Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛ.ΑΣ.! (ή: η αναδιανομή της ζωτικώτερης λειτουργίας του αστικού -και κάθε- κράτους;)


Επίθεση νεοναζιστικών ταγμάτων εφόδου σε συναδέλφους τους αφισοκολλητές των Κ.Ν.Α.Τ.
(Όνειρο ζω, μην με ξυπνάτε!)

Επίθεση μετά ξυλοδαρμού εξαπέλυσαν αργά το βράδυ της Πέμπτης 12/9  νεοναζί, μέλη της Χ.Α. ("Χρυσή Αυγή", ή "Χριστιανική Αδελφότητα") στο Πέραμα σε βάρος συνεργείου του ΚΚΕ και της ΚΝΕ που έκανε αφισοκόλληση για το 39ο Φεστιβάλ της νεολαίας τού Πτώματος ("ένα είνι του Πτώμα"). Σύμφωνα με τον Βρυσοσπάστη, οι νεοναζί έστησαν ενέδρα στο σκοτάδι και επιτέθηκαν στα μέλη του Πτώματος στη Λεωφόρο Δημοκρατίας, λίγα μόλις μέτρα από την πύλη της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης. Όπως αναφέρει μελοδραματικά η αρχαία και σεβάσμια αυτή φυλλάδα, η επίθεση ήταν «ύπουλη και δολοφονική, με μανία που δείχνει ότι ήθελαν νεκρό».

Είναι η πρώτη φορά μετά τον συμμοριτοπόλεμο (δηλ. των πόλεμο των αποικιοκίνητων συμμοριών για την κατάληψη της εξουσίας στο ελληνόφωνο προτεκτοράτο) [1], που οι δυο βασικοί "ανεπίσημοι" βραχίονες του εγχώριου κατασταλτικού μηχανισμού περνούν σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Πράγμα που είναι καταρχήν ελπιδοφόρο και που θα πρέπει να ευχηθούμε να έχει και συνέχεια. Γιατί δεδομένης τής ιστορικώς εγνωσμένης μαζικής δολοφονικής/"εκκαθαριστικής" ικανότητας των εν λόγω βραχιόνων (συνεχιστές των χιτών, ταγματασφαλιτών και μπουραντάδων η Χ.Α. και της Ο.Π.Λ.Α. το Κ.Κ.Ε.), μπορούμε ίσως να ευελπιστούμε, ότι αν η σύγκρουσή τους εξελιχτεί σε βεντέτα, θα οδηγηθούν στην αμοιβαία εξόντωσή τους (ή τουλάχιστον στον σοβαρό αλληλοακρωτηριασμό τους). Έτσι ίσως ο τόπος ξεβρωμίσει (έστω και μερικώς) από δυό ανοιχτούς βόθρους τού συμμοριτο("εμφυλιο")πολεμικού παρελθόντος του, που ακόμα τον ταλανίζουν με τις δυσώδεις αναθυμιάσεις τους.  

                                




Σήμερα, που μέσω της Χ.Α. οι φασίστες (οι οποίοι τόσες μεταπολιτευτικές δεκαετίες είχαν κρυφτεί/βολευτεί πελατειακώς στα κόμματα του λεγόμενου "δημοκρατικού τόξου") βγαίνουν από τις κοινοβουλευτικές τρύπες τους,  το "λειτούργημα" της  "ανεπίσημης" καταστολής θα πρέπει να "ξαναδιανεμηθεί", όπως ακριβώς η Μαφία μοιράζει τις "περιοχές" της. Αυτή είναι η πραγματική αιτία πίσω από την επίθεση των απογόνων των μπουραντάδων και των γερμανοτσολιάδων στους απογόνους των αιμοσταγών μπράβων της Ο.Π.Λ.Α..
Με αυτή την έννοια το αλληλοαιματοκύλισμα δυό βασικών αλλά και ιστορικών βραχιόνων της "ανεπίσημης" καταστολής στην Ελλάδα, ίσως σημαίνει και κάποια ενδοεξουσιαστική αμηχανία, ή διένεξη. Γι' αυτόν και μόνο τον λόγο θα έπρεπε κάθε άνθρωπος σε αυτή τη χώρα, που δεν συνέφαγε με τον Πάγκαλο,  να εύχεται να βγάλουν κυριολεκτικά τα μάτια τους, πριν προλάβουν να ξανασυμφιλιωθούν.
Και ίσως το παραπάνω να ακούγεται κάπως σαν ευσεβής πόθος, δεδομένου του "θεσμικού" ρόλου που έχουν πλέον οι σταλινικοί στον μεταπολιτευτικό ελληνικό κοινοβουλευτισμό: είναι υποχρεωμένοι να παριστάνουν τους νομοταγείς και τα καλά παιδιά, αν θέλουν να συνεχίσουν να υπάρχουν έστω και ως γραφικοί σε έναν κόσμο που τους έχει προσπεράσει σαν σταματημένους. Αν όμως ζοριστούν πραγματικά, αν το καθεστώς έχει αποφασίσει να τους αφαιρέσει ολόκληρη, ή μέρος από την "ανεπίσημη" κατασταλτική αρμοδιότητα, ίσως εξωθηθούν να θυμηθούν τις παλιές καλές συμμορίτικες πρακτικές τους τής Ο.Π.Λ.Α.. Θα δείξει...

Αλλά ας ανατρέξουμε στις νεανικές φοιτητικές αναμνήσεις μας για να θυμηθούμε οι παλαιοί -και να μαθαίνουν οι νεώτεροι- πώς το ελληνόφωνο κρατίδιο εμπιστεύτηκε μεταπολιτευτικά το ζωτικό του "λειτούργημα" της "ανεπίσημης" καταστολής σχεδόν αποκλειστικά στο σταλινικό σκυλολόι (λειτούργημα το οποίο μέχρι τότε είχε εκχωρήσει αποκλειστικά στις δεξιές παρακρατικές αγέλες/ιστορικούς προγόνους της Χ.Α.). Να υπενθυμίσω μόνο ότι η μεταπολιτευτική κατασταλτική αρμοδιότητα που εκχωρήθηκε στην Κ.Ν.Ε. / "Κ.Ν.Α.Τ.", κερδήθηκε επάξια από αυτήν χάρις στις καλές υπηρεσίες που πρόσφερε στη χούντα των συνταγματαρχών κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 [2]. 

Το αποκορύφωμα της κατασταλτικής μπατσοδράσης του Κ.Κ.Ε. και των Κ.Ν.Α.Τ. ήλθε κατά τη διάρκεια της νεολαιίστικης εξέγερσης του Δεκεμβρίου του 2008 [3], όταν οι σταλινικοί πολιτικάντηδες διοργάνωναν συναντήσεις συμπαράστασης στο θεάρεστο έργο της καταστολής με τα συνδικαλιστικά όργανα των μπάτσων, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές συγκρούονταν με τα Μ.Α.Τ. στους δρόμους ακόμα και των μικρότερων ελληνικών πόλεων. Ήταν η ιστορική για το Κ.Κ.Ε. στιγμή όπου ο κατασταλτικός ρόλος του αναβαθμίστηκε αποκτώντας και "θεσμικό" χαρακτήρα αντί για το "χαμαλίκι" των δρόμων, που είχε μέχρι τότε... Μάλιστα το Κ.Κ.Ε. είχε πάρει τόσο σοβαρά τον αναβαθμισμένο νέο ρόλο του, ώστε στον Βρυσοσπάστη είχε δημοσιευτεί ένα απείρου σταλινικού κάλλους "διήγημα", όπου αθωωνόταν απροκάλυπτα ο μπάτσος δολοφόνος του δεκαεξάχρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου [4]. Οι μέρες εκείνες όμως υπήρξαν ορόσημο και για τα επανακάμψαντα νεοναζιστικά τάγματα εφόδου: ήταν η πρώτη "επίσημη" επανεμφάνιση των νεοναζί στους δρόμους δίπλα στους μπάτσους κατά τη διάρκεια της κατασταλτικής διαδικασίας...


video

                                             ΚΚΕ- ΔΕΚEΜΒΡΗΣ 2008...

Έτσι ίσως γίνει κατανοητό ακόμα και στους πιο αφελείς ότι στο κοινοβουλετικό (και μή) εξουσιαστικό παιγνίδι οι κανόνες είναι ο εξής ένας: η διατήρηση της κυριαρχίας μέσα από το διαρκές ξεπέρασμα των -πάντα πρόσκαιρων- εσωτερικών της αντιθέσεων και την ενοποίηση των φαινομενικώς αντίθετων "πόλων" της. Στο κοινό μαγαζάκι όλων τους, την "δημοκρατία", υπάρχει χώρος για όλους τους. Ίσως έτσι οι αφελείς να πάψουν να αναρωτιούνται (όπως προσποιείται το "νομοταγές" Κ.Κ.Ε.) ... "γιατί η αστυνομία δεν έκανε συλλήψεις;"



video

ΜΑΤ + ΚΝΑΤ, ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ...


   Δείτε επίσης:
- Τα ΚΝΑΤ σε ανέκδοτες φωτογραφίες του 1980
 

  



Θ.Λ.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου