Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Η ΑΝΑΠΟΤΡΕΠΤΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ

     Το δίλημμα του δημοψηφίσματος δεν είναι το "Μένουμε Ευρώπη ή Πάμε Κάπου Αλλού". Είναι το εάν το βόλεμα αποτελεί ευρωπαϊκή αξία.




     Η προκήρυξη του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου έχει πλέον δημιουργήσει μια κοινωνική δυναμική, που έχει ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο, τόσο αυτών που το προκήρυξαν (βλ. "ναι ή όχι στις απαιτήσεις των δανειστών"), όσο και των ευρωτεχνοκρατών -και μάλλον πιο ρεαλιστών- ερμηνευτών του (βλ. "ευρώ ή εθνικό νόμισμα"). Οπότε χάνουν κάθε σημασία οι ερμηνείες, οι θέσεις και οι παραινέσεις των πολιτικάντηδων (απ' όπου κι αν προέρχονται) και των τεχνοκρατίσκων: το μόνο που έχει πλέον σημασία είναι τα κίνητρα της συμπεριφοράς αυτών που καλούνται να ψηφίσουν.
 
    Σε αυτά τα πλαίσια είναι χαρακτηριστικό ότι η υποκρισία έχει την τιμητική της από τη μία πλευρά. Αυτοί που "μένουν Ευρώπη" επικαλούνται υποκριτικά τον ευρωπαϊκό πολιτισμό (για τον οποίο δεν είχαν ποτέ ιδέα), τη δυτική κουλτούρα (για την οποία επίσης δεν είχαν ποτέ ιδέα), την "ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας" (έχοντας ταυτίσει τη χώρα με τους εαυτούς τους) και άλλα βαρύγδουπα, τα οποία θα ίσχυαν αν αφορούσαν σε άλλη χώρα, αλλά που είναι εντελώς προσχηματικά και εκτός τόπου και χρόνου ιδεολογήματα, όταν αναφέρονται στην Ελλάδα και στους έλληνες.
      
   Ας μην κοροϊδευόμαστε: oύτε η Ελλάδα είναι δυτική χώρα, ούτε οι έλληνες είναι δυτικός λαός. Αν ήσαν, το (ψευδο)κράτος δεν θα είχε προδιαγεγραμμένα χρεωκοπήσει, και η πραγματική κοινωνία δεν θα ήταν σε αυτή την απελπισία γι' αυτούς τους λόγους που είναι σήμερα. Η έμφαση στη δυτικοφάνεια, η επίκληση της Ευρώπης και του "ευρωπαϊκού μέλλοντος" τής Ελλάδας είναι συμφεροντολογικά ψευδεπιχρίσματα απ' αυτούς που με τόσον στόμφο κραδαίνονται. Κυρίως, αν η Ελλάδα ήταν δυτική χώρα δεν θα είχε εκδηλωθεί τόσο απροσχημάτιστα αυτός ο ωμός φιλοτομαρισμός των υποκριτικών τριτοκοσμικών βλαχαδερών του "Μένουμε Ευρώπη", που απολαμβάνουμε τις τελευταίες μέρες.



      Τριτοκοσμικά βλαχαδερά, που η "σχέση" τους με την "Ευρώπη" δεν διαφέρει σε τίποτα από  τη συμφεροντολογική πελατειακή, που είχαν ανέκαθεν με το κομματόσκυλο της περιοχής τους. Kαι που νομίζουν ότι επειδή έπιασαν ευρώ στα χέρια τους έγιναν ... ευρωπαίοι.

     
     Στην Ελλάδα έχει γίνει ξεκάθαρο ότι δεν μπορούν όλοι να "μείνουν Ευρώπη". Όχι γιατί δεν θέλουν, αλλά γιατί αυτές οι έννοιες χάνουν κάθε νόημα όταν εισάγονται στην Ελλάδα. Γιατί οι "μένουμε Ευρώπη" αντιλαμβάνονται την Ευρώπη με τον δικό τους φιλοτομαριστικό τρόπο. Πρόκειται για όλους αυτούς, τους οποίους η κοινωνική καταστροφή των τελευταίων ετών δεν ακούμπησε καν (ή ακούμπησε απλώς). Πρόκειται γι' αυτούς, τους οποίους το διεφθαρμένο τριτοκοσμικό καθεστώς ("μαζί τα φάγαμε - και μαζί θα σώσουμε ό,τι σώζεται") προστάτεψε -και  προστατεύει- όσο μπορεί. Πρόκειται γι΄αυτούς, τους οποίους η παραμονή (τους) στην ευρωζώνη προϋποθέτει το οριστικό θάψιμο των 2,5 (τουλάχιστον) εκατομμυρίων ζωντανών νεκρών της υπόλοιπης κοινωνίας (αναφερόμαστε στους εργασιακά τελειωμένους, "εγγεγραμμένους" και μή, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους δεν συνέφαγαν με τους διάφορους Πάγκαλους τού καθεστώτος, και που η ζωή τους δεν ήταν "κατοχυρωμένη" ούτε πριν την "κρίση"). Πρόκειται για όλους αυτούς τους ευνοημένους, για τους οποίους η "Ευρώπη" δεν ήταν παρά -άλλη μια- μεγάλη "μπάζα" (ούτε πολιτισμός, ούτε αξίες). Και στις "μπάζες" δεν προσκαλούνται όλοι... Κάποιοι πρέπει να μείνουν στην "απ' έξω" για να πληρώσουν τον λογαριασμό όταν έρθει.

      Αν όλοι αυτοί οι υποκριτές που "μένουν Ευρώπη" έπαιρναν τα ευρώ τους π.χ. από τις αλβανικές τράπεζες, θα "έμεναν Αλβανία". Το ίδιο ισχύει φυσικά και για την ελίτ της χώρας (αυτούς δηλαδή που την έβαλαν λαθραία, με χαλκευμένα στοιχεία, στην Ο.Ν.Ε.). Όλοι αυτοί έχουν εμφανώς τρομοκρατηθεί στην απλή πιθανότητα μιας εξόδου απ' την ευρωζώνη (πράγμα που άλλωστε τα κανάλια τους δεν κάνουν την παραμικρή προσπάθεια να το κρύψουν). Και ενώ έλαμψαν δια της κοινωνικής απουσίας τους όταν καταστρέφονταν π.χ. τα χτικιάρικα εργασιακά δικαιώματα που υπήρχαν (έστω, μόνο "στα χαρτιά") στον ιδιωτικό τομέα της Ελλάδας, ή όταν οι άστεγοι αυξάνονταν κατά χιλιάδες κάθε μήνα, τώρα "διαδηλώνουν" απαιτώντας ουσιαστικά την έκδοση μαζικής ληξιαρχικής πράξης θανάτου και το σκάψιμο ομαδικών τάφων για τους ήδη ζωντανούς νεκρούς. Και ταυτόχρονα παραδίδουν μαθήματα "ευρωπαϊκής" συνείδησης και "δυτικού" πολιτισμού. 
    Πρόκειται απλώς για τον συνήθη τρόπο με τον οποίο είθιστο ανέκαθεν να διαστρέφονται τα εισαγόμενα στην Ελλάδα δυτικά πολιτισμικά προϊόντα. Αλλά και για τον εξίσου συνήθη τρόπο με τον οποίο έπεφταν ανέκαθεν οι μάσκες των απανταχού υποκριτών.


              Οι φτωχοί κάνουν λάθος επιλογές στις κρίσιμες (για τους βολεμένους) στιγμές...


     Από την άλλη είναι οι  αποκλεισμένοι από το παρόν και το μέλλον, οι εργασιακώς τελειωμένοι που δεν θα ξαναδουλέψουν ποτέ, οι χιλιάδες άστεγοι, οι λιμοκτονημένοι και, φυσικά, τα παιδιά τους. Είναι αυτοί που αποφασίστηκε ερήμην τους ότι θα θυσιαστούν, για να συνεχίσουν το βόλεμά τους οι υπόλοιποι. Είναι η κοινωνική εκατόμβη. Είναι αυτοί που καλούνται να πεθάνουν ησύχως, αφού πρώτα προσποιηθούν ότι καταπίνουν το αναισθητικό που αποκαλείται αορίστως "ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας". Ωστόσο έχουν πλέον αντιληφθεί ότι αυτό το μέλλον δεν τους περιλαμβάνει. Έχουν αντιληφθεί ότι ο θάνατός τους σχετίζεται αιτιακά με το βόλεμα και το μέλλον των υπολοίπων. Και γι' αυτό σε αυτούς δεν "πιάνουν" τα ψευδοεπιχειρήματα και κυρίως η λογική του "μή χείρονος" της άλλης πλευράς. Κι ούτε τους νοιάζει (και γιατί θά 'πρεπε άλλωστε;) αν με επιστροφή στη δραχμή εκπληρωθεί το "γαία πυρί μιχθήτω" (κοινώς: "στάχτη και μπούρμπερη"). Και έχουν αποφασίσει ότι: "όχι, δεν θα πεθάνουμε ησύχως". Αυτό είναι το "όχι" τους, που θα ρίξουν στην κάλπη την Κυριακή. 
     Και αυτό το "όχι" είναι το μεγαλύτερο και ευρωπαϊκότερο "μένουμε Ευρώπη" που θα μπορούσε ποτέ να ειπωθεί σ' αυτή την ανατολίτικη χώρα. Είναι ο ορισμός και η έμπρακτη συμπύκνωση των αξιών που ανέδειξαν η αληθινή Ευρώπη, ο δυτικός ανθρωπισμός και οι δυτικοί λαοί με το αίμα τους τους τελευταίους τρεις αιώνες δυτικής κοινωνικής Ιστορίας.

       Καμμία "εθνική" συναίνεση στο τριτοκοσμικό βόλεμα των βλαχαδερών. Καμμία "εθνική" συναίνεση στο να συνεχίσει η ελληνική κοινωνία ως μια  τριτοκοσμική φιλοτομαριστική ζούγκλα με ευρωπαιοφανές ψευδεπίχρισμα. Καμμία "εθνική" συναίνεση στον εξευτελισμό των (όποιων) ευρωπαϊκών αξιών από τους εγχώριους υποκριτάκους. 
     Διχασμός με τους εχθρούς της πραγματικής κοινωνίας. Διχασμός με τους βολεμένους μασκοφόρους. Σε αυτή τη χώρα χωράνε όλοι με ίσο μερίδιο στα οικονομικά βάρη και στα ανθρώπινα δικαιώματα: λίγο ή πολύ χειρότερα για όλους σήμερα, λίγο ή πολύ καλύτερα για όλους στο μέλλον. 
      Στην Ευρώπη (την αληθινή και όχι των υποκριτών) το λένε και Κοινωνική Δικαιοσύνη.    
     Το "όχι" θα είναι το πρώτο ειλικρινές βήμα αυτού του λαού (ή τουλάχιστον τού μή "τοξικού" κομματιού του) να γίνει επιτέλους δυτικός και ευρωπαϊκός.  
       Ή όλοι σ' αυτή τη χώρα θα μπορέσουν κάποτε να "μείνουν Ευρώπη", ή ΟΧΙ.


Θ. Λ. 


Δείτε επίσης:
-Τί να λέμε στα παιδιά μας αυτές τις μέρες, του Γιώργου Μόσχου 
- Γιατί ΟΧΙ, του Διογένη του Σκύλου 
- Περί του δικού μας #OXI στο δημοψήφισμα, των Γιώργου Κουτσαντώνη και Μιχάλη Θεοδοσιάδη 
-Για το δημοψήφισμα, τον τηλεοπτικό λαό και το κίνημα των ΑΤΜ, των Αθανασίου Γεωργικά και Νικόλα Γκίμπη 
-"Κόκκινες γραμμές" και άλλα κόκκινα φύλα συκής τής κυβέρνησης τής αριστεράς" 

10 σχόλια:

  1. Και ο "ευρωπαίος" Άνθιμος λέει ΝΑΙ:

    http://www.tribune.gr/religion/news/article/150572/o-anthimos-dilose-oti-tha-psifisi-ne-dite-pos-antedrase-to-pimnio-vinteo.html

    Μα πού κρύβονταν τόσοι "ευρωπαίοι" ρε παιδί μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ταυτίζεται ούτε οικονομικά ούτε γεωγραφικά με την ευρωζώνη. Από τις 27 (28 σήμερα) χώρες μέλη της ΕΕ, οι 17 (19 σήμερα) είναι και μέλη της ευρωζώνης. Οι άλλες έχουν δικά τους νομίσματα (μεταξύ αυτών Αγγλία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία κ.α.).

    Ο ευρωπαϊσμός δεν πάει πακέτο με την αποδοχή του μή βιώσιμου χρέους (http://tvxs.gr/news/ellada/ekthesi-kolafos-apo-dnt-moni-lysi-gia-tin-ellada-i-meiosi-toy-xreoys) και άρα ούτε με την αποδοχή μιας δανειακής "συμφωνίας να 'ναι κι ό,τι να 'ναι".

    Δεν διακυβεύεται η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ε.Ε. αν κινηθεί νομισματικά εκτός ευρώ. Το δεύτερο δεν είναι προϋπόθεση για το πρώτο.

    Η κουτοπόνηρη επιχείρηση ταύτισης της Ευρώπης με την ευρωζώνη εξυπηρετεί την προπαγάνδιση της συμφωνίας της εγχώριας ελίτ με τους δανειστές της, και την εξακολούθηση του δανεισμού που διαιωνίζει την κρατικοδίαιτη εγχώρια ελίτ και το πελατειακό της κράτος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ήθελα να ήξερα, δεν βαρεθήκατε τα ψέμματα των εγχώριων πολιτικάντηδων; το ξέρω πως η αλήθεια που μας λένε οι ευρωπαίοι τσούζει και τσούζει πολύ αλλά δεν βαρεθήκατε τα ωραία ψέματα των δικών μας; τόσο πολύ πια αρέσει το ιαματικό ψευδος; ψηφίστε ΟΧΙ να σωθεί η Ελλάς. εγώ δεν θέλω να σωθεί και θα ψηφίσω ΝΑΙ! Αδυνατώ να συμφωνήσω με εθνικιστές και ναζί. σορρυ αλλά δεν μπορώ. Είμαι διεθνιστής και βάζω πρώτα την σημαία της ΕΕ και μετά του ελλαδιστάν. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με αυτούς που βρίζω όλη μου την ζωή. Δεν θα υποταχτώ στους εθνικιστές. Σέβομαι τις απόψεις σας αλλά διαφωνώ και ξαναλέω: καθείς εφ ω ετάχθη. ίσως το άυρι να μας βρει στα χαρακώματα με τα όπλα, εχθρούς μεταξύ μας. διεθνιστές εναντίων εθνικιστών. Πολεμος που κρατά από το 1823 και κατά πως δείχνει συνεχίζεται. Στον πόλεμο αυτόν μην με λυπηθείτε όπως κι εγώ δεν θα σας λυπηθώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πάλι φίλε, διαλέγω να μην είμαι με καμμία σημαία. Ούτε με τις εθνικιστικές των ενωμένων αριστεροψεκασμένων, ούτε τις "διεθνιστικές" του ελληνοχριστιανού Άνθιμου και των ενωμένων σοσιαλδημοκρατονεοφιλελευθέρων (και λοιπών κατά φαντασίαν ευρωπαίων). Οι σημαίες είναι για τα κοπάδια.
      ΟΛΕΣ οι σημαίες.

      Κλείσε την τηλεόραση, πάψε να σκέφτεσαι με όρους ιδεολογίας και μην ασχολείσαι με το τί λένε οι διάφοροι ιδεολογικώς τρικυμισμένοι (όπως εύστοχα τους περιγράφεις στο μπλογκ σου), που οι εξελίξεις τούς έχουν πλέον προσπεράσει σαν σταματημένους. Σκέψου μόνος για τί θέλεις να ψηφίσεις και αγνόησε τους ιδεολογικούς θεατρίνους.
      Το δημοψήφισμα έχει πάρει πλέον τη δική του δυναμική, η οποία έχει ξεφύγει απ' αυτούς που το προκήρυξαν και από κάθε έναν που προσπαθεί να το "ερμηνεύσει" με την όποια ξεπερασμένη ιδεολογία του (εθνικιστική ή "ευρωπαϊκή").

      Αφουγκράσου την πραγματική ζωή και κατέβα στον δρόμο να δεις για τί πράγμα ψηφίζει ο κόσμος: για το βόλ€μα οι μεν, για την επιβίωσή τους οι δε.
      Δεν υπάρχει καμμία ιδεολογία σε αυτό που γίνεται (και ειδικά στην Ελλάδα ποτέ δεν υπήρχε: όλα για τα φράγκα γίνονταν πάντα κι ούτε για "πατρίδες", ούτε για "ευρώπες" ούτε για "διεθνισμούς" - δεν καταλαβαίνει απ' αυτά ο βρωμηός)

      Το ότι η τρόικα εκφράζει κάτι "διεθνιστικό", ή "ευρωπαϊκό", ή επαναστατικό (ή έστω μεταρρυθμιστικό) είναι ιδεοληπτική καραμέλα για τηλεορασο-πολίτες. Τη θυμάσαι την ιστορία με τον Αλάριχο, που απαίτησε φόρο απ' τους βυζαντινούς κι αυτοί τον έστρεψαν στην "ειδωλολατρική" Ελλάδα για να τη ρημάξει; Έτσι ακριβώς το πελατειακό ψευδοκράτος έχει εκτρέψει την τρόικα προς την πραγματική κοινωνία.
      Αρχίδια τρόικα. Όσο εκσυγχρόνισε ο Αλάριχος το Βυζάντιο, άλλο τόσο θα εκσυγχρόνιζε η τρόικα το πελατειακό κράτος. Μπορεί να δεχόμουν να με κυβερνήσει κατευθείαν η Γερμανία (σίγουρα κάτι καλό θα έβγαινε τότε), αλλά ποτέ δεν θα δεχόμουν να με "εξευρωπαΐσει" η κουτοπόνηρη εγχώρια ελίτ μέσω της τρόικας.

      Οι ιδεολογικοί φερετζέδες στην Ελλάδα έχουν πέσει προ πολλού (για την ακρίβεια από το 2009). Κανείς από τους πραγματικούς ανθρώπους της πραγματικής ζωής δεν ασχολείται αυτή τη στιγμή με "ιδεολογίες", ούτε με τις δηλώσεις κανενός κομματόσκυλου (κι αν το κάνει θα είναι μόνο για τα προσχήματα).

      ΥΓ. Εγώ είχα πάντα απέναντί μου τους βολεμένους, είτε του πατριωτικού είτε του "ευρωπαϊκού", "διεθνιστικού" κλπ. βολέματος.

      Διαγραφή
  4. Τσόμσκυ κρυφο-εθνίκι κι εσύ με τη χρυσή αβγή πήγες;
    http://tvxs.gr/news/ellada/tsomski-aisxos-i-symperifora-tis-troikas-apenanti-stin-ellada

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μπήκαν οι νεοέλληνες στο ευρώ σαν τζαμπατζήδες με πλαστά στοιχεία και τώρα δεν θέλουν να βγουν γιατί γίνανε λέει "Ευρωπαίοι". Έτσι είναι, άμα του δώσεις θάρρος του χωριάτη θ' ανεβεί και στο κρεβάτι.
    Ποιοί Ευρωπαίοι ρε κακομοίρηδες... Έχετε δει πώς είναι μια ευρωπαϊκή χώρα;

    Μήτσος Κάτι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τις τελευταίες αυτές μέρες οι τζαμπατζήδες "καρφώθηκαν". Γι' αυτό πρέπει να πάρουν το μπούλο απ' το τρ€νο. Το θέμα είναι ότι το τεράστιο "πρόστιμο" το πληρώνουν πρώτοι όσοι δεν ταξίδεψαν καν, αλλά και οι επόμενες γενιές.

      Αυτή η χώρα χρειάζεται ένα restart. Αν συνεχίσει έτσι όπως πήγε μέχρι τώρα, οι τζαμπατζήδες θα γλυτώσουν.

      Διαγραφή
  6. Το δίλημμα είναι πράγματι το "μένουμε ευρώ ή μετακομίζουμε στη δραχμή". Αυτό το έχει καταλάβει η ελίτ και γι΄αυτό όλη αυτή η απίστευτη προπαγάνδα των τελευταίων ημερών υπέρ του Ναι. Αν το δίλημμα ήταν απλώς για ένα "καλύτερο μνημόνιο" (καλύτεροι όροι εξόφλησης του χρέους) η ελίτ θα συνέχιζε να υποστηρίζει -διακριτικά- τον Σύριζα. Tώρα που ο Σύριζα απέτυχε στη διαπραγμάτευση και δεν διαφαίνονται περιθώρια για άλλη, οι ντόπιοι "Ευρωπαίοι" έχουν συνθηκολογήσει πλήρως: ευρώ πάση θυσία (των άλλων). Γιατί ακόμα και με νέο μνημόνιο, κάποιον τρόπο θα βρουν για να συνεχίσουν να βάζουν το αγγούρι στον κώλο αυτών των άλλων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι.
      Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η τελευταία ελπίδα της εγχώριας ελίτ για καλύτερους όρους δανεισμού (γι' αυτό και η πλήρης αδιαφορία του στο θέμα της ανθρωπιστικής κρίσης: http://hypnovatis.blogspot.gr/2015/05/blog-post_13.html). Τώρα που απέτυχε, η ελίτ ετοιμάζεται να τον "αδειάσει" και να τον πετάξει σαν λεμονόκουπα. Και να ξαναφέρει τους προηγούμενους για να συνθηκολογήσουν άνευ όρων, ώστε τουλάχιστον να "μείνουμε Ευρώπη".

      Γι' αυτό οι συριζαίοι προκήρυξαν το "δημοψήφισμα": για να αποχωρήσουν έχοντας ρίξει το μπαλάκι της αποτυχίας τους στο ψηφοποίμνιο (αν βγει το "ναι"). Από την άλλη αν επικρατήσει το "όχι" ο Σύριζα παραμένει στην καρέκλα (θα μου πεις: για να κάνει τί;;; Πιθανότατα ό,τι θα έκαναν και οι άλλοι, τί άλλο;) .

      Το θέμα είναι ότι, εκτός απ' τη Μέρκελ, και ο κόσμος έχει εκλάβει το "δημοφήφισμα" με την πραγματική του έννοια: ευρώ (πάση θυσία... αλλά των άλλων) ή δραχμή (με θυσίες όλων και όχι μόνο των άλλων).

      Ένα "όχι" μπορεί να σημάνει το τέλος (επίσημο ή ανεπίσημο) των "διαπραγματεύσεων" και του δανεισμού, στάση/διαγραφή χρέους, επιστροφή στη δραχμή, κατάρρευση της ελίτ και του ψευδοκράτους και άρα κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα (έστω και με την έννοια της ισότητας προς τα κάτω).

      Γι' αυτό θεωρώ χάσιμο χρόνου να ασχολούμαστε με το αν π.χ. οι νεοναζί λένε "όχι". Ποιός τους γαμεί αυτούς; Ούτε καν ο φίλος τους ο Άνθιμος, οποίος λέει "ναι".
      Το θέμα είναι τί λέει η ίδια η ελίτ (και η προπαγάνδα της), και να πράξουμε το αντίθετο.

      Διαγραφή
  7. "Πρέπει να κοντύνουμε τους γίγαντες/ Nα κάνουμε τους κοντούς ψηλότερους/ Όλους στο ίδιο μπόϊ / Nά η πραγματική ευτυχία "

    Ο ύμνος των "ξεβράκωτων" της γαλλικής επανάστασης. Πόσο επίκαιρος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή