Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Ε. Α. ΡΑΟΥΤΕΡ - ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΥΠΗΚΟΩΝ

(Πώς κατασκευάζεται μια γνώμη σε ένα κεφάλι)

Εκδόσεις Αιγόκερως, Αθήνα 1982
Μετάφραση από τα γερμανικά: Δημοσθένης Κούρτοβικ
Αριθμός σελίδων: 126



  Στο σχολείο κατασκευάζονται άνθρωποι. Η διαδικασία της κατασκευής ανθρώπων λέγεται εκπαίδευση. Η οικογένεια, ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, το θέατρο, το ραδιόφωνο, οι εφημερίδες, τα βιβλία και τα πλακάτ είναι σχολεία με την ευρύτερη έννοια. Όλα τα κέντρα που μεταδίδουν πληροφορίες είναι σχολεία.
    Για την κατασκευή πραγμάτων χρησιμοποιούνται εργαλεία. Το εργαλείο, με το οποίο κατασκευάζονται άνθρωποι, είναι η πληροφορία. 
...................................................................................................
    Οι νόμοι φτιάχνονται από ανθρώπους, Κανείς δεν φτιάχνει έναν νόμο που να στρέφεται εναντίον του. Αν κάποιος είναι πλουσιότερος από τους άλλους δεν του περνάει από το μυαλό η σκέψη να πει "θα κλέψεις".

...................................................................................................

    Όταν οι πρώτοι άνθρωποι πλούτισαν αρκετά ώστε να μπορέσουν να συγκροτήσουν μια συμμορία για την καταπίεση και την εκμετάλλευση των άλλων, γεννήθηκε αυτό που ονομάζουμε σήμερα κράτος.

...................................................................................................
 
    Το Κράτος διευκολύνεται στη διακυβέρνηση αυτού του νέου είδους υπηκόων χάρη σε δύο εξελίξεις: η πρώτη είναι ότι ο μηχανισμός της ποδηγέτησης γίνεται όλο και πιο πολύπλοκος και αδιαφανής για τους ποδηγετούμενους, η δεύτερη είναι η εξέλιξη των δημόσιων πηγών πληροφοριών στις τελευταίες δεκαετίες.

...................................................................................................

    Με αυτόν τον πανταχού παρόντα μηχανισμό των πληροφοριών και την επιρροή των σχολείων στους απροστάτευτους εγκεφάλους των ανηλίκων μελών του πληθυσμού, μπορεί κανείς να εξαπατήσει ακόμα και έξυπνους ανθρώπους σε βαθμό που να πανηγυρίζουν για την ίδια τη θανατική καταδίκη τους.

(Από το οπισθόφυλλο) 




  Το σημαντικότερο ίσως βιβλιαράκι εκλαϊκευμένης ανατρεπτικής πολιτικής σκέψης του 20ου αιώνα (στην πραγματικότητα βέβαια, κάθε πραγματικά πολιτική σκέψη είναι ανατρεπτική - η "πολιτική" σκέψη που στοχεύει στη συντήρηση του οποιουδήποτε καθεστώτος, είναι απλώς μια πολιτικολογούσα παρωδία). Τόσο εκλαϊκευμένης, ώστε ακόμα κι ο πιο αγράμματος, κι ο πιο βλάκας νοικοκυραίος, δεν θα μπορεί να προσποιηθεί ότι δεν το κατάλαβε και άρα να αποποιηθεί τις ατομικές πολιτικές ευθύνες του, μπροστά στις οποίες, θέλει δεν θέλει, θα βρίσκεται στο εξής. Γιατί αν και γράφτηκε με σκοπό να διαβαστεί από μαθητές, ωστόσο αυτά που λέει δεν αφορούν ούτε μόνο, ούτε κυρίως σ' αυτούς.


Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΦΕΟΥΔΑΡΧΕΣ ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝ/ΛΗΣ

Πώς εξαιτίας τους παρατάθηκε έως σήμερα ο βυζαντινός μεσαίωνας και χάθηκε η ευκαιρία τής πολιτιστικής μας επαναφοράς

  Η κατάλυση της βυζαντινής  «αυτοκρατορίας»  από τους  οθωμανούς δεν έγινε ξαφνικά με  μια επιδρομή, που οδήγησε στην εκπόρθηση της πρωτεύουσάς της, στις 29/5/1453. Σχεδόν έναν αιώνα πριν οι δύο κυρίαρχες εξουσιαστικές ομάδες τής, συρρικνωμένης σε κάποια ελλαδικά εδάφη, πρώην αυτοκρατορίας, δηλαδή οι μεγάλοι γαιοκτήμονες (φεουδάρχες) και ο κλήρος (Πατριαρχείο και μοναστήρια), είχαν αρχίσει να βολιδοσκοπούν τους τούρκους και να παζαρεύουν προληπτικά τούς όρους  παράδοσης τής επικράτειάς τους, στους διαφαινόμενους κατακτητές.
     Όπως θα δούμε παρακάτω, ήδη σχεδόν έναν αιώνα πριν την τελική  κατάληψη της Κωνσταντινούπολης έχουμε το πρώτο καλωσόρισμα των οθωμανών από τα μοναστήρια του Αγίου Όρους. Αλλά και οι τσιφλικάδες της  ελλαδικής ενδοχώρας είχαν ήδη προχωρήσει ενωρίτατα σε συμφεροντολογικές συνεννοήσεις με τους επερχόμενους οθωμανούς. 

          
    H βυζαντινή αυτοκρατορία κάθε άλλο παρά αυτοκρατορία ήταν, όταν καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς.
     Στον χάρτη φαίνεται, ότι η κατ' ευφημισμόν αποκαλούμενη της ρωμηοσύνης, βυζαντινή αυτοκρατορία, το πρώτο μισό του ιε΄ αιώνα είχε περιορισθεί στην Κωνσταντινούπολη, σε μερικές τριγύρω πόλεις, σε ένα τμήμα της Πελοποννήσου και σε ορισμένα νησιά του Αιγίου, που δεν φαίνονται ευκρινώς στην κλίμακα του χάρτη. (Η Θεσσαλονίκη είχε ήδη καταληφθεί από το 1430, ύστερα από προδοσία των καλόγερων της μονής Βλατάδων.)


     Οι λόγοι προσέγγισης βυζαντινής εξουσίας και οθωμανών

  Οι λόγοι για τους οποίους οι δύο κυρίαρχες εξουσιαστικές ελίτ της αυτοκρατορίας επιδίωξαν πολύ νωρίς διαπραγματεύσεις με τους μελλοντικούς κατακτητές ήσαν δύο.


Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

   Μερικές σκέψεις ενός σπουδαίου ανθρώπου, που είχα διαβάσει σαν μαθητής λυκείου και έκτοτε με διαμόρφωσαν. Είναι ίσως γνωστές σε κάποιους, αλλά δεν θα μπορούσα να μην τις βάλω. Τις αφιερώνω σε όλους αυτούς, που αν και δηλώνουν ότι απορρίπτουν ... μετά βδελυγμίας τον χριστιανισμό και τη (β)ρωμηοσύνη, εξακολουθούν, από ό,τι φαίνεται, σχεδόν μισόν αιώνα μετά την ελληνοχριστιανική χούντα  να προσβάλλονται εξίσου με τους παλιούς καλούς ρωμηούς από  κείμενα σαν κι αυτό: Ο ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ ΠΟΤΕ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ) - Μια απόπειρα σκιαγράφησης των ιστορικών αιτίων της νεοελληνικής υπανάπτυξης (και να απαιτούν να υποκλιθεί η υπόλοιπη "υπανάπτυκτη" ανθρωπότητα στην πολιτισμική γραφικότητα των πανηγυρτζήδων και των αρκουδιάρηδών τους).
Οι τονισμοί δικοί μου.

   Ο εγωισμός των απελθόντων

   Παράδοση είναι ο εγωισμός των απελθόντων και η ενοχή, ο συμβιβασμός των επιζώντων. Η πνευματική και η ψυχική δουλεία, που αναστέλλει και απονεκρώνει τελικά τις φυσιολογικές μας λειτουργίες. Η Παράδοση επιβάλλει την πλήρη υποταγή μας στους νεκρούς – κι έτσι μας καθιστά ακίνδυνους για αλλαγές, τομές, γι’ απελευθέρωση. Γι’ αυτό και η παράδοση βολεύει τους κρατούντες. Σ’ όλα τα κράτη τ’ ανελεύθερα, χορεύουν ξώφρενα τους εθνικούς χορούς των, που αποτελούν το βάθρο για περηφάνεια και γι’ ανελευθερία “εθνική”.


Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

ΤΗΣ ΜΑΝΩ(ΕΛ)ΛΑΔΑΣ

Η εισαγωγή τζάμπα εργατικού κρέατος στην Ελλάδα, 1990-2013



   Στη δεκαετία του 1990 άρχισαν να καταφθάνουν στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες από την ανατολική Ευρώπη την Ασία και την Αφρική, στην συντριπτική πλειοψηφία τους «λαθραίοι». Η πατροπαράδοτη νεοελληνική υποκρισία γνωρίζει ότι το ελληνικό κράτος ενθαρρύνει ανεπίσημα την λαθραία εισαγωγή μεταναστών αφήνοντας επίτηδες αφύλακτα τα σύνορά του. Για πάνω από δυο δεκαετίες εκατοντάδες άνθρωποι  ανά ημέρα μπαίνουν στη χώρα «λαθραία» από ξηράς και θαλάσσης. Μαζί τους υπάρχουν φυσικά και κάμποσοι εγκληματίες που έρχονται για μια νέα «καριέρα» (είναι οι "κακοί του έργου", όπου εστιάζει κυρίως η ελληνική υποκρισία, τα τηλεοπτικά κανάλια της, οι εφημερίδες της και τα εθνοσωτήρια κόμματά της). Αλλά οι περισσότεροι είναι εξαθλιωμένοι, ή πρόσφυγες μακρινών πολέμων (και μάλιστα από περιοχές, όπως ο Περσικός Κόλπος, ή ανατολικότερα, όπως το Αφγανιστάν, ή η Βόρειος Αφρική, Λιβύη κλπ.,  όπου επιχείρησαν, ή επιχειρούν και βαρέως εξοπλισμένα ελληνικά εκστρατευτικά σώματα, φρεγάτες, μαχητικά αεροσκάφη κλπ.), πεινασμένοι, ή άρρωστοι, που κουβαλούν συχνά τις οικογένειές τους και έναν μπόγο με τα κουρέλια της ζωής τους. Όχι σπάνια τα υπερφορτωμένα δουλεμπορικά σαπιοκάραβα που τους φέρνουν στην Ελλάδα βυθίζονται μεσοπέλαγα με αποτέλεσμα εκατόμβες πνιγμένων, πολλοί εκ των οποίων παιδιά και  βρέφη.

   Αλλά η Ελλάδα δεν βρισκόταν ποτέ σε φάση ταχείας εκβιομηχάνισης (όπως π.χ. κάποτε οι Η.Π.Α., ή Γερμανία), ή οποιουδήποτε άλλου είδους οικονομικής ανάπτυξης, ώστε να χρειαστεί εργατικά χέρια σε τέτοιες πρωτοφανείς ποσότητες. Η αιτία για τη χρόνια, μαζική -και χωρίς καμία διατύπωση- εισαγωγή μεταναστών βρίσκεται αλλού.