Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

DEAD CAN DANCE - Children Of The Sun (2012)

Ένας ψυχεδελικός ύμνος σαράντα πέντε χρόνια μετά το 1967


video

  DEAD CAN DANCE - Children Of The Sun, 2012  



   Αν οι αυστραλοί Dead Can Dance είχαν κυκλοφορήσει αυτό το hippy anthem το 1967 αντί για το 2012, θα είχαν κερδίσει μια από τις πλέον περίοπτες θέσεις στην ιστορία της ψυχεδελικής ροκ. Και πιθανότατα αυτό θα ήταν το τραγούδι που θα είχε γίνει ο ύμνος του Καλοκαιριού του Έρωτα, και όχι το φημισμένο San Francisco (Be Sure to Wear Flowers in Your Hair) τού Scott McKenzie. 
  Γιατί οι Dead Can Dance ήσαν ανέκαθεν ψυχεδελικά «παιδιά των λουλουδιών», όσο καλά κι αν το έκρυβαν πίσω από την κλασικότροπη / goth / folk / ethnic (πολυ)διάσταση που έδιναν πάντοτε στη μουσική τους. Κι αυτό μπορεί να το καταλάβει όποιος έχει εντρυφήσει στους σχετικά λίγους -και αριστουργηματικούς- δίσκους που έχουν βγάλει από το 1984 (μόλις εννέα).
  Τώρα, για όσους αναρωτιούνται πώς συνδέεται ο χιππισμός της δεκαετίας του 1960 με τον Επίκουρο, τον Διογένη Κυνικό, τους Τυραννοκτόνους, τον Διόνυσο, τον Νίτσε, τον Μαρκούζε, τον Έσσε, τον Καστοριάδη, τον Όργουελλ, την Κομμούνα του Παρισιού, τον Ρεμπώ, τη Βολταιρίν Ντε Κλερ, τον Λόρκα και τον αναρχισμό, ελπίζω οι στίχοι του τραγουδιού να δίνουν μια ικανοποιητική απάντηση.


Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ (του Κορνήλιου Καστοριάδη)

   Απόσπασμα σεμιναρίου του Κορνήλιου Καστοριάδη (1η Δεκεμβρίου 1982) στη Σχολή Ανωτάτων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού. Δημοσιεύτηκε στον πρώτο τόμο της σειράς Η Ελληνική Ιδιαιτερότητα (εκδόσεις Κριτική, Αθήνα 2007).

  Θα ήταν επιεικώς γελοίο να ισχυριστεί κάποιος ότι η (καθολική σήμερα) επιστημονική παραδοχή ότι οι (αρχαίοι) έλληνες ανακάλυψαν όλες τις έννοιες, τις οποίες δέχεται -έστω και με τεράστιες διαστρεβλώσεις- ως βασικές του ο νεώτερος κόσμος, έχει εθνικιστικά κίνητρα: αθεΐα και επιστημονικός ορθολογισμός, πατρίδα, δημοκρατία (=απουσία κυβέρνησης, κράτους κ.λπ.), νόμος, ανθρωπισμός, είναι ελληνικές λέξεις που φτιάχτηκαν για να ονοματίσουν ελληνικές ανακαλύψεις. Βέβαια, ακόμα μεγαλύτερη γελοιότητα αποτελεί το γεγονός ότι αυτές οι ανακαλύψεις χρησιμοποιούνται ήδη εθνικιστικά ως εθνικές "πατέντες", από τους εξίσου γελοίους σημερινούς τριτοκοσμικούς, που φέρονται ως απόγονοι των αρχαίων ελλήνων (και ειδικά όταν η ιδιότητα του "απογόνου" κραδαίνεται "θεμελιωμένη" σε κάτι τόσο επιδερμικό και ανούσιο όσο η "γονιδιακή", αντί για την πολιτισμική, συνέχεια -βλ. -Η ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ ΩΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΤΕΡΑΤΟΓΕΝΕΣΗ ΜΕ ΔΙΑΡΚΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ (Περί της ιστορικής συνέχειας, ή ασυνέχειας των κατοίκων του ελλαδικού χώρου) ).
   Σε αυτές τις ανακαλύψεις έρχεται να προστεθεί και αυτή του θανάτου, όπως καταδεικνύει το παρακάτω κείμενο του Κορνήλιου Καστοριάδη. Με την οποία, οι εθνικώς υπερήφανοι "ελληνοχριστιανοί", που κορδώνονται ως απόγονοι των "ειδωλολατρών" αρχαίων ελλήνων, μάλλον δεν θα νιώσουν και τόσο άνετα...
(Οι τονισμοί δικοί μου) 

Θ.Λ.