Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ, Η "ΕΥΡΩΠΗ" ΜΟΥ

400.000 πελάτες δεν μπορεί να κάνουν λάθος...

   


 
   Περίπου τετρακόσιες χιλιάδες πήγαν τελικά και ψήφισαν στις εκλογές για την ανάδειξη Προέδρου (και Διοικητικού Συμβουλίου) που προκήρυξε η γνωστή Εταιρία Εκπροσώπησης και Προάσπισης Πελατειακών Συμφερόντων (Ε.Ε.Π.Π.Σ.) "Νέα Δημοκρατία". Ανάμεσά τους δεν υπήρχε ούτε ένα μέλος της πραγματικής οικονομίας και κοινωνίας (δηλαδή από εκείνους που υπήρξαν πελατειακώς έκθετοι και απροστάτευτοι και που γι' αυτό έχουν σαρωθεί κυριολεκτικά από την "κρίση"): δεν υπήρχε ούτε ένας εργασιακά τελειωμένος ("εγγεγραμμένος" ή μή) απ' αυτούς που δεν θα ξαναβρούν ποτέ δουλειά, ούτε ένας νέος απ' αυτούς που δεν θα δουλέψουν πριν τα πενήντα τους, ούτε ένας ξεριζωμένος νεογκασταρμπάιτερ, ή άστεγος απ' αυτούς που δεν θα ξαναμείνουν ποτέ σε σπίτι, ή γενικώς ζωντανός νεκρός, από τα περίπου δύο εκατομμύρια που διαθέτει η χώρα (εντάξει ίσως υπήρξαν μερικοί διανοητικά καθυστερημένοι κακομοίρηδες που πήγαν και ψήφισαν, αλλά αυτοί μπορεί να νόμισαν ότι εκεί μοίραζαν τίποτε συσσίτια σαν της Εκκλησίας Α.Ε.). Αντιθέτως, άπαντες οι μαχητικοί ψηφοφόροι δήλωσαν δημόσιοι υπάλληλοι, ή συνταξιούχοι του Δημοσίου, ή τίμιοι εισοδηματίες (από τη χρυσή εποχή των πάλαι ποτέ ευρωεπιδοτήσεων), ή διάφοροι "ευρωπαϊστές" του φιλοτομαριστικού συμφέροντος (δηλαδή που μέχρι στιγμής την έχουν βγάλει "καθαρή" και ελπίζουν ότι θα συνεχίσουν έτσι), ή απλώς κάτοχοι στρωμάτων με ευρώ ραμμένα μέσα, ή διάφορες άλλες κρατικοδίαιτες ή/και πελατειακές παραλλαγές των ευϋπολήπτων νοικοκυραίων αυτής τής χώρας. 

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ.

   (Με αφορμή τις καρπαζιές που έφαγε ο γνωστός γυρολόγος πολιτικάντης Βασίλης Οικονόμου προχθές το βράδυ στα Εξάρχεια, αναδημοσιεύω ένα κείμενο του Σπύρου Δαπέργολα από το  provo.gr. Τα τονισμένα στοιχεία από εμένα. Προσωπικά πάντως διαφωνώ ακόμα και με τις απλές καρπαζιές: θα μπορούσαν να του τρίψουν τη μούρη στο πιάτο του, να τον μπουγελώσουν και τέλος να του πάρουν το παντελόνι και να τον αφήσουν να ψάχνει για ταξί νυχτιάτικα φορώντας μόνο σώβρακο. Δηλαδή "πίσσα και πούπουλα"...)




    Τα Εξάρχεια δεν είναι για όλους. Και καλά κάνουν.
  
    Ας αναρωτηθεί ο καθένας και η καθεμιά, σε περίπτωση που είναι μισθωτός/ή, άνεργος/η, φτωχός/ή χωρίς άκρες, χωρίς θέση εξουσίας χωρίς μια lifestyle αναγνωρίσιμη μούρη πόσα είναι τα μέρη στα οποία του απαγορεύεται η πρόσβαση.
   Βέβαια δεν υπάρχει κανένας νόμος που να σε εμποδίζει να κυκλοφορείς στο Κολωνάκι: η οικονομική αδυναμία είναι αυτή που δεν σε αφήνει να κανείς κάτι περισσότερο από το να οδηγείς το παπί σου στους δρόμους του.
   Δεν θα σου ρίξουν πόρτα αν δοκιμάσεις να κολυμπήσεις σε διάφορες γραφικές παραλίες της Αττικής: είναι η κλειστή πόρτα από το το ιερό δικαίωμα της ιδιοκτησίας του καπιταλιστή που έχτισε τη βίλα του πάνω στο κύμα που θα σε σταματήσει. Και στην Πολιτεία μπορείς να περπατήσεις και στο Καστρί και στην Εκάλη. Ακόμα κι αν δεν σε σταματήσει το σεκιούριτι (και η εργασία είναι ιερό δικαίωμα, το λέει και το σύνταγμα…) γρήγορα θα αντιληφθείς ότι αυτά τα μέρη δεν είναι για σένα όσο δεν καταφέρνεις να γίνεις αφεντικό, κρατικός αξιωματούχος, σοβαρός μαφιόζος, lifestyle παράσιτο ή έως ότου υπομονετικά βάλεις στην άκρη βασικούς μισθούς μερικών εκατοντάδων ετών.

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΟΛΕΜΕΝΩΝ; ΩΣ ΠΟΤΕ;

    Η πραγματική κοινωνία πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται -και να συζητάει- σοβαρά την άσκηση τού δικαιώματος τής αυτοάμυνάς της.



    "Αυτό που προκαλεί την χαύνωση στις χώρες που υποφέρουν, είναι η διάρκεια του κακού το οποίο αιχμαλωτίζει την φαντασία των ανθρώπων, κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι δεν θα τελειώσει ποτέ. Μόλις όμως βρουν κάποιον τρόπο για να ξεφύγουν από αυτό -κάτι που πάντοτε συμβαίνει όταν το κακό έχει φθάσει σ' ένα ορισμένο σημείο- αισθάνονται τέτοια έκπληξη, ανακούφιση και ενθουσιασμό, ώστε περνούν κατ' ευθείαν στο άλλο άκρο και αντί να θεωρούν τις επαναστάσεις αδύνατες, τις θεωρούν εύκολες. Αυτή και μόνο η προδιάθεση είναι ενίοτε ικανή να τις πραγματοποιήσει. 
     Γνωρίζω ότι δεν τους υπολογίζετε γιατί η Αυλή είναι οπλισμένη΄ σας ικετεύω όμως να μου επιτρέψετε να σας αναφέρω ότι πρέπει να τους υπολογίζετε πολύ, κάθε φορά που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι το παν. Να σε ποιό σημείο βρίσκονται τώρα: κι αυτοί έχουν αρχίσει να μην υπολογίζουν πια τα στρατεύματα σας, γιατί το κακό είναι ότι η δύναμη τους υπάρχει μέσα στην φαντασία τους και μπορεί να ειπωθεί με απόλυτη σιγουριά ότι, εν αντιθέσει προς όλα τα άλλα είδη ισχύος, όταν φτάσουν σ΄ ένα ορισμένο σημείο, μπορούν να κάνουν ό,τι νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν."
  (Ζαν Φρανσουά Πωλ ντε Γκοντί, καρδινάλιος του Ρετζ, 1613-1679, Απομνημονεύματα)
 
   «Από τη στιγμή που δεν μας αφήνουν να φτιάξουμε τη ζωή, θα χαλάσουμε αυτό που υπάρχει και θα βγει το καινούργιο μετά»
    (Κατερίνα Γώγου, άνθρωπος, 1940-1993) 


  


 ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

     Ποτέ τα τελευταία έξι χρόνια, τα πράγματα στην Ελλάδα δεν ήσαν πιο ξεκάθαρα απ' όσο σήμερα, όπου η ελληνική κοινωνία έχει χωριστεί κατά τον πιο απροκάλυπτο τρόπο σε δύο αντίπαλα κομμάτια. Στην πραγματικότητα βέβαια, πάντα ήταν χωρισμένη σε δύο αντίπαλα κομμάτια (τους παντοειδείς πελατειακώς ή κρατικοδιαίτως βολεμένους και τους υπόλοιπους), απλώς σήμερα αυτό φαίνεται καθαρότερα -και πιο απροκάλυπτα- από ποτέ.