Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠO ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΚΟΡΝΗΛΙΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ

   Με αφορμή το διεθνές συνέδριο (με ελεύθερη είσοδο) που θα γίνει το πρώτο τριήμερο του Δεκεμβρίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, λόγω της συμπλήρωσης είκοσι ετών από τον θάνατο του Κορνήλιου Καστοριάδη, αναδημοσιεύω (σκαναρισμένα και δακτυλογραφημένα) δύο αποσπάσματα από τη Φαντασιακή Θέσμιση Της Κοινωνίας (σελίδες 136-149). Πρόκειται για τα κεφάλαια με τίτλους "Οι υποκειμενικές ρίζες του επαναστατικού προτάγματος" και "Η λογική του επαναστατικού προτάγματος", δύο κείμενα η συμβολή των οποίων στη διαμόρφωσή μου υπήρξε καθοριστική όσο κανενός άλλου. (Οι τονισμοί δικοί μου).

Θ.Λ.


Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΣΕ ΜΙΑ ΡΟΚ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ;

 
 THE DREAM SYNDICATE, Αθήνα 4 Νοεμβρίου 2017



                              The Dream Syndicate - Glide (Fuzz Club, Athens November 4, 2017)

   
     Αν έχεις ζήσει τη ροκ στην κλασική εποχή της (περίπου 1955-1990) για ποιόν λόγο να πας σε μια ροκ συναυλία εν έτει 2017;

    Για μένα αυτός ο λόγος δεν θα μπορούσε να κάνει μόνο με τους Dream Syndicate, ένα από τα σημεία αναφοράς των '80s (της τελευταίας κοσμογονικής εποχής της ροκ ως κοινωνικού φαινομένου), τους οποίους άλλωστε είχα ξαναδεί μερικές φορές ακριβώς τότε. 
  Γιατί, τέτοιες συναυλίες λειτουργούν και σαν απολογιστικά γενεακά ραντεβού, ειδικά όταν ένα τόσο σπουδαίο συγκρότημα επανέρχεται μετά από τριάντα σχεδόν χρόνια με έναν επίσης απολογιστικό δίσκο / κεραυνό εν αιθρία. Πηγαίνοντας λοιπόν να δω ένα συγκρότημα σαν τους Dream Syndicate στο Fuzz το σαββατόβραδο της 4ης Νοεμβρίου 2017, πήγαινα για να δω και το κοινό τους (πέραν των ενός - δύο φίλων), την κάποτε κοινότητα των ανθρώπων από την οποία επέλεξα να προέρχομαι. Περίμενα να βρω ανθρώπους με τους οποίους είχαμε δεκαετίες να τα πούμε, να θυμηθώ φυσιογνωμίες που είχα ξεχάσει ("ρε, από πού τον ξέρω αυτόν;"), να κάνουμε παραλληλιστικούς απολογισμούς, να κατανοήσω καλύτερα το πλαίσιο της δικής μου πορείας ζωής. Άλλωστε κι ο τίτλος του τελευταίου αυτού δίσκου των Dream Syndicate δεν είναι "Πώς Βρέθηκα Εδώ;";

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

HOW DID I FIND MYSELF HERE? (I just had to leave)

   Το τελευταίο (μετά από είκοσι εννέα χρόνια) στούντιο άλμπουμ των Dream Syndicate τα σπάει!                                         


  «Δεν φαντάστηκα και δεν πρόσθεσα τίποτα. Τώρα το ουσιαστικό δεν είναι να “δημιουργήσουμε”. Το ουσιαστικό είναι αυτό που παρατηρήσαμε.»
      (Γιόζεφ Ροτ, Φυγή χωρίς τέλος, 1927)

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΕΣ

LIBERTARIAS 

Έτος: 1996
Σκηνοθεσία: Βιθέντε Αράντα 
Ελληνικός τίτλος: Ελευθεριακές
Αγγλικός τίτλος: Freedom Fighters
Ελεύθερο κατέβασμα ολόκληρης της ταινίας με ελληνικούς υπότιτλους από εδώ: https://dfiles.eu/files/nbgz5tht6




    
   "Θα έρθει μια μέρα όπου αυτός ο πλανήτης δεν θα ονομάζεται πια Γη, αλλά Ελευθερία"  (από τις τελευταίες φράσεις της ταινίας)
   

   Πρόκειται για τη μία από τις δύο αξιολογότερες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ, σχετικά με την (ενστικτωδώς αναρχικής έμπνευσης και κατεύθυνσης) κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία τα έτη 1936 - 1937. Η άλλη είναι φυσικά το Γη και Ελευθερία (Land and Freedom) του Κεν Λόουτς, που είχε προβληθεί το 1995, μόλις έναν χρόνο πριν τις Ελευθεριακές.

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

ΠΟΣΟ (Α)ΦΥΣΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΤΥΠΟΣ ΤΟΥ HOMO OECONOMICUS;



    Είναι ο οικονομισμός (η "παραγωγικότητα", η "απόδοση", η κερδοφορία / κερδοσκοπία, η "ανάπτυξη" κλπ. ως αυτοσκοποί) τόσο "φυσιοκρατικός", "αναγκαίος" και "αναπόφευκτος" όσο διατείνονταν ανέκαθεν οι ταγοί του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής; Και είναι ο ανθρωπότυπος του οικονομισμού (είτε αναφερόμαστε στους εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους του παραδοσιακού καπιταλισμού, είτε σ’ εκείνους των μαρξιστοειδών γραφειοκρατικών εκδοχών του) τόσο "αυτονόητο" και "φυσικό" δημιούργημα, και τόσο "ταιριαστό" στον ανθρώπινο ψυχισμό, όσο θέλει να περνιέται; Ή μήπως πρόκειται για ένα κατά παραγγελίαν (της Κυριαρχίας) κατασκεύασμα, για την συλλογική εσωτερίκευση του οποίου απαιτήθηκε μια πρωτοφανής ιστορικά ποσότητα βίας (σωματικής και ψυχικής) και προς το οποίο δεν οφείλουμε κανέναν σεβασμό;
    Αναδημοσιεύω σχετικά ένα κείμενο του Σπύρου Κεραμά από το Res Publica. Οι εικόνες (πλην της πρώτης) και τα τονισμένα στοιχεία από εμένα.

  Θ.Λ.

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ

   Τα "κρισιακά" (αυτο)παραμυθιάσματα της (β)ρωμηοσύνης

                             
  
   Η εκούσια εθνοαυτιστική πολιτισμική απομόνωση της Νεοελλάδας από τον δυτικό / ευρωπαϊκό κόσμο έχει αναπόφευκτα οδηγήσει στην κατασκευή μιας ιδεολογικοποιημένης σκοτοδίνης από παρεξηγήσεις, άγνοια, ημιμάθεια (που, όπως έχει επισημανθεί, είναι χειρότερη της αμάθειας), μύθους για εσωτερική κατανάλωση, βολικές εμμονές, αυτοσχέδιες ψευδοϊστορικές εξηγητικές, και προπάντων άρνηση της πραγματικότητας. Εδώ θα επιχειρηθεί η παρουσίαση ορισμένων προσφάτως δημιουργημένων πλευρών τής εν λόγω σκοτοδίνης.

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ

(όσο κι αν προσπάθησα)


ΤΡΥΠΕΣ - Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα (1996)


      Αυτή τη χώρα από παιδί τη σιχαινόμουν

   Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς άρχισα να προβληματίζομαι -και να επιφυλάσσομαι- για τη χώρα στην οποία γεννήθηκα και ζούσα. Πρέπει να ήταν όταν πήγαινα στο δημοτικό κάπου στα πρώιμα '70s, δηλαδή την εποχή της ραγδαίας ανόδου του τουρισμού στην Ελλάδα. Κάπου τότε είδα για πρώτη φορά τουρίστες, είτε πεζούς με τα μπαγκάζια τους στην πλάτη, είτε μηχανόβιους με τις -εντυπωσιακές για ένα παιδί- "πανοπλίες" τους να φθάνουν κατά κύματα τα καλοκαίρια.

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ (ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ) ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ (ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ): ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ



      Παγκοσμιοποίηση της κυριαρχίας: μια πολύ παλιά (ρωμαϊκή) ιστορία



    Το 178 «μ.Χ.» στο έργο του Αληθής ΛόγοςΚατά Χριστιανών) ο έλληνας φιλόσοφος Κέλσος υπήρξε ο πρώτος διανοούμενος στην Ιστορία που αποδόμησε με επιστημονική φιλοσοφική και ιστορική επιχειρηματολογία την ιουδαϊκή αίρεση τού χριστιανισμού (τον ακολούθησαν στον 3ο αιώνα ο Πορφύριος και στον 4ο ο Ιουλιανός, καθώς και πολλοί άλλοι μικρότερης σημασίας διανοούμενοι, από τα έργα των οποίων –όπως και του Κέλσου- γνωρίζουμε μόνο αποσπάσματα, αφού όλα τα αντίγραφά τους καταστράφηκαν για ευνόητους λόγους από τους μετέπειτα αγιοποιημένους χριστιανομεσαιωνιστές αυτοκράτορες).
    Ωστόσο ο στόχος τού Κέλσου δεν ήταν η επιστημονική αποδόμηση της καταφανώς αρρωστημένης και αντιαισθητικής χριστιανικής κοσμοθεώρησης, η οποία εξάλλου προκαλούσε ανέκαθεν το συγκαταβατικό γέλιο αλλά και την αποστροφή κάθε -επιστημονικώς ή στοιχειωδώς- σκεπτόμενου ανθρώπου στη ρωμαϊκή επικράτεια: η διανοητική «ενασχόληση» με τον χριστιανισμό έμοιαζε με το να κλωτσάς άνανδρα ένα πτώμα ή έναν διανοητικά καθυστερημένο, και θεωρείτο υποτιμητική για έναν διανοούμενο. Στόχος του Κέλσου δεν ήταν ούτε το να πειστούν οι αρχές για τον διανοητικό κίνδυνο τού χριστιανισμού και να εξαπολύσουν ιδεολογικές διώξεις εναντίον του. Άλλωστε, διώξεις ιδεών (και ειδικά θρησκευτικών) δεν έγιναν ποτέ στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία πριν την επιβολή του χριστιανισμού (όπως έχουν αποδείξει σύγχρονοι ιστορικοί σαν την Κάντιντα Μος και τον Καρλχάιντς Ντέσνερ οι χριστιανοί ουδέποτε διώχθηκαν σοβαρά - αντιθέτως ήταν ο χριστιανισμός που, αφότου άρπαξε την εξουσία, υπήρξε ο μεγαλύτερος ιδεολογικός διώκτης, γενοκτόνος και εγκληματίας της Ιστορίας). Ο στόχος του Κέλσου ήταν πρακτικός: να πειστούν οι χριστιανοί να στρατευθούν  χωρίς να αλλάξουν τη θρησκεία τους στο πλευρό των αυτοκρατόρων εναντίον των αμέτρητων βαρβαρικών ορδών (γοτθικά φύλα, ούνοι, σλάβοι κ.α) που είχαν κάνει κυριολεκτικά «σουρωτήρι» τα βορειοανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας. Το τελικό επιχείρημα του Κέλσου προς τους χριστιανούς ήταν εξίσου απλό: η Ρώμη αντιπροσωπεύει τον πολιτισμό και οι εισβολείς τη βαρβαρότητα, επομένως αν οι βάρβαροι κατακλύσουν την αυτοκρατορία θα σήμαινε το τέλος του πολιτισμού, και συνακόλουθα τής προστασίας που αυτός παρέχει και σε σας τους χριστιανούς ώστε να συνεχίσετε να πιστεύετε στις αρλούμπες σας.

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

ROCK - ROCK - ROCKIN' ON HADES' DOOR



   Ταρακουνώντας την πύλη του Άδη: επιτύμβια ροκ επιγράμματα


 

    Η έρευνα της στάσης ενός λαού, ενός πολιτισμού, μιας επιμέρους κουλτούρας ή μιας εποχής απέναντι στον θάνατο, θεωρείται από την ιστοριογραφία θεμελιώδης για την κατανόησή τους. Γι’ αυτόν τον λόγο η μελέτη των τρόπων κήδευσης (ταφή και στάσεις του θαμμένου σώματος, καύση, ή απλή υπαίθρια απόθεση της σωρού κλπ.) των ταφικών μνημείων και ειδικά των επιτυμβίων επιγραφών και επιγραμμάτων (όταν υπάρχουν) αποτελούσε ανέκαθεν ένα από τα κύρια μεθοδολογικά εργαλεία των αρχαιολόγων και των ιστορικών, αλλά και άλλων κοινωνικών επιστημόνων όπως των ψυχολόγων.
   Αν λοιπόν η ροκ εκτός από μουσική υπήρξε κι ένα κοινωνικό και πολιτισμικό φαινόμενο (όπως άλλωστε το διαπραγματεύονται εδώ και δεκαετίες οι εκατοντάδες σχετικές επιστημονικές εργασίες που έχουν δημοσιευθεί διεθνώς) τότε η έρευνα της στάσης που ανέπτυξε απέναντι στον θάνατο παρουσιάζει ζωτικό ενδιαφέρον για την κατανόησή της.