ΤΟ ΜΟΝΟ ΛΑΘΟΣ ΗΤΑΝ Η ΛΕΞΗ "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"

 

   Τραμπ:

«Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα χαθεί απόψε»

«Θα φύγουμε πολύ γρήγορα από το Ιράν και θα επιστρέψουν στη λίθινη εποχή»

   Για άλλη μια φορά οι παντός είδους ηθικολόγοι υποκριτές (γουοκιστές, σταλινικοί, «ευρωπαϊστές», νεοφασιστοφιλελεύθεροι κ.α.) άρπαξαν την ευκαιρία να σκίσουν τα καλσόν τους. Και για άλλη μια φορά το έκαναν με αφορμή τους λεονταρισμούς του φανφαρόνου Τραμπ. Ο οποίος αποτελεί εδώ και χρόνια τον εύκολο στόχο τους (και του αξίζει).

   Όμως το μοναδικό λάθος του εν λόγω φανφαρόνου στις παραπάνω δηλώσεις του, δεν είναι ούτε ηθικολογικής φύσεως ούτε βέβαια λόγω «ασέβειας» προς το κουρελόχαρτο που οι ιδιοκτήτες του πλανήτη αποκαλούν (κατά το εκάστοτε δοκούν τους) «διεθνές δίκαιο».

   Το μοναδικό λάθος στις δηλώσεις του φανφαρόνου Τραμπ βρίσκεται στη χρήση της λέξης «πολιτισμός». Στο Ιράν των μεσαιωνιστών μουλάδων θεοκρατών δεν υπάρχει κανένας πολιτισμός. Πρόκειται για μια χώρα που συγκεντρώνει όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά Ανατολής και Δύσης και κανένα από τα θετικά τους. Αν υπάρχει ένα στοιχείο πολιτισμού στο σημερινό Ιράν, βρίσκεται στα εκατομμύρια διαδηλωτές του Ιανουαρίου που απαίτησαν την έξοδο από τη Λίθινη Εποχή του θεοκρατικού σκοταδισμού, και την εκκοσμίκευση της χώρας. Και που, ανεξακρίβωτο πόσες χιλιάδες τους, κατακρεουργήθηκαν από τα μυδραλιοβόλα, τους όλμους, τις χειροβομβίδες και τα τανκς του αιμοβόρου καθεστώτος.

                      

   Mέσα σε όλον αυτό τον αντιτραμπικό οχετό υποκρισίας, οι διάφοροι νεροκουβαλητές του επιχείρησαν να εκτρέψουν την πραγματική πόλωση των ημερών (αυτή μεταξύ ιρανικού λαού και μουλάδων) σε έναν παρωχημένο, γραφικό και παντελώς εκτός θέματος αντιαμερικανισμό. Ισχυρίζονται κουτοπόνηρα ότι αν ο ιρανικός λαός ήθελε να ρίξει το καθεστώς, θα εκμεταλλευόταν την αμερικανική επέμβαση για να το ξαναεπιδιώξει. Κι αφού αυτό δεν συνέβη, ο λαός συντάσσεται με το καθεστώς γιατί το προτιμά από την αλλαγή του, που δηλωμένα επιδιώκουν οι ιμπεριαλιστές αμερικανο-ισραηλινοί. Άρα το καθεστώς δεν είναι τόσο καταπιεστικό όσο μας το παρουσιάζει η προπαγάνδα των επιτιθεμένων. Μάλιστα είναι τόσο αδίστακτοι που έχουν πλέον προχωρήσει σε κατάπτυστους εξωραϊσμούς του καθεστώτος, τους οποίους θα ζήλευε κι ο πιο ευφάνταστος ναζί ή σταλινικός απολογητής των αντίστοιχων «παραδείσων» (και οι οποίοι εξωραϊσμοί παίρνουν φυσικά και τις απαντήσεις που τους αξίζουν).

   Ο φανφαρόνος Τραμπ υπολόγιζε βέβαια ότι αν κήρυττε τον πόλεμο στους μουλάδες, ο λαός θα ξαναέβγαινε στους δρόμους ως εσωτερικός εχθρός του καθεστώτος. Όμως το αιμοδιψές καθεστώς κήρυξε, όπως ήταν αναμενόμενο στρατιωτικό νόμο, με την απειλή ακόμα πιο μαζικού θανάτου σε όποιους τολμούσαν να ξαναβγούν γι’ αυτόν τον λόγο στους δρόμους. 

   Η «σιωπή» λοιπόν του κατασφαγμένου, από τους μουλάδες, ιρανικού λαού, που οφείλεται φυσικά στο πρόσφατο αιματοκύλισμά του, στην κόπωσή του μετά από μήνες ταραχών και στο ότι ακόμα θρηνεί τους χιλιάδες  δολοφονημένους νεκρούς του, δεν αποτελεί με κανέναν τρόπο απόδειξη «ενότητας» με το καθεστώς (που λίγες βδομάδες πριν τον κατακρεουργούσε), όπως ισχυρίζονται θρασύτατα οι διάφοροι αριστεροδεξιοκεντρώοι ελληνόφωνοι λαφαζάνηδες, προσβάλλοντας τη νοημοσύνη.

                                              

   Το κουτοπόνηρο αυτό «επιχείρημα» θα μπορούσε άλλωστε να χρησιμοποιηθεί εύκολα εναντίον και των ιδίων. Π.χ. θα μπορούσε να τους αντιτάξει κάποιος ότι το Πολυτεχνείο δεν έριξε τη χούντα, άρα ο λαός γούσταρε χούντα. Κι επειδή αμφισβητούν λόγω «έλλειψης εξακριβωμένων στοιχείων» ότι το μουλαδοκαθεστώς δολοφόνησε χιλιάδες διαδηλωτές, θα μπορούσε να τους τρίψει κάποιος στη μούρη το γνωστό χουντικό «επιχείρημα» περί μη ύπαρξης «εξακριβωμένα»  δολοφονημένων από την αστυνομία ή τον στρατό στο Πολυτεχνείο. Επίσης θα μπορούσε να τους «υπενθυμίσει» κάποιος την «ενότητα» (όπως κατά τους ίδιους ερμηνεύεται) του ελληνικού λαού (με τη δικτατορία), ο οποίος δεν βγήκε στους δρόμους να ρίξει τη χούντα κατά την τουρκική απόβαση στην Κύπρο…

                                       

                                    

    Ιρανοί πολιτικοί πρόσφυγες πανηγυρίζουν στην πλ. Συντάγματος για την "απόσυρση" του αρχιμουλά/αρχιδήμιου Αλί Χαμενεΐ.

    Όποιος όμως κάνει απλώς τον κόπο να μιλήσει με λίγους από τους χιλιάδες ιρανούς πολιτικούς πρόσφυγες που βρίσκονται π.χ. στην Ελλάδα ή στη Γερμανία (και που φυσικά είναι πολύ μικρής ηλικίας ώστε να είναι... νοσταλγοί του Σάχη) θα αντιληφθεί ότι ο ιρανικός λαός στην πλειοψηφία του απλώς εύχεται να δολοφονήσουν οι αμερικάνοι όσους περισσότερους μουλάδες υπανθρώπους μπορούν, και να προκαλέσουν όσο γίνεται μεγαλύτερη ζημιά στη χώρα τους (την οποία είναι διατεθειμένοι να ξαναφτιάξουν αν χρειαστεί, αλλά σε καθεστώς Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη - τα οποία όσο δεδομένα και αν ακούγονται σε μας, για εκεί αποτελούν αλματώδη πρόοδο). 

  Το ίδιο πρέπει να εύχεται κάθε ειλικρινής και μη υποκριτής άνθρωπος, αδιάφορο αν έτσι εξυπηρετούνται και τα συμφέροντα των αμερικανο-ισραηλινών στην περιοχή. 

                                  

                                              

  Αλί Λαφαζανί (ελληνόφωνος διάκονος του οσιομάρτυρος αγιατολάχ Αλί Χαμιναΐ) και μουλαδοπαπαδάκια περιφέρουν τη θαυματουργή εικόνα του ποιμένα τους, σε μια συγκλονιστική επίδειξη δημόσιου πένθους. 

  Ανάμεσα στον φανφαρόνο Τραμπ και στους σεμνότυφους  αριστεροδεξιοκεντρώους λαφαζάνηδες σφουγγοκωλάριους των  μουλάδων, υπάρχει ένας πολιτισμένος λαός που εύχεται σιωπηρά εκδίκηση (με οποιονδήποτε τρόπο) για τα παιδιά του, τα οποία συνεχίζουν να εκτελούνται ως «εθνοπροδότες».

    Το πανηλίθιο ψευτοδίλημμα «με τον ιμπεριαλιστή Τραμπ ή με το (δήθεν) ηρωικά αμυνόμενο Ιράν» (των μουλάδων), αφορά μόνο στους διάφορους κουτοπόνηρους αριστεροδεξιοκεντρώους ιδεοληπτικούς υποκριτές.

  Το πραγματικό δίλημμα είναι: ή με τον πολιτισμένο λαό του Ιράν ή με τους υπανθρώπους μουλάδες δολοφόνους του.

                 

                      

                 

     Κι ένα (ρητορικό) ερώτημα προς όλους τους αντι-ιμπεριαλιστές/αντιαμερικανούς/αντιτραμπικούς (του κώλου): αν ο ιρανικός λαός ξαναέβγαινε αυτές τις μέρες στους δρόμους για να ανατρέψει τους μουλάδες χασάπηδές του, θα συνέχιζαν να πλέκουν... αντι-ιμπεριαλιστικά εγκώμια στην «ηρωικά αμυνόμενη» θεοκρατία;    

         

      Θ.Λ.

Δείτε επίσης:

-Η στιγμή που οι Ιρανοί της Αθήνας ένιωσαν την ιστορία να αλλάζει (του Λουκά Βελιδάκη)

-Το Ιράν κρέμασε δημόσια 19χρονο παλαιστή που συμμετείχε στις διαδηλώσεις, καταγγελίες ότι τον βασάνισαν για να ομολογήσει «εχθρότητα προς τον Θεό»

-Ιράν: Ποια ανθρώπινα δικαιώματα; Εκτελέσεις 9χρονων για μοιχεία

-Ιράν, ανθρώπινα δικαιώματα και ΟΗΕ