέτωπα) εναντίον κάθε τέτοιας.

      Όσο για τις φιλοσοφικές μου "βεβαιότητες", αν πιστεύεις πράγματι ότι βρήκες κάτι τέτοιο εδώ μέσα, μάλλον δεν είσαι τόσο ανοιχτός (=απροκατάληπτος) όσο νομίζεις "σε όλες τις ιδέες". Και ειδικά όταν το "άνοιγμα" δεν το κάνεις για τη χαρά της αναζήτησης αλλά από ... "πολιτικό χρέος" (!).

      ΥΓ. Το περί "πολιτικής οξύνειας του αναρχικού χώρου" καλύτερα ας μην το σχολιάσω .

      Διαγραφή