Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ (ΞΑΝΑ)ΤΟΥΜΠΑΡΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ

    Ο εχθρός είναι πάντα ομοεθνής, πάντα εσωτερικός και σχεδόν πάντα ο συνεκμεταλλευόμενος. 

    "...Προ παντός πρέπει να διατηρείται ζωντανό το πολεμικό ηθικό του λαού. Οι λαϊκές μάζες πρέπει να βρίσκονται σε διαρκή πατριωτική έξαρση. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με τον εξαναγκασμό. Γίνεται με τα μέσα μαζικής προπαγάνδας, το ραδιόφωνο, τον τύπο, το σχολείο, τις εκκλησίες, τις παρελάσεις, τις μουσικές, τους λόγους κ.λπ. και φυσικά σε έδαφος προετοιμασμένο από τις προηγούμενες εξελίξεις. Δημιουργείται μια κατάσταση, που ακόμα και εργάτες που δεν έχουν χάσει εντελώς την ταξική τους συνείδηση, παρασύρονται και γίνονται ένα μ' όλο τον άλλο κόσμο. Χρειάζεται πολλή δύναμη και πίστη για να κρατηθεί κανείς όρθιος εναντίον τον ρεύματος". 
     (Άγις Στίνας, Το εσωτερικό μέτωπο στον πόλεμο (σελίδα 45 από το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΟΠΛΑ, εκδόσεις Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα 1984)




        
       ΒΓΗΚΑΝ ΤΑ ΓΙΔΙΑ ΑΠ' ΤΟ ΜΑΝΤΡΙ
        
     Νέες μέρες εθνικής ανάτασης και υπερηφάνειας ξαναγνωρίζει τον τελευταίο καιρό η ταλαίπωρη Πλατεία Συντάγματος. 
     Όταν άρχισαν να εφαρμόζονται τα πρώτα μνημόνια (2011), μαζεύονταν εκεί κατά συρφετούς οι διάφοροι ξεβολεμένοι "πελάτες" (αυτοποκαλούμενοι τότε "αγανακτισμένοι"), για να ζητήσουν τα "ρέστα" από τις  κυβερνήσεις, τις οποίες εξέλεγαν και με τις οποίες συνέτρωγαν επί τέσσερεις μεταπολιτευτικές δεκαετίες. Τί συνέτρωγαν; Μα ... ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, πακέτα Ντελόρ και τόσα άλλα ξεχασμένα ευρωκαλούδια, που έχει χαθεί ο λογαριασμός (όχι ότι κρατήθηκε και ποτέ...). Συν την πιο αποδεκτή κοινωνικώς φοροδιαφυγή (=μαγκιά) στην ανθρώπινη ιστορία. Συν την πιο εκτεταμένη κοινωνική διαφθορά (=άλλη μαγκιά) στον πλανήτη. Κάπως έτσι έφτασαν, χωρίς να το καταλάβουν (αφού η εγχώρια "ευρωμάσα" υπήρξε ακατάσχετη σαν βλαχονεόπλουτη ευκοιλιότητα) να χρεωκοπήσουν την ίδια τους τη χώρα.

   Σήμερα οι ίδιοι ακριβώς έχουν εκλέξει μια "άλλη" κυβέρνηση (ποτέ δεν κατάλαβα πώς γίνεται να είναι "άλλη" η κυβέρνηση όταν ο λαός έχει μείνει ίδιος κι απαράλλαχτος) και ξανασυνευρίσκονται στο ίδιο σημείο, όχι για να τη βρίσουν, αλλά για να τη στηρίξουν σε μια νέα ... εθνική εποποιΐα. 
    Τό ότι πρόκειται για τα ίδια άτομα το διαπίστωσα προσωπικά, γνωρίζοντας ότι και στο πρώτο και στο δεύτερο "σετ" τών εθνικώς ομοψύχων αυτών συνευρέσεων, παρευρέθησαν και κάτι προϊσταμενίσκοι και εργοδοτίσκοι, τους οποίους είχα την τιμή να γνωρίσω (και να φτύσω) στην πάλαι ποτέ ένδοξη "καριέρα" μου στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα. Κάποιοι άλλοι που επίσης παρευρίσκονταν και στα δύο "σετ" εθνικών συνερεύσεων, ήσαν κάτι άλλα παράσιτα της κοινωνίας, που παρίσταναν τους "διοικητικούς" υπαλλήλους (προσληφθέντες εννοείται με ... αδιάβλητους διαγωνισμούς), σε κάποιες από τις τόσες εικονικές υπηρεσίες του ελληνικού Δημοσίου (μερικοί μάλιστα -ντρέπομαι που το λέω- είναι συγγενείς μου. Κι ας μην υπάρχει έλληνας που να μην έχει συγγενείς τουλάχιστον δέκα  δημόσιους υπαλλήλους γραφείου). Μάλιστα κάμποσοι από τους προαναφερθέντες, ενώ κάποτε ήσαν μέλη των παλαιών κυβερνώντων κομμάτων, εδώ και ένα-δύο χρόνια είναι πλέον  μέλη του κόμματος της σημερινής "άλλης" κυβέρνησης.

    Όλοι αυτοί είχαν κάθε λόγο να νιώθουν εθνικά μειωμένοι την πρώτη φορά (2011): οι προϊσταμενίσκοι, γιατί οι παχυλοί μισθοί τους (όλα τα μαντρόσκυλα των εργαζομένων πληρώνονται αδρά για τη θεάρεστη στ' αφεντικά υπηρεσία τους) μειώθηκαν λιγάκι, τα συνδικαλιστικά κομματόσκυλα γιατί μειωνόταν η πελατεία τους, οι εργοδοτίσκοι γιατί η ζήτηση για τις άχρηστες lifestyle μαλακίες που πουλάνε είχε πέσει (και γιατί οι τράπεζες αγρίεψαν και δεν στήριζαν τα μικρομεσαία χρεοκοπημένα εργασιακά κάτεργά τους), οι αλαζονικοί δημοσιοϋπαλληλίσκοι γιατί ένιωθαν να πλησιάζουν επικίνδυνα στην "καυτή" ζώνη των σκλάβων τού -ανέκαθεν ελεεινού- ελληνικού ιδιωτικού τομέα (των οποίων ο ήδη εξευτελιστικός επίσημος μηνιαίος "μισθός" είχε στο μεταξύ κατέβει στα 510 € - ενώ ο ανεπίσημος ήταν ακόμα χαμηλότερος αλλά και "ετεροχρονισμένος" σαν εξάμηνη επιταγή). 
   Ο κοινός φόβος όλων ήταν με δύο λέξεις: η κοινωνική εξίσωση (προς τα κάτω). Δηλαδή, το ότι κινδύνευαν να καταντήσουν σαν αυτούς, τους οποίους στα προηγούμενα χρόνια είχαν ταράξει στην καρπαζιά, στην ιεραρχία και στη ... νομιμότητα. Κοινώς τους είχε φύγει η "μαγκιά" των προηγουμένων δεκαετιών του φαγοποτιού.

    Ενώ τη δεύτερη φορά (δηλαδή αυτές τις μέρες) έχουν κάθε λόγο να νιώθουν  εθνικά υπερήφανοι, αφού ευελπιστούν (βλακωδώς, φυσικά) ότι θα πάρουν πίσω αυτά -τα λίγα- που έχασαν και κυρίως ότι θα τους επιστραφεί το καλάμι που καβάλαγαν.
    Το κοινό που έχουν όλοι οι παραπάνω "διαδηλωτές" είναι ότι θεωρούν υπεύθυνους για την σημερινή κατάσταση της χώρας τους τούς κακούς ξένους (βορειοευρωπαίους γενικώς, γερμανούς ειδικότερα). Ως γνωστόν (το μαθαίνουμε άλλωστε και στο σχολείο) οι έλληνες ήσαν και παραμένουν ο πιο ηρωικός, ηθικός, δίκαιος και άσπιλος λαός της Ιστορίας, με την πιο σκληρομέγαλη ψωλή και το πιο δαιμόνιο μυαλό. Γι' αυτό όλοι οι λαοί του Ηλιακού Συστήματος (αλλά και των κοντινών γαλαξιών - για τους πιο μακρινούς δεν έχουμε ακόμα στοιχεία, αν και σίγουρα θα έχουν ακούσει για τους έλληνες) τους ζηλεύουν και θέλουν το κακό τους. Πάντα όμως τους έλληνες τους σώζει τελικά η ορθόδοξη πίστη και η Παναγία (όπως π.χ. στη μάχη του Μαραθώνα, στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, και σήμερα στη "μάχη της Ευρωζώνης"). 
                         


    Ίσως γι΄αυτό δεν υπήρχαν μπάτσοι (!) στην τελευταία "διαδήλωση": την ευλόγησε η Παναγία, αφού γινόταν για εθνικό σκοπό, δηλαδή για το κοινό εθνικό συμφέρον κομματόσκυλων, προϊσταμενίσκων, εργοδοτίσκων, δημοσίων αργομίσθων και γενικώς όλων αυτών τους οποίους εννοούσε ο Σάμιουελ Τζόνσον όταν είχε πει ότι "ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων".

    
    ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ

    Η μοναδική παραφωνία που εντόπισα (και τις δύο φορές) μαθαίνοντας για την "εθνολογική σύσταση"  αυτού του συρφετού ήταν ότι ανάμεσα σε όλους αυτούς τους κοινωνικώς προνομιούχους υπήρχαν και πάμπολλα από τα υποζύγιά τους (άνεργοι, ή "εργαζόμενοι" των 510 € και γενικώς όλες οι προϋπολογισμένες κοινωνικές "απώλειες" των μνημονίων που είχαν υπογράψει οι ελληνικές κυβερνήσεις, για να απομακρύνουν το αγγούρι από τον κώλο της εγχώριας ελίτ και των "δικών τους παιδιών"). 
    Βέβαια ακούγεται λογικό να είσαι αφεντικό και να πηγαίνεις κάπου καβάλα στο γαϊδούρι σου. Αλλά αυτές τις φορές τα ζώα είχαν συνοδεύσει τα αφεντικά τους οικειοθελώς! Και μάλιστα (σαν ένδειξη καλής μεταχείρισης;) τα αφεντικά είχαν πάει στο Σύνταγμα, ναι μεν με τα ζώα τους, αλλά χωρίς να τα καβαλήσουν! Άσε που τους είχαν δώσει να κρατούν και ελληνικές σημαίες.
    Τί διάβολο είχε συμβεί τότε; Τί διάβολο ξανασυμβαίνει τώρα;

  Το σκέφτηκα από 'δω, το σκέφτηκα από 'κεί, κατέβασα και μερικούς σκονισμένους τόμους του Μαρξ και του Μπακούνιν για ψυχολογική στήριξη, αλλά ... τίποτα (μάλιστα διαπίστωσα ότι δεν τους καταλάβαινα πια, όπως στα νιάτα μου). Ούτε το "βαρύ πυροβολικό", ο Καστοριάδης, βοήθησε. Δηλαδή: δύσκολα τα πράματα.
    Η λύση του μυστηρίου ήρθε σε μια απ' αυτές τις χαρακτηριστικά ελληνικές βραδιές τηλεοπτικής ειδησεοκατάνυξης, όταν είδα τον Αλέξη Τσίπρα από το βήμα της Βουλής να διαλαλεί: "Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας και αυτό θα υπηρετήσουμε μέχρι τέλους!". Είπε και κάτι άλλα ότι "θα ξαναδώσουμε στον ελληνικό λαό την αξιοπρέπειά του" κλπ.
    Σκιάχτηκα. Είχαμε και Σύνταγμα; Πότε; Και αξιοπρέπεια; Και γιατί εγώ δεν είχα καταλάβει τίποτα; Γιατί όσο έζησα στην Ελλάδα ήμουν σαν κυνηγημένος και είχα την αίσθηση ότι ζούσα πάντα με μνημόνια, ενώ οι περισσότεροι  έκαναν τη ζωάρα τους (συντρώγοντας με τους Πάγκαλους); Γιατί κανείς δεν με προστάτεψε ποτέ από όλους αυτούς τους εθνικά υπερήφανους συνδαιτημόνες των Πάγκαλων, που (ξανα)μαζεύονται τελευταία στην Πλατεία Συντάγματος; Γιατί μου κάνουν ξαφνικά τον φίλο; Τί θέλουν από μένα;

   Kαι τότε η Μεγάλη Εικόνα πρόβαλε μπροστά μου σαν όραμα νεοπροσήλυτου στον μαρξισμό αγιορείτη, μετά από συνάντηση με τη Ρένα Δούρου. Και ήταν κάπως έτσι.



είπε κάποτε ένας σοφός τοίχος ...

   Και την πρώτη και τη δεύτερη φορά, αυτοί που μαζεύτηκαν στην πλατεία Συντάγματος ήσαν κατά πρώτο λόγο άνθρωποι, οι οποίοι επί δεκαετίες είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους και τη ζωή τους σε ένα σάπιο καθεστώς, στα "βύσματα" και στα γλειψίματά τους, στην πουστιά, στη λοβιτούρα, στην ίντριγκα και στις υποσχέσεις των βουλευτών τους. Άνθρωποι που μέχρι σήμερα περιφρονούσαν ανοιχτά όλους εμάς που δεν παρακαλέσαμε για να βρούμε δουλειά, που δεν κάναμε δημόσιες σχέσεις, που δεν γραφτήκαμε σε κόμμα, που δεν ψηφίζαμε, που δεν σκεφτήκαμε κάποιο άλλο μέσο για να επιβιώσουμε πέρα από τα δυο μας χέρια και το μυαλό μας. Που μας αξιολογούσαν ανάλογα με το πόσο παλιό είναι το αυτοκίνητό μας. Που μπήκαμε στα πανεπιστήμια χωρίς φροντιστήρια. Που δεν πληρώσαμε ποτέ τα έξοδα της εκάστοτε γκόμενας για να μας "κάτσει". Που δεν ζούσαμε μέχρι να παντρευτούμε με τη μαμά και τον μπαμπά, αλλά πήραμε από πολύ πιο πριν τη ζωή –και τον αυτοσεβασμό- μας στα χέρια μας.  Που δεν είχαμε ποτέ σταθερή και εξασφαλισμένη δουλειά, ώστε να πάρουμε δάνειο για να φτιάξουμε το "δικό" μας σπίτι και που μέναμε στο ενοίκιο. Που δεν μας χαρίστηκε τίποτα. Που επιλέξαμε να μείνουμε έξω από τον "κοινωνικό κορμό" των χαμερπών ηθών μιας νεοβυζαντινής κοινωνίας. Που μας θεωρούσαν αποτυχημένους (ενώ θαύμαζαν ως επιτυχημένο και ως πρότυπο τον κάθε νεόπλουτο φοροφυγά και ξεπλυματία μεγαλοπαράγοντα της "δημόσιας" ζωής). Που νόμιζαν ότι μας είχαν κρύψει κάτω από το χαλί και προσποιούνταν ότι δεν υπήρχαμε, μόνο και μόνο επειδή η ύπαρξή μας χάλαγε τη μόστρα της τηλεοπτικής ψευδοευημερίας τους. 


      ΚΑΙ ΕΝΑΣ (;) ΑΦΙΛΟΤΙΜΟΣ
  
    Πώς να συμπαραταχθείς με τέτοιους αναξιόπιστους ανθρώπους, που αν η κυβέρνηση τούς χώσει ένα διακοσάευρο στο χέρι, θα γυρίσουν σπίτι τους να δουν ποδόσφαιρο αφήνοντάς σε τόσο μόνο, όπως και πριν την "κρίση"; Διακοσάευρο είπα; Ακόμα κι ένα από τα παλιά συνηθισμένα ψέματα αν τους τάξουν - σε καινούριο όμως περιτύλιγμα-  αρκεί.

    Αυτοί ακριβώς σήμερα –δηλαδή οι μισοί νεοέλληνες, συνδαιτημόνες του Πάγκαλου- ανεμίζουν ελληνικές σημαίες, μιλούν για κατοχή της χώρας από τους ξένους και κάνουν συμφεροντολογική επίκληση στον πατριωτισμό των υπολοίπων –των άλλων μισών, που είχαν μείνει έξω από το "πάρτυ" ελπίζοντας ότι κάποια μέρα θα τους καλούσαν κι αυτούς να φάνε τίποτε αποφάγια. Και οι τελευταίοι ξαφνικά νιώθουν σημαντικοί που οι άλλοι τους "θυμήθηκαν" και ξεχνούν το δηλητήριο που μάζευαν τα προηγούμενα χρόνια. Ξεχνούν τον εργοδότη που τους άρμεγε,  τον προϊσταμενίσκο που τους εκβίαζε, τον κομματικά διορισμένο που τους έφραζε τον δρόμο, δηλαδή όλους αυτούς που τώρα τους καλούν κάτω από τη σημαία. Ξεχνούν τις προσβολές που έχουν υποστεί, το άγχος στο οποίο είχαν υποβληθεί, το μπιλιάρδο που έχει παιχτεί στις πλάτες τους. Κοιτώντας αυτό το κωλόπανο που τους έχουν δώσει για  "εθνικό σύμβολο" παρουσιάζουν όλα τα αντανακλαστικά των εκπαιδευμένων -και υποταγμένων- σκυλιών του Παυλώφ. Τους τρέχουν τα σάλια γιατί επιτέλους κάποιος τους δίνει σημασία, τους χρειάζεται, τους υπολογίζει και νομίζουν ότι οι κοινωνικές προοπτικές τους επιτέλους θα αλλάξουν. Νιώθουν ότι τους δίνεται επιτέλους η προσοχή που θεωρούσαν ότι δικαιούντο από τους βολεμένους επιβήτορές τους και έτσι αποδεικνύουν ότι δεν ήταν η αξιοπρέπεια αυτό που ήθελαν. Ποτέ δεν ήταν. Μια θεσούλα δίπλα στους άλλους ήθελαν.
                           

                               


    Πλέον έχω αποβάλλει και το τελευταίο ίχνος αυτού του νεφελώδους πράγματος, το οποίο -στην πνιγμένη στην ηθικολογία διάλεκτό του- αυτός ο λαός αποκαλεί "εθνικό φιλότιμο". Θεωρώ ότι  δεν αξίζει να ταυτίσω την τύχη μου με αυτήν τόσο αναξιοπρεπών και ασήμαντων ανθρώπων. 
      Ό,τι είναι καλό γι' αυτούς, είναι κακό για μένα. Ό,τι είναι καλό για μένα, είναι κακό γι' αυτούς. Αυτό ίσχυε πάντα. Γιατί να έχει αλλάξει τώρα;
    Τρέμω στη σκέψη ότι προς στιγμήν πήγαν να τουμπάρουν κι εμένα. Τί δουλειά έχω 'γω μ' αυτούς, αφεντικά, βλαχοδημάρχους και αμνήμονα σκλαβάκια (κυρίως αυτά); Τί δουλειά έχω με καρπαζοεισπράκτορες που αναζητούν στην "εθνική υπερηφάνεια" την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια τις οποίες ποτέ δεν διεκδίκησαν από το κομματόσκυλο, τον εργοδοτίσκο, τον προϊσταμενίσκο; Και που με "άδειαζαν" θρασύδειλα και συμφεροντολογικά κάθε φορά που το έκανα εγώ; Τί δουλειά έχω με εθνικά υπερήφανους κουραδόμαγκες που πουλάνε μαγκιά στον γερμανό γιατί είναι μακριά, ενώ στέκονται σούζα στον έλληνα; Τί δουλειά είχα ποτέ μ' αυτούς;
    Και τί δουλειά έχουν οι κακοί γερμανοί (ό,τι ρόλο κι αν έχουν παίξει στην ελεεινή κατάσταση της Ευρώπης) με όλο αυτό το σκατό που έχω φάει από αυτούς τους ανθρώπους σ' αυτή τη χώρα; 
     Όχι, δεν με ξεγελούν πια εμένα αυτοί. 
     Πώς το έλεγαν και οι Who; “Wont get fooled again.




   Στο εξής, μόνο η πάρτη μου, όσοι αγαπάω και όσοι τους οφείλω (και δεν εννοώ λεφτά).
    Άσε που όταν δεν υπάρχουν μπάτσοι στις διαδηλώσεις, το πράγμα χάνει κάθε ενδιαφέρον. 



Θ.Λ.

    ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015, ΩΡΑ 20.00: συλλαλητήρια υπέρ κυβέρνησης  αυτή τη στιγμή σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Εννοείται εντελώς εθνικού χαρακτήρα, αφού πήξαμε πάλι στις ελληνικές σημαίες και ούτε μία ευρωπαϊκή (αυτή η μπλε με τα αστεράκια, για όσους δεν ξέρουν...). 
       Αυτός είναι ο λαός που λέει ότι θέλει να ανήκει στην Ευρώπη; Και που θέλει να πείσει ότι διαπραγματεύεται ως ευρωπαίος με αυτούς που αποκαλεί -υποκριτικά- "εταίρους"; Έτσι διαδηλώνουν οι "πολίτες της Ευρώπης"; Με τις εθνικές τους σημαίες; Μήπως ο (β)ρωμηός νιώθει ότι αν κραδαίνει την εθνική του σημαία προς τους ευρωπαίους, θα πάψει να σέρνεται σαν ραγιάς, όπως τον έσερναν οι προηγούμενες ("μνημονιακές") κυβερνήσεις του; Ή μήπως νομίζει ότι έτσι ... θα τον φοβηθούν;
   Και οι ταγοί της "αντιμνημονιακής" (και αυτοαποκαλούμενης "φιλοευρωπαϊκής") κυβέρνησης να φουσκώνουν στα κανάλια (Sky) από "εθνική υπερηφάνεια", βλέποντας τον "ενωμένο λαό" να τους αβαντάρει κρατώντας το "εθνικό" κωλόπανο. Αφού (όπως σε όλα τα στρατιωτάκια) το τραβάει ο οργανισμός σας να κρατάτε σημαιάκια, τουλάχιστον κρατήστε αυτά που πρέπει (μαζί και τα προσχήματα...). Λαός για τα μπάζα. Και Αριστερά για τα μπάζα ...

Δείτε επίσης:

28 σχόλια:

  1. έτσι ναι! για μια στιγμή φοβήθηκα πως χάθηκες κι εσύ αλλά ευτυχώς όχι.
    ναι εγώ είμαι που σχολιάζω, ο γνωστός αναρχοαυτόνομος μαλάκας, το μίασμα της ωραίας κοινωνίας μας, ο σατανάς αυτοπροσώπως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι ότι παρ' ολίγο να χαθώ κάτω από τόσους μεγατόνους πατριωτισμού. Ειδικά όταν άκουσα τον Αμβρόσιο να εκθειάζει τον Τσίπρα (http://www.makeleio.gr/?p=270426).

      Διαγραφή
    2. το είδα κι ένοιωθα ακόμα ποιο μόνος. έχασα αρκετούς καλούς (νόμιζα;) ανθρώπους και τις δυο φορές της πλατείας συντάγματος αλλά ειδικά αυτή την φορά η πλατεία έχει εξαπλωθεί τόσο που όλη η Ελλάδα έχει γίνει πλατεία συντάγματος! βάλανε τα μυαλά τους στα μπλέντερ όλοι μαζί και τους αρέσει κιόλας το ζουμί τους υπνοβάτη. όλη η Ελλάδα ένα κοπάδι πατριώτες έγινε και βρήκαν και τσέλιγκα τραγί της αρεσκείας τους και για να μην το βασανίζω κατάφεραν τελικά να ξαναπεράσουν το γνωστό "άλλαξαν όλα χωρίς ν' αλλάξει τίποτα"! Ξέρεις κάτι, οι καραβανάδες ένα από τα μαθήματα που διδάσκονται επιμελώς είναι το πως εν καιρώ πολέμου να γίνονται φίλοι με τα φαντάρια. Ε αυτό ακριβώς γίνεται και τώρα, άλλαξε ο μανολιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Το χειρότερο είναι πως τσίμπησε πολύς κόσμος, πάλι. Μέχρι και ο Αμβρόσιος χαίρεται, ναι το είδα κι αυτό, έζησα για να το ζήσω... Σημείωσε, την παιδεία την γυρίζουν στο 1984...

      Διαγραφή
  2. Αγαπητέ Θοδωρή, οι νεοελληνικοί ανθρωπότυποι στους οποίους και αναφέρεσαι, αποτελούν τμήμα μιας κοινωνίας (νοούμενη ως μη πολιτική) που συνεχίζει να ιδιωτεύει, να καιροσκοπεί και να ελπίζει σε επανακτήσεις. Επομένως, επί της ουσίας, αυτής της υπόστασης που περιγράφεις δεν αντιλέγω (με εξαίρεση, τουλάχιστον σε ό,τι με αφορά, τις υφολογικής χροιάς επιλογές της καταγραφής σου, αλλά αυτό είναι ασφαλώς θέμα προτιμήσεων). Ωστόσο θεωρώ πως θα ήταν περισσότερο ισορροπημένο το κείμενό σου και ορθότερη η προσέγγισή αν αναφερόσουν παράλληλα και στο εγχείρημα που αφορά στο αίτημα για άμεση δημοκρατία, έτσι όπως αναδύθηκε και μέσα από τις πλατείες του 2011. Παρόλα τα σφάλματα και τις παραλείψεις (http://www.artversion.eu/index.php?article86/perspectives-on-democracy) μια διαδικασία έχει εκκινηθεί και αυτό αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο που η «από τα κάτω» πολιτική δυναμική δεν έχει εξοβελίσει.

    Να είσαι καλά

    Γιώργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Γιώργο, λόγω έλλειψης χώρου βάζω την απάντησή μου σε δύο δόσεις,

      Στην πλατεία Συντάγματος είχα βρεθεί κι εγώ την πρώτη φορά, αν και όχι επειδή είχα κάτι για να "αγανακτίσω" (ούτως ή άλλως το πρόβλημα προσαρμογής που είχα ανέκαθεν στη νεοελληνική κοινωνία, ξεπερνάει κατά πολύ την οποιαδήποτε περιστασιακή "αγανάκτηση").
      Ο λόγος που βρέθηκα εκεί τότε (για δύο απογεύματα) είναι ότι ακολούθησα κάποια κυρία που μου άρεσε. Η οποία με πήγε εκεί για να μου δείξει ακριβώς τις (κατ' αυτήν) αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες που λάμβαναν χώρα, από λίγους ανθρώπους (και πάρα πολλούς περίεργους) σε ένα δύο περιορισμένα σημεία τής πλατείας.

      Ωστόσο εγώ (τόσο ως αυτόπτης, όσο και τις επόμενες μέρες που "ανέκρινα" την εν λόγω κυρία και κάποιους άλλους ανθρώπους από εκεί, με τους οποίους συγχρωτίστηκα για λίγο) δεν διαπίστωσα κάτι που να μοιάζει, έστω κι από μακριά, με αίτημα για "άμεση" δημοκρατία. Ή μάλλον διαπίστωσα ακριβώς ότι οι άνθρωποι αυτοί αντιλαμβάνονταν την "άμεση" δημοκρατία ως αίτημα, δηλ. ως κάτι που δεν είναι.

      Επειδή προέρχομαι από τον αναρχικό χώρο, έχω εμπειρία του τί σημαίνει απουσία ιεραρχίας (δηλ. αποφασιζόντων και εκτελεστών) και του τί σημαίνουν η "άμεση" δημοκρατία και οι διαδικασίες της.
      Και αυτό που συνέβαινε στο Σύνταγμα δεν μου φαινόταν ότι είχε και πολλή σχέση. Η λανθασμένη (κατ' εμέ) εννοιολογική αφετηρία αυτού του κόσμου βρίσκεται στις λέξεις "άμεση" και "αίτημα". Η "άμεση" δημοκρατία είναι επινόηση των αρχαίων ελλήνων, οι οποίοι την ονόμαζαν απλώς "δημοκρατία", χωρίς κανέναν άλλον προσδιορισμό ("άμεση", "έμμεση" κλπ). Ο λόγος είναι ότι η δημοκρατία ως απευθείας άσκηση της εξουσίας από τον Δήμο, είναι εξ' ορισμού άμεση αφού δεν δέχεται την ύπαρξη πολιτικών "μεσαζόντων", "αντιπροσώπων", "εκλογών", κυβέρνησης, κράτους κλπ. Επομένως το να αποκαλούμε τη δημοκρατία "άμεση" είναι πλεονασμός, αφού αν δεν είναι άμεση (δηλ. η εξουσία δεν ασκείται άμεσα, αλλά έμμεσα, π.χ. μέσω μιας κυβέρνησης) δεν είναι δημοκρατία, αλλά ολιγαρχία (=άρχουν οι λίγοι, έστω κι αν έχουν τη συναίνεση των πολλών). Οι άνθρωποι που βρίσκονταν εκεί, δεν ήθελαν ούτε κατά διάνοια κατάργηση του κράτους και της κυβέρνησης και συγκρότηση του πληθυσμού σε πολιτικό σώμα (π.χ. εκκλησία του Δήμου, συνέλευση του λαού κλπ) που θα ασκούσε δημοκρατικά (δηλ. άμεσα και χωρίς "αντιπροσώπους") την εξουσία του.

      Διαγραφή
    2. (συνέχεια)

      Επιπλέον η "άμεση" δημοκρατία δεν είναι αίτημα. Είναι κοινωνικό απόκτημα (το μεγαλύτερο στην Ιστορία) το οποίο επιβλήθηκε διά της βίας από τον Δήμο των τεχνιτών και των αγροτών επί των γαιοκτημονικών αριστοκρατιών της αρχαϊκής νότιας Ελλάδας. Ο λόγος που καθιστά αυτή τη βία ιστορικά και κοινωνικά θεμιτή είναι ότι κατήργησε την κοινωνική ιεραρχία σε αποφασίζοντες και υπακούοντες. Δηλ. δεν μεταβίβασε κάποια αυθαίρετα προνόμια, αλλά τα κατήργησε εντελώς για όλους.

      Οι άνθρωποι που μιλούσαν για "άμεση" δημοκρατία στο Σύνταγμα το 2011 (τουλάχιστον όπως τους είδα εγώ), την αντιλαμβάνονταν ως "αίτημα" το οποίο πρέπει να ενσωματωθεί στους θεσμούς του κράτους και της κοινοβουλευτικής"φιλελεύθερης ολιγαρχίας" (όπως την αποκαλούσε ο Καστοριάδης). Η ενσωμάτωση αυτή μπορεί να επιτευχθεί μέσω δημοψηφισμάτων, αποκέντρωσης των κέντρων λήψης αποφάσεων και άλλων εξωραϊσμών της ολιγαρχίας. Ωστόσο οι αποφάσεις θα εξακολουθήσουν να παίρνονται από μια ολιγαρχία, αφού το συνολικό πολιτικό πλαίσιο δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Αυτά τα ζητήματα τα έχουν αναλύσει άλλοι πολύ καλύτερα από ό,τι θα μπορούσα εγώ, όπως π.χ. εδώ: http://oikonomouyorgos.blogspot.gr/2014/04/blog-post.html

      Φυσικά, όπως θεωρώ ότι ο πιο "φασιστικός" κοινοβουλευτισμός είναι προτιμότερος από την πιο "δημοκρατική" δικτατορία, έτσι θεωρώ ότι και η καθιέρωση π.χ.δημοψηφισμάτων θα είναι πρόοδος σε σχέση με αυτό που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Αλλά δεν θα ήθελα να συγχέω τα δημοψηφίσματα με τη δημοκρατία.

      Καλωσορίζω επίσης το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα άρχισαν να κατευθύνονται προς την επανανακάλυψη της αυθεντικής πολιτικής κι ότι αυτό δεν αποτελεί πλέον "αποκλειστικότητα" του αναρχικού χώρου. Απλώς ο δρόμος είναι ακόμα τόσο αποκαρδιωτικά πολύς (και ο οδοστρωτήρας του ετεροκατευθυνόμενου ψηφοφόρου κοπαδιού τόσο ... επιβλητικός) που δεν βλέπω πώς η "άμεση δημοκρατία" θα μπορούσε να καταλήξει σαν κάτι άλλο από ένα δεκανίκι της "φιλελεύθερης ολιγαρχίας" (και ειδικά στην καθυστερημένη Ελλάδα).

      Υπ' αυτές τις συνθήκες θεωρώ ότι πάντα θα υπάρχουν και λίγοι "περίεργοι", που θα ψάχνουν το θέμα της διοίκησης της κοινωνίας λίγο παραπάνω από όσο ένας ψηφοφόρος.

      Φυσικά ενδέχεται κάποιες εξελίξεις να μου έχουν διαφύγει, ή να υπάρχουν πράγματα σε αυτήν την ιστορία, που δεν έχω κατανοήσει.

      Διαγραφή
  3. ιδιωτεύει η κοινωνία μας; μακάρι να ιδιώτευε το κοπάδι με τα ποίμνια. μακάρι να ιδιώτευε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φίλε Θοδωρή, μη προερχόμενος από το χώρο της αναρχίας (όσο κι αν διάφορα αναρχικά προτάγματα μπορεί να είναι ιδιαίτερα πειστικά και ασφαλώς έχουν την ιδεολογική τους σημασία, όπως του Malatesta) η αναρχική αντιεξουσία ως ιδεολογία ελάχιστη σχέση έχει με την άμεση δημοκρατία (βλ. «Καστοριάδης και Αναρχικοί», Ελευθεριακή Κίνηση, τα 17. Νοέμβριος 2007), όπως έχει τουλάχιστον διαμορφωθεί από του κλασικούς Μπακούνιν, Κροπότκιν, Προυντόν. Προσωπικά βρίσκω πειστικό το πρόταγμα της Αυτονομίας όπως εκφράστηκε από τον Καστοριάδη. Όπως βρίσκω πειστικές τις αρχές του συλλογισμού της Hanna Arendt. Έτσι το εκθέτει ο Γ Ν. Οικονόμου στο τελευταίο του βιβλίο με τίτλο "Άμεση Δημοκρατία αρχές, επιχειρήματα, δυνατότητες".

    Ο Οικονόμου υποστηρίζει πως πρέπει να ασκηθεί πίεση από την κοινωνία για μία σειρά αναγκαίων μέτρων και αλλαγών στο θεσμικό οικοδόμημα που θα επιτρέψουν τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος.
    Επομένως - όπως έχω υποστηρίξει και στο παρελθόν - θα επιμείνω και εδώ στο ότι η πλήρης από-ιδεολογικοποίηση δεν είναι ούτε εφικτή ούτε κατ’ ανάγκη ωφέλιμη, η υπέρβαση όμως των ιδεολογικών κολλημάτων (σε ό,τι αφορά στη Δημοκρατία) είναι απαραίτητη.
    Επανέρχομαι στον Οικονόμου ο οποίος γράφει…
    «Μέσα από κινητοποίηση του κοινωνικού πλήθους για ριζοσπαστικές αλλαγές, για θεσμική αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος. Προαπαιτούμενο είναι η κοινωνία να συμπεριφερθεί όχι ως εκλογικό παθητικό ενεργούμενο, αλλά ως ενεργητικό πολιτικό υποκείμενο, ως αυτόνομη συλλογικότητα με βούληση και όραμα για μία δημοκρατική προοπτική».
    Φυσικά και συμφωνούμε ότι η έκφραση «Άμεση» αποτελεί πλεονασμό (κάτι σαν «την μηλόπιτα με μήλο» λες και έχει και με πορτοκάλι), καθώς η Δημοκρατία είναι μια και είναι άμεση.
    Σε ό,τι αφορά στη χρήση του όρου αιτήματος φυσικά αναφερόμουν στο 2011 (ως σημείο ανάδειξης του ζητήματος) και από τότε πολλά έχουν γίνει. Όντας μεταφραστής γνωρίζω πως η ίδια η λέξη έχει διττή έννοια (ως κάτι που α. ζητείται, ή β. απαιτείται). Το πώς θα γίνει «απόκτημα» και εντός της τρέχουσας κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας είναι και η ουσία της συζήτησης…
    Θεωρώ λοιπόν ότι κάθε αλλαγή σκέψης με σαφή κατεύθυνση τον ριζικό μετασχηματισμό του πολιτεύματος (και φυσικά συμφωνούμε ότι το παράδειγμα της Ελβετίας δεν αποτελεί υπόδειγμα άμεσης Δημοκρατίας) είναι θετική. Κανείς δεν είπε – και θα ήταν τουλάχιστον αφελές – ότι αυτή είναι μια απλή διαδικασία, όμως είναι σημαντικό ότι η συζήτηση είναι ανοιχτή και θεωρώ ότι δεν γίνεται στη βάση που θα μπορούσε (όπως λες) να καταλήξει σαν κάτι άλλο από ένα δεκανίκι της "φιλελεύθερης ολιγαρχίας", αντίθετα θα έλεγα (σε ό,τι αφορά στη Δημοκρατία) πως υπάρχει η εμπειρία ώστε να αναζητήσουμε του «κοινούς τόπους» που μέσω ενός αυτόνομου πολιτικού σώματος θα φέρουν ριζικές αλλαγές στο πολίτευμα, όποια κι αν είναι η ιδεολογική προσέγγιση του καθενός μας.
    Σε ευχαριστώ για την απάντηση.
    Να είσαι και πάλι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να διευκρινίσω ότι αν και προέρχομαι από τον αναρχικό χώρο, δεν βρίσκομαι πλέον εκεί. Θεωρώ ότι ο αναρχισμός είναι μια από τις δύο βασικές ιδεολογίες του εργατικού κινήματος του 19ου αιώνα και ότι μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο ο ρόλος και των δύο έχει τελειώσει. Επιβιώνουν απλώς ως απολιθώματα (κι όπως όλα τα απολιθώματα, έχουν τεράστια διάρκεια ζωής). Ανέφερα τον αναρχισμό γιατί αυτός ήταν που επανέφερε επιτακτικά στο προσκήνιο τον Πολιτικό Άνθρωπο ("ούτε θεοί, ούτε αφέντες").

      Δέχομαι κι εγώ ως περισσότερο δόκιμο τον όρο "Αυτονομία" του Καστοριάδη. Θεωρώ μάλιστα ότι o Καστοριάδης έχει διατυπώσει πολύ καλύτερα από τους αναρχικούς αυτό που θέλουν να πουν ...

      Συμφωνώ επίσης ότι πρέπει να πιέζουμε το καθεστώς να κάνει ανοίγματα επί το δημοκρατικότερον (όπως άλλωστε συνήθιζε να λέει και ... η σύντροφος Αλέκα "δεν μπορείς να περιμένεις να έρθει η λαϊκή εξουσία για να ζήσεις καλύτερες μέρες"). Υπό την προϋπόθεση ότι όταν αυτά τα ανοίγματα κερδηθούν, να μην οδηγηθούμε ξανά στον εφησυχασμό του ψηφοφόρου (έστω κι αν έχει επεκτείνει τον ρόλο του και σε δημοψηφίσματα εκτός από τις γνωστές εκλογές).

      Θεωρώ όμως ότι η δημοκρατία για να γίνει "καθεστώς" (και όχι απλά μέσο πίεσης για εξωραϊσμό του κοινοβουλευτισμού) χρειάζεται προπάντων έναν συγκεκριμένο ανθρωπότυπο: κάποιο "νέο" είδος ανθρώπου (ας το ονομάσουμε Homo Politicus, ή Homo Autonomus), που δεν θα θέλει ούτε να αποφασίζουν άλλοι για λογαριασμό του, ούτε αυτός για λογαριασμό άλλων. Και αυτό να το εφαρμόσει σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Αυτό δεν το είδα στην πλατεία Συντάγματος.

      Ίσως γι΄αυτό η έννοια η έννοια της "άμεσης" δημοκρατίας έχει ήδη αρχίσει να παρεξηγείται και να εκφυλίζεται. Και μάλιστα ο εκφυλισμός έχει προχωρήσει τόσο ώστε να έχει υιοθετηθεί και από τα κομματικά λεξιλόγια, ακριβώς γιατί κάποια κόμματα βλέπουν σε αυτήν έναν τρόπο εκσυγχρονισμού τους (χωρίς να κινδυνεύει να θιγεί η βαθύτατα ετερόνομη δομή τους).

      Κι εγώ σ' ευχαριστώ για την ενδιαφέρουσα συζήτηση.

      Διαγραφή
  5. τι πα να πεί "αυθεντική" πολιτική"; Κατά το "άμεση" δημοκρατία;
    Προσωπικά φοβάμαι όσους επανανακαλύπτουν (τι λέξη κι αυτή) διότι τι πα να πει "επανανακαλύπτω"; Και γιατί το είχα χάσει; επειδή με ξεβόλεψε; επειδή με φόβισε; επειδή μου επιβλήθηκε; όπως και να το έχασα σημασία έχει πως δηλώνει υποχώρηση-υποταγή και τώρα η ανάγκη με αναγκάζει να το ξανα-ανακαλύψω. Αν όμως είναι να πηγαίνω με οδηγό την ανάγκη τότε θα είμαι σ' ένα συνεχές μπρος πίσω και άρα στο ίδιο συνεχώς σημείο όπως όλο το ζωικό βασίλειο και η μόνη εξέλιξη θα είναι μόνο αυτή της φυσικής επιλογής. Όμως η πολιτική δεν είναι φυσικός νόμος είναι ανθρώπινος, δεν πρέπει να έχει οδηγό την ανάγκη και δεν πρέπει να βολεύει κανέναν. Αντίθετα, πρέπει να ξεβολεύει. Διότι η δημοκρατία ΔΕΝ είναι γιορτή! Είναι ΕΥΘΥΝΗ. βαριά ευθύνη. ασήκωτη (από την οποία ευτυχώς μας απαλλάσσουν οι καλοί μας αντι-πρόσωποι βασιλείς άρχοντες ή όπως αλλιώς ονομάστηκαν κατά καιρούς)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ως αυθεντική πολιτική εννοώ μια δημόσια δραστηριότητα που διεξάγεται από πολίτες (δηλ. ανθρώπους που αποφασίζουν οι ίδιοι για λογαρισμό τους) και όχι υπήκοους (που αποφασίζουν άλλοι για λογαριασμό τους). Δέχομαι ότι η έκφραση "αυθεντική πολιτική" είναι πλεονασμός όπως η "άμεση δημοκρατία". Οι πλεονασμοί αυτοί γίνονται περίπου αναγκαστικοί σε ένα πρώτο επίπεδο, όπως όταν θέλουμε να γίνουμε κατανοητοί σε ανθρώπους που έχουν πέσει θύματα μιας γενικευμένης αλλοίωσης των εννοιών (όπου π.χ. ο υπήκοος συγχέεται με τον πολίτη, το πολιτικό ον με το κομματικό μέλος, η δημοκρατία με τον κοινοβουλευτισμό κλπ).

      Το γιατί η πολιτική ξεχάστηκε μετά την κλασική Ελλάδα έχει ιστορικές αιτίες που θέλει πολύ χώρο και χρόνο για να τις αναφέρουμε απλώς. Εξάλλου εσύ ειδικά τις γνωρίζεις.

      Το ότι η πολιτική είναι επιλογή και ευθύνη (και όχι απλώς ανάγκη) είναι κάτι που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Κανείς δεν μας υποχρεώνει να γίνουμε πολιτικά όντα και να πάψουμε να είμαστε υπήκοοι και ψηφοφόροι.

      Η πολιτική όμως (όπως το ήξεραν καλά οι εφευρέτες της) δεν είναι μόνο επιθυμία και επιλογή. Είναι και γνώση και εκπαίδευση και κυρίως μια ειδική ψυχική συγκρότηση, και όχι κάτι που απλώς το ανακαλύπτεις μόνος σου. Εκεί χρειάζεται η επανανακάλυψη.

      Διαγραφή
  6. στην δημοκρατία η πολιτική δεν είναι επιλογή ούτε επιθυμία. Είναι υποχρέωση. Στην δημοκρατία οφείλεις να έχεις άποψη και να πάιρνεις θέση και δεν έχεις δικαίωμα να πεις "δεν με νοιάζει και κάντε ό,τι θέλετε" εξ ου και η ψήφος (άσχετα πως κατάντησε κι αυτή). η πολιτικη είναι ΜΟΝΟ ευθύνη. ναι συμφωνώ, χρειάζεται παιδεία....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάνω απ' όλα η πολιτική και η δημοκρατία ΔΕΝ είναι σημαιάκια και σημαιοφοράκηδες...

      Διαγραφή
  7. Αν δεν έπεφτε η προηγούμενη κυβέρνηση λόγω μιας γραφειοκρατικής δυσλειτουργίας (μή εκλογή προέδρου δημοκρατίας), θα παρέμενε στην εξουσία μέχρι τον Ιούνιο του 2016. Σωστά;

    Μερικές ερωτήσεις λοιπόν προς όλον αυτόν τον κόσμο, που βγαίνει τώρα στις πλατείες και ζητάει "αξιοπρέπεια" από την Ε.Ε.: αν το καθεστώς είχε προβλέψει και αποφύγει τις γραφειοκρατικές δυσλειτουργίες που οδήγησαν σε πρόωρες εκλογές τον Ιανουάριο του 2015, τί θα έκανε; Θα περίμενε μέχρι τον Ιούνιο του 2016 για να τη ζητήσει; Η αξιοπρέπεια τίθεται και διεκδικείται μόνο κάθε που έχουμε εκλογές; Τί είδους αξιοπρεπής λαός είναι αυτός;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λαός του είδους karpazoeisractorus kuradomagus: το 81% επιθυμεί παραμονή στο ευρώ, "ξεχνώντας" φυσικά ότι τα μεταξωτά βρακιά θέλουν, αν όχι ωραίους, τουλάχιστον καθαρούς κώλους (http://analitis.gr/dimoskopisi-8-stous-10-polites-vlepoun-thetika-tous-chirismous-tis-kivernisis/)

      Οπότε το ζήτημα της νεοανακαλυφθείσης "αξιοπρέπειας" θα αποσυρθεί τόσο ξαφνικά όπως προέκυψε, αν τεθεί στον κουραδόμαγκα λαό το δίλημμα "ευρώ ή δραχμή". Μέχρι τότε ο "αξιοπρεπής" λαός θα καίει γερμανικές και ευρωπαϊκές σημαίες (http://www.lifo.gr/now/politics/60738) απειλώντας τους εταίρους του: "θα σας τάραξουμε στην αξιοπρέπεια"...

      Διαγραφή
    2. Kαι με το πρώτο "σύρμα" ότι έρχεται grexit, θα πετάξουν τις ελληνικές σημαίες και θα τρέξουν να κρύψουν τα ευρώ κάτω απ' τα στρώματα, οι εθνικά υπερήφανοι "αγανακτισμένοι".

      Διαγραφή
  8. Είναι τόσο καλύτεροι οι γειτονικοί λαοί για να βγάζεις τέτοιο άχτι με τους ελλαδίτες; Γιατί δεν ασχολείσαι και με τους αλβανούς που έκαναν άγαλμα στον Bush? Ή με τους τούρκους που σχεδόν όλοι ψηφίζουν ένα καθεστώς που πρακτικά απαγορεύει τις διαδηλώσεις; Ή με τους Ιταλούς και τον μπερλουσκόνι; Σε πιο μακρυνούς λαούς υπάρχουν και χειρότεροι, όπως στις νοτιοαμερικάνικες χώρες ή στην Κίνα. Άστοχη η λύσσα με την Ελλάδα, είναι παγκόσμια η επιρροή που τους διαφθείρει όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που συγκρίνεις τους "έλληνες" με τούρκους, αλβανούς και λοιπούς -γεωγραφικά και πολιτισμικά συγγενείς- τριτοκοσμικούς. Το ποιός λαός είναι "καλύτερος" μέσα σε όλον αυτόν τον τριτοκοσμικό κοπροπολτό είναι, νομίζω, διαφωνία περί όνου σκιάς.

      Το να τα φορτώνεις όλα στην "παγκόσμια επιρροή που τους διαφθείρει όλους" είναι άλλη μια απόδειξη του γνωστού νεοελληνικού τριτοκοσμισμού (ειδικά αυτού): πάντα φταίνε οι κακοί άλλοι που θέλουν το κακό μας, γιατί μας ζηλεύουν (για το κλίμα μας, τους "προγόνους" μας, το ασύλληπτο μέγεθος του μορίου μας κλπ). Όποιον "έλληνα" και να ρωτήσεις, αυτήν ακριβώς την απάντηση θα σου δώσει.

      Το ερώτημά μου είναι: αφού ξέρετε την "αιτία", γιατί συνεχίζετε να την επικαλείστε (και να την πιπιλάτε) εδώ και δύο αιώνες ελεύθερου "εθνικού" βίου και δεν έχετε αλλάξει; Μήπως γιατί σας βολεύει να είστε ανεύθυνοι βλαχονεόπλουτοι τριτοκοσμικοί;

      Και ... ποιούς "όλους" διαφθείρει η "παγκόσμια επιρροή"; Θεωρείς ότι ο μέσος γερμανός, άγγλος, γάλλος, αμερικάνος, ολλανδός, σουηδός, δανός, αυστριακός, βέλγος, νορβηγός, φινλανδός, καναδός, αυστραλός κλπ. είναι τόσο διεφθαρμένος και τόσο κουτοπόνηρος όσο ο μέσος "έλληνας", που επί τριακονταετία έφαγε το καταπέτασμα από ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, για να υπεραμείβειται το βυσματικά διορισμένο και ανίκανο δημόσιο αργομισθαριό, ή για να φτιάχνουν βίλλες και να αγοράζουν Μερσεντές και Καγιέν οι κρατικοδίαιτοι "επιχειρηματίες" και "αγρότες";
      Αυτά ούτε στην Κίνα, ούτε στην Αλβανία, ούτε στη νότιο Αμερική θα τα δεις. Μόνο εδώ έγιναν.

      Και, ναι, έχω λύσσα με τους "έλληνες" γιατί ό,τι ήταν καλό για μένα (αξιοκρατία, υπευθυνότητα, αίσθημα κοινωνικότητας, πολιτισμική εξωστρέφεια κλπ) αυτοί, μέσα στον συμφεροντολογικό αυτισμό τους, το αντιλαμβάνονταν ως απειλή γι' αυτούς. Δικαιούμαι λοιπόν να συμπεράνω πως ό,τι είναι κακό γι' αυτούς, είναι καλό για ανθρώπους σαν εμένα.

      Διαγραφή
  9. Αγγλικά ξέρεις καλά να σου δώσω λινκς για την επιρροή που λέω που διαφθείρει και τους δυτικούς; Άραγε αν είχες ζήσει 20 χρόνια σε χώρα του πρώτου κόσμου, να δεις κι αυτών τα χούγια τους, θα είχες το ίδιο άχτι με τους Ελλαδίτες αλλά όχι με τους υπόλοιπους τριτοκοσμικούς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δηλ. το πρόβλημά σου είναι ότι δεν έχω και τους άλλους τριτοκοσμικούς εξίσου "άχτι" με τους "έλληνες"; Μα γιατί να τους έχω; Αφενός δεν είναι τόσο παλιάνθρωποι όσο οι "έλληνες", αφετέρου το πρόβλημά μου είναι οι "έλληνες" κι όχι οι τριτοκοσμικοί γενικώς. Στο κάτω κάτω όλοι οι τριτοκοσμικοί πλην "ελλήνων", είναι τέτοιοι παρά τη θέλησή τους. Οι μόνοι τριτοκοσμικοί που είναι τέτοιοι από επιλογή, είναι οι "έλληνες".

      Από την άλλη, τί σε κάνει να πιστεύεις ότι η επαφή μου με χώρες του δυτικού κόσμου είναι εξ' αποστάσεως (δηλ. ζώντας στην Ελλάδα); Νομίζεις ότι από το ίντερνετ περίμενα να μάθω όσα ξέρω για τους λαούς του δυτικού κόσμου; Ή μήπως νομίζεις ότι τα λινκς τα οποία επικαλείσαι, θα τα ερμηνεύσω με τον γνωστό ελληνικό τρόπο (=όπου ο κάθε πικραμένος "έλληνας" διαβάζει ότι τον βολεύει);
      Ορίστε, στείλ' τα μου.

      Διαγραφή
  10. Όλο και περισσότεροι δυτικοί ξυπνάνε για την ύπαρξη μίας παγκόσμιας συνωμοσίας με στόχο την εγκαθίδρυση παγκόσμιας χούντας, και αυτοί οι δυτικοί δεν είναι οι πικραμένοι "Έλληνες" που για όλα τους φταίει κάποιος άλλος.

    Για παράδειγμα κανένας ουρανοξύστης δεν έχει πέσει ποτέ απο πυρκαγιά, κι όμως την 11 Σεπτ έπεσε ένας τρίτος ουρανοξύστης, το WTC7. Γιατί δεν γράφεις τίποτα στο μπλογκ σου για αυτό;

    Επίσης οι Άγγλοι που έχω ζήσει εγώ δεν αισθάνονται καμία ανάγκη να σκυλοβρίζουν από το πρωί ως το βράδυ κανένα τριτοκοσμικό από αυτούς που έχουν μαζευτεί εκεί, ελλαδίτη ή μη. Εσύ που αισθάνεσαι ανώτερος από τους ελλαδίτες γιατί μένεις σε αυτό το βάρβαρο επίπεδο;

    Και στην τελική αφού είναι τόσο κάφροι τι κάθεσαι μαζί τους και δεν φεύγεις να πας σε καμιά Γερμανία;

    Μήπως γιατί στην Γερμανία δεν περνάνε τα αναρχικά;

    Τι καταγωγής είσαι αν επιτρέπεται;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η "παγκόσμια συνωμοσία για την εγκαθίδρυση παγκόσμιας χούντας" είναι σε εξέλιξη από την εποχή της εκχριστιανισμένης ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (τουλάχιστον). Υπ' αυτή την έννοια, τη συνωμοσιολογία και ... την ουρανοξυστολογία τις θεωρώ εμμονές γραφικών που νομίζουν ότι ανακάλυψαν κάποια καινούρια ήπειρο. Μάλιστα η συνωμοσιολογία αποτελεί ειδική ψυχοπαθολογική κατηγορία, όπως μπορεί να σε ενημερώσει οποιοσδήποτε ψυχολόγος (π.χ. εδώ http://www.psychomed.gr/conspiracy.html).

      Όσο για χούντες και ... αντιχουντισμό, οι "έλληνες" είναι οι τελευταίοι που θα έπρεπε να μιλάνε. Οι "έλληνες" δεν είχαν τη παραμικρή συμμετοχή στη διαμόρφωση των φιλελεύθερων (όπως κι αν το εννοεί κάποιος) παραδόσεων και θεσμών του νεώτερου δυτικού κόσμου κι ούτε έχουν μπορέσει να κατανοήσουν αυτούς τους θεσμούς (παρά μόνο να τους πιθηκίζουν και να τους καταστρατηγούν επανειλημμένα). Καμμία απολύτως πολιτική σκέψη δεν παρήχθη στην Ελλάδα εδώ και δυόμισυ χιλιάδες χρόνια (εκτός από την παυλική ελέω θεού μοναρχία των βυζαντινών αυτοκρατόρων). Από τη μακεδονοκρατία και έπειτα, ούτε μια σταγόνα ελληνικού αίματος δεν έχει χυθεί για τη δημοκρατία, παρά μόνο για "εθνοπατριωτικούς" σκοπούς (που οι νεοέλληνες τους μπέρδευαν πάντα με ... τη δημοκρατία). Σε αντίθεση με τους δυτικούς λαούς (γάλλους, άγγλους, αμερικάνους, γερμανούς κλπ.) που συνεισέφεραν ποταμούς αίματος (Διαφωτισμός, Γαλλική Επανάσταση, εργατικό κίνημα κλπ).

      Αντιθέτως ο "έλληνας" είναι γεννημένος κομπλεξικός φασιστάκος, κάτι που μπορείς να διαπιστώσεις στην καθημερινή συμπεριφορά του στους κοινόχρηστους χώρους (αλλά και στο σπίτι του). Δεν είναι τυχαίο ότι ο ελληνοχριστιανισμός (= η επίσημη ιδεολογία του νεοελληνικού κράτους από το 1860) είναι η πρώτη μορφή ευρωπαϊκού φασισμού (πολύ πριν τον ιταλικό και τον γερμανικό), ούτε ότι στους δύο αιώνες νεοελληνικού κράτους έχει εκδηλωθεί διψήφιος αριθμός πραξικοπημάτων. Ο φασισμός αποτελεί δομικό στοιχείο της εθνικής κουλτούρας και της συλλογικής συνείδησης του "έλληνα". Γι' αυτό αν υπήρχε "παγκόσμια χουντική συνωμοσία" οι "έλληνες" θα ήσαν 100% με το μέρος της.

      Ούτε οι άγγλοι ούτε κι εγώ βρίζω τους τριτοκοσμικούς γενικώς. Τους "έλληνες" βρίζω. Τους λόγους τους εξήγησα πιο πάνω. Να μην επαναλαμβάνομαι.

      Και ποιός σου είπε ότι δεν είμαι ήδη στη Γερμανία; Το προφίλ του μπλογκ όπου βρίσκεσαι το είδες; Για κάνε ένα κλικ...

      Αν εννοείς ποιάς εθνικής καταγωγής είμαι, έχω επιλέξει να μην έχω. Κανείς δεν θα με κάνει με το ζόρι "έλληνα" ή ο,τιδήποτε άλλο. Μάλιστα σκοπεύω να καταθέσω και την "ελληνική" υπηκοότητα, μια και δεν μου χρησιμεύει σε τίποτα (για να μην πω ότι μου δημιουργεί και πρόβλημα εικόνας, φορολογικό κλπ.) και να πάρω κάποια άλλη. Αν κι έχω ακούσει ότι το νεοελληνικό κράτος δεν κάνει δεκτά τέτοια αιτήματα "επιστροφής" υπηκοότητας και άρα θα πρέπει να την κουβαλάω σαν μαρκάρισμα μέχρι να πεθάνω.

      Νιώθω απλά πολίτης του κόσμου, όπως όλοι οι πολιτισμένοι άνθρωποι από την ελληνιστική εποχή και μετά.

      ΥΓ. Περιμένω ακόμα εκείνα τα λινκς που έλεγες.

      Διαγραφή
    2. Σχετικά με το αν "περνάνε τα αναρχικά" στη Γερμανία, βγάλε μόνος σου συμπέρασμα:
      http://tvxs.gr/news/eyropi-eop/oi-eikones-poy-sokaran-ti-frankfoyrti-foto

      Έτσι ίσως αντιληφθείς ότι αυτά που δεν τολμάτε να κάνετε εσείς οι καρπαζοεισπράκτορες και λοιπές εθνικά υπερήφανες κοτούλες εκεί κάτω στο Ελλαδιστάν, τα κάνουν για πλακίτσα οι γερμανοί.

      Διαγραφή
    3. ήμουν κι εγώ εκεί. τους κάναμε να σκεφτούν λίγο παραπάνω.
      Κλτρ

      Διαγραφή
  11. Αν βρίζεις μόνο τους ελλαδίτες και όχι τους αλβανούς με το άγαλμα του Bush ή τους κολομβιανούς που τους θεωρείς καλύτερους, αυτό δεν αλλάζει τίποτα, παραμένει γεγονός ότι ξημεροβραδιάσεσαι σκυλοβρίζοντας αυτούς που θεωρείς κατώτερους, σε αντίθεση με το παράδειγμα των Άγγλων που όντας πράγματι πολιτισμένοι πολίτες του κόσμου δεν πέφτουν σε αυτό το επίπεδο.

    Και μάλιστα αυτό το κάνεις από τη γερμανία! Σου φταίνε οι διεφθαρμένοι "Έλληνες" που δεν βλέπεις σχεδόν καθόλου στη γερμανία λες; Φασίστες δεν βρήκες στη γερμανία; Στο Ισραήλ δεν βρήκες τίποτα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδή παριστάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις, σου το λέω για μια τελευταία φορά: οι αλβανοί, οι εβραίοι (ή οποιοσδήποτε άλλος λαός) δεν μου έχουν κάνει τίποτα. Αυτοί που με έκαναν να νιώθω ανεπιθύμητος είναι οι "έλληνες". Κι αυτό μόνο και μόνο γιατί είχα επιλέξει να έχω διαφορετικές (=δυτικές) αξίες ζωής (δηλ. να μην γίνω στην καθημερινότητά μου λαμόγιο, βύσμα, ρουφιάνος, γλύφτης, χαμερπής και λοιπές ελληνιές). Κατά συνέπεια δεν δίνω δεκάρα για το τί κάνουν άλλοι λαοί και κουλτούρες, που δεν με έχουν βλάψει σε τίποτα (και που, αντιθέτως, με ωφέλησαν προσφέροντάς μου πράγματα που μου στέρησε η δήθεν "πατρίδα" μου). Στο κάτω κάτω και οι "έλληνες" έχουν στήσει κάμποσα αγάλματα του Αλέξανδρου του Γ' (του επονομαζόμενου και "μέγα") ενός ψυχικά διαταραγμένου τυχοδιώκτη που έβαλε την ταφόπλακα στον ελληνικό πολιτισμό και έστρωσε το χαλί για τη ρωμαιοκρατία και τον μεσαίωνα.

      Φασίστες και διεφθαρμένοι υπάρχουν παντού. Θεσμισμένος ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ φασισμός και ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ διαφθορά υπάρχουν μόνο στην "Ελλάδα" (τουλάχιστον από τις χώρες που ανήκουν γεωγραφικά στην Ευρώπη): ο "έλληνας" είναι εκ γενετής φασιστάκος και έτοιμος να εξαγοράσει ή να εξαγοραστεί ανά πάσα στιγμή. Πουθενά αλλού στον κόσμο ο φασισμός, η πουστιά, η ρουφιανιά, η χαμέρπεια, το γλύψιμο, η μηχανορραφία και η διαφθορά δεν έχουν διαποτίσει την καθημερινότητα και το ΣΥΝΟΛΟ του πληθυσμού όσο στην Ελλάδα. Η ... "παγκόσμια συνωμοσία" φταίει και γι' αυτό;

      Οι άγγλοι καλά κάνουν και δεν βρίζουν κανέναν: κάθε λαός έχει δικαίωμα να τα βάζει μόνο με τον εαυτό του (και αυτό κάνουν και οι άγγλοι και οι γερμανοί και οι ολλανδοί και οι γάλλοι και οι αμερικάνοι που έχω γνωρίσει προσωπικά). Γι' αυτό τους "έλληνες" δικαιούμαι να τους βρίζω αφού από αυτούς -είχα την ατυχία να- προέρχομαι.
      Οι μόνοι που βρίζουν μονίμως τους άλλους λαούς (και ψάχνουν μονίμως για "κακούς" εκτός Ελλάδος) είναι οι "έλληνες" .

      Για να μην ξημεροβραδιάζομαι (όπως λες), δεν θα δημοσιευτεί ξανά σχόλιό σου αν δεν διαβάζεις αυτά που γράφω, όσο προσεκτικά διαβάζω εγώ αυτά που γράφεις εσύ (δηλ. αν επανέρθεις σε ζητήματα που σου έχω ήδη απαντήσει).

      Διαγραφή
  12. Αισθάνεσαι ότι απειλείσαι από τους "Έλληνες";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και όχι μόνο: αισθάνομαι ότι έχω υποστεί βλάβη από τους "έλληνες" σε βαθμό που αναγκάστηκα να φύγω για να γλυτώσω και να βρω στοιχειώδη αξιοπρέπεια. Ρίξε μια ματιά κι εδώ: http://memepusher.org/?p=5194

      Διαγραφή