Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

ΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ. (ΕΜΕΙΣ;)


     Με αφορμή μια ενδιαφέρουσα κουβέντα που είχα πριν λίγο καιρό με τον σχολιαστή (ποτέ δεν συμπάθησα αυτή τη λέξη) Γιώργο, σχετικά με το πώς οι σημερινοί γερμανοί βλέπουν την ιστορία τους, αναδημοσιεύω χωρίς συντομεύσεις ένα απόσπασμα (σ.33-44 με τις παραπομπές) από το βιβλίο του Χέρμαν Φρανκ Μάγερ «Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα – Τα αιματηρά ίχνη της 117ης μεραρχίας καταδρομών στη Σερβία και την Ελλάδα» (2001), εκδόσεις του Βιβλιοπωλείου της Εστίας
     Έτσι θα γίνουν γνωστές και κάποιες πλευρές του θέματος που αποσιωπούνται συστηματικά στην Ελλάδα. Για παράδειγμα η άνανδρη και ύπουλη δράση των εγκληματιών πολέμου κρητικών (διαπαιδαγωγημένων από τη γνωστή τοπική "κουλτούρα" του βεντετίστικου παληκαρισμού και της επιδειξιστικής καφενειακής "μαγκιάς") που ασχημονούσαν επάνω στα πτώματα των γερμανών αλεξιπτωτιστών, αφού πρώτα τούς είχαν αιχμαλωτίσει και βασανίσει θηριωδώς. Ή οι συστηματικές παραβιάσεις του Διεθνούς περί πολέμου Δικαίου (συμβάσεις και συνθήκες όπως της Χάγης και της Γενεύης, τις οποίες έχει υπογράψει και η Ελλάδα), που  απαγορεύουν ρητά και κατηγορηματικά την ένοπλη συμμετοχή αμάχων στις πολεμικές συγκρούσεις (κάτι που θεσπίστηκε για την ίδια την προστασία τους - ειδάλλως χάνουν την ιδιότητα του αμάχου και οφείλουν να υποστούν τις ισχύουσες και για τους τακτικούς ενστόλους πολεμικές συνέπειες: θάνατος στη μάχη, ή εκτέλεση όπως ισχύει για τους κατασκόπους, ή αιχμαλωσία κ.λπ.). Τα παραπάνω απαγορευμένα από τις διεθνείς περί πολέμου συμφωνίες (ένοπλη συμμετοχή αμάχων σε μάχη, βασανισμοί ή θανατώσεις αιχμαλώτων και ασέβεια σε πεσόντες) επέφεραν για τους κρητικούς τα προβλεπόμενα από τις προαναφερθείσες διεθνείς συμφωνίες αντίποινα.
   Αν και μετά απ' τα παραπάνω δεν το θεωρώ αναγκαίο, ας διευκρινίσω για τους διάφορους εθνοκολημμένους, ότι η παρούσα αναδημοσίευση δεν στοχεύει στην ... αποκατάσταση του ναζισμού (όπως θα σπεύσουν να τσιρίξουν σεμνότυφα) αλλά στην ανάδειξη τής προς αυτόν πολιτισμικής συνάφειας (σωβινισμός, ρατσισμός, επιθετικότητα, βαρβαρότητα κλπ.) και ψυχικής συγγένειας ("κόρδωμα", κομπλεξισμός, διαστροφή κλπ.) τών εγχωρίων δήθεν αντιπάλων του. Συγγένεια και συνάφεια που εξάλλου επιβεβαιώθηκαν και πρόσφατα από την εμετική αντιμετώπιση που είχε από τη (β)ρωμηοσύνη ο γερμανός καθηγητής Χάιντς Α. Ρίχτερ, από τον οποίο, μόλις τόλμησε να ξεστομίσει κάποια "δυσάρεστα" και "ανθελληνικά" ("οι γερμανικές αποζημιώσεις πληρώθηκαν και φαγώθηκαν"),  αφαιρέθηκε ο "τίτλος" του ... φιλέλληνα.
   Μπορεί κάποια πράγματα να μην αρέσουν σε κάποιες στρουθοκαμήλους ή να τις "προσβάλλουν εθνικώς", αλλά για κακή τους τύχη αυτό που μπορούν να κρύβουν -από την πραγματικότητα- είναι μόνο το κεφάλι τους και όχι η ίδια η πραγματικότητα. Κι αυτό όχι για πάντα.
     Οι εικόνες, από εμένα (Θ.Λ.).


   

     Η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα
  
    Στις 6 Απριλίου 1941 ξεκίνησε και η επίθεση της 12ης στρατιάς12 εναντίον της Ελλάδας. Τρεις βδομάδες αργότερα τα γερμανικά στρατεύματα είχαν φτάσει στην Πελοπόννησο και στις 27 Απριλίου 1941 κυμάτιζε στην Ακρόπολη η σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό.13 Το μικρό εκστρατευτικό σώμα της Κοινοπολιτείας, που ουσιαστικά είχε θυσιαστεί από τον Τσώρτσιλ, εγκατέλειψε την Ελλάδα με πλοία κατευθυνόμενο προς την Κρήτη και τη Βόρεια Αφρική. Ο απόπλους έγινε εν μέρει από ακτές, καθώς οι Γερμανοί διενεργούσαν επιθέσεις από αέρος σε πλοία και λιμάνια. Ο βασιλιάς της Ελλάδας κατέφυγε στην Κρήτη και αργότερα στην Αίγυπτο, ενώ ο πρωθυπουργός Κορυζής, που είχε διαδεχθεί τον Μεταξά μετά το θάνατό του τον Ιανουάριο, αυτοκτόνησε. Ο Χίτλερ, που «έτρεφε ιδιαίτερη συμπάθεια γι’ αυτόν τον μικρό, γενναίο ελληνικό λαό», επέτρεψε σε μια κρίση μεγαλοψυχίας στους Έλληνες στρατιώτες να επιστρέψουν στα σπίτια τους.14 Στους Έλληνες αξιωματικούς είχε επιτραπεί να κρατήσουν τα ξίφη τους, όπως αναφέρει ο Φέλμυ15 καθώς «είχαν δώσει το λόγο της τιμής τους να μην πολεμήσουν πλέον κατά των Γερμανών και Ιταλών κατακτητών».16

       


      
    Οι γερμανοί απέδωσαν τιμές στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη κατευθείαν με την είσοδό τους στην Αθήνα. Είναι αλήθεια ότι μέχρι τη μάχη της Κρήτης ο πόλεμος, τόσο από την ελληνική όσο και από τη γερμανική πλευρά, είχε διεξαχθεί απολύτως στα πλαίσια του αποκαλούμενου "ιπποτισμού". 
     Οι γερμανοί εξακολούθησαν να αποδίδουν τιμές στον Άγνωστο Στρατιώτη, σε κάθε επέτειο της 25ης Μαρτίου, όσο και κατά την ημέρα της αποχώρησής τους (απ' όπου η φωτογραφία).


    Οι  σχέσεις ανάμεσα στους Γερμανούς και τους Έλληνες χαρακτηρίζονταν εκείνη την εποχή, παρά την πολεμική σύρραξη, από αμοιβαίο σεβασμό. Μια πρώτη «παραφωνία» υπήρξε το γεγονός ότι η υπογραφή της συνθηκολόγησης έπρεπε να επαναληφθεί μετά από πίεση των Ιταλών και ενώπιόν τους. Ένα δεύτερο πρόβλημα υπήρξε η συμμετοχή των Ιταλών συμμάχων στην επινίκια παρέλαση στην Αθήνα στις 3 Μαΐου 1941 μετά από πιέσεις του Μουσσολίνι. Ο ελληνικός πληθυσμός αντιμετώπισε αυτές τις αποφάσεις ως βαθιά προσβολή. Ακόμη και ανώτεροι Γερμανοί αξιωματικοί αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην παρέλαση, καθώς ήταν της άποψης ότι η «η νίκη και τα προνόμια είχαν χαρισθεί στους [Ιταλούς] συμμάχους». Χλεύαζαν την αποτυχία των Ιταλών στην Αλβανία και «ζητούσαν από τις ορχήστρες στα εστιατόρια να παίξουν, παρουσία Ιταλών συντρόφων, το απαγορευμένο σατιρικό τραγούδι “Κορόιδο Μουσσολίνι”».17
      Και όταν οι καραμπινιέροι της μεραρχίας Μπρέννερο μπήκαν στην Αθήνα, στις 24 Ιουνίου 1941, περνώντας της επόμενη μέρα με τα τανκς τους από το κέντρο της πόλης, η ιταλική αυτή επινίκια παρέλαση συνοδεύτηκε από τις διαμαρτυρίες και τις κοροϊδίες του πληθυσμού. Αμέσως ο Ιταλός διοικητής της πόλης και διοικητής της μεραρχίας Μπρέννερο στρατηγός Πάολο Μπερνάρντι έδωσε εντολή να απομονωθεί η παλιά πόλη και η Ακρόπολη, κηρύσσοντας εκ νέου για την Αθήνα, την Αττική και τη Βοιωτία το δίκαιο του πολέμου.
       Μετά τη συνθηκολόγηση, ο στρατιωτικός ακόλουθος της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα Κλεμ Φον  Χόενμπεργκ έγραψε στον υπουργό Εξωτερικών ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να κρατηθεί υπό έλεγχο ακόμη και με έναν πολύ μικρό αριθμό στρατιωτικών μονάδων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα επιτρεπόταν στους Ιταλούς να μπουν στη χώρα.18 Παρόμοιες απόψεις είχε εκφράσει και ο Γερμανός απεσταλμένος στην Αθήνα Έρμπαχ, στις 27 Απριλίου: υπενθύμισε επίσης τη φιλογερμανική διάθεση του αθηναϊκού πληθυσμού και προειδοποίησε ότι η εικόνα θα άλλαζε σε περίπτωση που οι Ιταλοί θα εισέρχονταν στην Αθήνα.19 Την προειδοποίηση του Έρμπαχ επανέλαβε στις αρχές Μαΐου ο Γκύντερ Άλτενμπουργκ, τον οποίο στις 28 Απριλίου είχε διορίσει ο Χίτλερ «πληρεξούσιο του Ράιχ στην Ελλάδα».20


  
    Γερμανοί σε καφετέρια της οδού Πανεπιστημίου στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1941. Αντιθέτως με ό,τι πιστεύεται, η υποδοχή των γερμανών από τον πληθυσμό υπήρξε μάλλον ευμενής, σε αντίθεση με εκείνη που επιφυλάχθηκε στους ιταλούς. Μάλιστα οι γερμανοί επέτρεψαν και τις εκδηλώσεις συμπαράστασης του αθηναίων προς τους βρετανούς αιχμαλώτους (ραντισμός με λουλούδια κλπ.) κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους από τους αθηναϊκούς δρόμους.


    Από ελληνικής πλευράς ο πρίγκηπας Πέτρος, εξάδελφος του Γεωργίου Β΄, ο οποίος δεν εθεωρείτο γερμανόφιλος, σε ένα υπόμνημα προς τις βρετανικές υπηρεσίες εξέφρασε την άποψη ότι η αντίσταση απέναντι στις εισβάλλουσες γερμανικές δυνάμεις υπήρξε ηπιότερη σε σύγκριση με εκείνη κατά των Ιταλών, όχι γιατί η ισχύς των ελληνικών δυνάμεων είχε μειωθεί, αλλά «επειδή, σε αντίθεση προς τον πρώτο εισβολέα, “η Γερμανία δεν είναι μισητή”. Ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού τρέφει μάλιστα “συμπάθεια και θαυμασμό” – κυρίως οι εύπορες τάξεις».21
     Ο Χίτλερ όμως αγνόησε τη δυνατότητα να μετατρέψει τις εκδηλώσεις συμπάθειας των πρώτων ωρών και τις συμβουλές των ειδικών σε συγκεκριμένη συνεργασία με τις ελληνικές αρχές. Νόμιζε ότι θα χρειαζόταν όλες τις δυνάμεις του για την επικείμενη επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, διατάζοντας έτσι την κατά το δυνατόν γρηγορότερη μεταφορά τους και ορίζοντας ότι «η διασφάλιση του ελληνικού χώρου θα αποτελούσε μελλοντική αποστολή των Ιταλών».22
     Έτσι ο Γερμανός δικτάτορας παρέδωσε στον μισητό και ηττημένο ιταλικό στρατό ως δύναμη κατοχής το μεγαλύτερο τμήμα της Ελλάδας. Στη Βουλγαρία επετράπη να καταλάβει, και αργότερα να προσαρτήσει, τη Θράκη, ενώ τα λιγοστά εναπομείναντα γερμανικά στρατεύματα αρκέστηκαν στην κατοχή τμημάτων της Μακεδονίας και σημαντικών από στρατηγικής απόψεως σημείων, όπως η Θεσσαλονίκη, ο Πειραιάς και ορισμένα νησιά του Αιγαίου. 


    
   Χάρτης της κατοχικής Ελλάδας από τη μονογραφία του περιοδικού "Στρατιωτική Ιστορία" με τίτλο "Εθνική Αντίσταση" του Ιάσονα Χανδρινού. 
   Αντιθέτως με ό,τι νομίζεται (και με τη στερεότυπη εικόνα που αναπαράγουν οι γνωστές χιλιοπαιγμένες σχετικές ταινίες του ελληνικού "κινηματογράφου"), το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας από τον Μάιο του 1941 έως και τον Αύγουστο του 1943 ήταν υπό ιταλική -και όχι γερμανική- κατοχή. Στην πραγματικότητα η γερμανική κατοχή στην Ελλάδα διήρκεσε μόνο έναν χρόνο (Σεπτέμβριος 1943 - Οκτώβριος 1944). Η ιταλική κατοχή υπήρξε σκληρότατη και με συνεχείς παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου (επιτάξεις, πλιατσικολογήσεις, μαζικές εκτελέσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης, εμπρησμοί, εθνοκαθάρσεις, βιασμοί κλπ.) αλλά αυτό αποσιωπάται επειδή από τα τέλη Αυγούστου του 1943 η Ιταλία πέρασε στο στρατόπεδο των συμμάχων. Μαζί "ξεχάστηκε" και η διεκδίκηση των ιταλικών πολεμικών αποζημιώσεων. Για περισσότερα δείτε: Εγκλήματα πολέμου των Ιταλών στην Ελλάδα 1941-1943 του ιστορικού Ιωάννη Κωτούλα.


    Αν και ο Χίτλερ ήταν ικανοποιημένος, γιατί με την ολοκλήρωση της εκστρατείας «είχε διώξει τους Άγγλους απ’ τα Βαλκάνια», οι βρετανικές βάσεις στα δύο νησιά της Μεσογείου, τη Μάλτα και την Κρήτη, προσέφεραν ακόμη στους Συμμάχους τη δυνατότητα να παρενοχλούν τις νηοπομπές του Άξονα προς τη Βόρεια Αφρική, ενώ κυρίως από την Κρήτη μπορούσαν να γίνουν επιχειρήσεις όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά και κατά των πετρελαιοφόρων περιοχών της Ρουμανίας.
     Έτσι στις 21 Απριλίου 1941, ο Χίτλερ αποφάσισε κατά τη διάρκεια συσκέψεως με τα ηγετικά στελέχη της αεροπορίας, και κυρίως μετά από πίεση του πτεράρχου Κουρτ Στουντέντ, την «αρπαγή» της Κρήτης. Τέσσερεις μέρες αργότερα εκδόθηκε η διαταγή του Γερμανού δικτάτορα για κατάκτηση του νησιού με μια επιχείρηση που έφερε την κωδική ονομασία «Merkur».23 Τη γενική επίβλεψη της επιχείρησης ανέλαβε ο Γκέρινγκ, ο οποίος μεταβίβασε την ευθύνη στον Λερ. Ο Στουντέντ με το 11ο σώμα αεροπορίας και τις συνανήκουσες μονάδες αλεξιπτωτιστών και καταδρομέων αέρος τέθηκε υπό τις διαταγές του Λερ.
      Όταν όμως στις 20 Μαΐου οι αλεξιπτωτιστές επιτέθηκαν κατά της Κρήτης, αιφνιδιάστηκαν και υπέστησαν τρομερές απώλειες, καθώς οι κρυμμένες μονάδες της Κοινοπολιτείας υπό τις διαταγές του Νεοζηλανδού στρατηγού Φράυμπεργκ, έχοντας αποκρυπτογραφήσει τον γερμανικό κώδικα – «αίνιγμα», γνώριζαν την ημερομηνία της επικείμενης επίθεσης και ήταν προετοιμασμένες.24 Αντιθέτως ο Λερ και ο Στουντέντ είχαν στην κατοχή τους, λόγω της ελλιπούς αναγνώρισης, μόνο αποσπασματικές πληροφορίες σχετικά με το μέγεθος των αμυντικών εγκαταστάσεων και τον αριθμό των εχθρικών δυνάμεων στην Κρήτη.
      Οι αλεξιπτωτιστές και οι καταδρομείς της 5ης μεραρχίας καταδρομών κατάφεραν τελικά μετά από δωδεκαήμερη σκληρότατη μάχη να νικήσουν το εκστρατευτικό σώμα «Creforce»,25 έτσι ώστε ο Γκέρινγκ μπόρεσε την 1η Ιουνίου να αναφέρει θριαμβευτικά ότι «αποστολή εξετελέσθη, η Κρήτη σήμερα χωρίς εχθρική παρουσία».26 Στη συνέχεια όμως έγινε γνωστός ο υψηλός αριθμός νεκρών, αγνοουμένων, τραυματιών, κατεστραμμένων αεροπλάνων και χαμένου πολεμικού υλικού, ώστε ακόμη και ο Γερμανός δικτάτορας, που συνήθως περιφρονούσε την ανθρώπινη ζωή, αποφάσισε να μη διατάξει ποτέ ξανά παρόμοια επιχείρηση. Ένα μεγάλο τμήμα των γερμανικών μονάδων ανέφεραν απώλειες που περιελάμβαναν σχεδόν όλους τους αξιωματικούς και περισσότερους από τους μισούς αλεξιπτωτιστές.27 Συνολικά  το 11ο σώμα αεροπορίας είχε 6.000 νεκρούς, αγνοούμενους και τραυματίες. Ο Στουντέντ είχε στη διάθεσή του μετά το τέλος της μάχης μόνο 185 από τα αρχικά 500 αεροπλάνα.28
     Λαμβανομένων υπόψη των τρομακτικών απωλειών της γερμανικής πλευράς, η αξιοπερίεργη υπόσχεση του Λερ στην ημερήσια διαταγή της 2ας Ιουνίου 1941 αποτελεί σχεδόν σαρκασμό απέναντι στα θύματα: «Ακολουθώντας τον όρκο που δώσαμε στον Φύρερ και ανώτατο διοικητή του στρατού, είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε νέα καθήκοντα».29
      


     Κατ' εξαίρεση στις κατεχόμενες από τους γερμανούς χώρες, η ελληνική σημαία δεν υπεστάλη και η γερμανική υψώθηκε απλώς δίπλα της. Σε αντίθεση με τους ιταλούς, οι γερμανοί δεν φέρθηκαν σαν σε ηττημένο. 
    Αντιθέτως με ό,τι διαδίδεται στα σχολεία της (β)ρωμηοσύνης, η ναζιστική Γερμανία δεν θεωρούσε εχθρική χώρα τη φασιστική Ελλάδα του Μεταξά. Στη Γερμανία αρκούσε απλώς να τηρήσει η Ελλάδα ουδετερότητα (όπως η Τουρκία) και να μην γίνει βάση των βρετανών αποικιοκρατών, πράγμα που ο αγγλόδουλος Μεταξάς δεν έκανε. Μάλιστα όταν η φασιστική Ιταλία επιτέθηκε στην Ελλάδα (για τον ίδιο λόγο) οι ναζί έκαναν επανειλημμένες μεσολαβητικές προσπάθειες για να λήξει η ελληνοϊταλική σύρραξη χωρίς κανένα εδαφικό ή άλλο κόστος για την Ελλάδα. Ο αγγλόδουλος Μεταξάς τις απέρριψε όλες. Έτσι η Γερμανία αναγκάστηκε να εισβάλλει στην Ελλάδα για να μην έχει τους βρετανούς στα βαλκανικά νώτα της όταν θα επιτίθετο στη Ρωσία.
   Όσο για τη δήθεν καθυστέρηση που έφεραν στα χρονοδιαγράμματα της "Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα" οι ναζιστικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα, πρόκειται για άλλον έναν μύθο της (β)ρωμηοσύνης (που μάλιστα επινοήθηκε πολύ αργότερα). Η ναζιστική επίθεση στη Ρωσία καθυστέρησε λόγω των απρόβλεπτα παρατεταμένων ανοιξιάτικων βροχοπτώσεων του 1941 (τελικά άρχισε στις 22 Ιουνίου) που μετέτρεψαν τους ρωσικούς χωματόδρομους σε βούρκους, με αποτέλεσμα σοβαρότατες δυσκολίες στη μηχανοκίνητη προέλαση του ναζιστικού στρατού και των γερμανικών αρμάτων.


    Στο τέλος της επιχείρησης και «για να δημιουργηθεί στα Βαλκάνια μια σαφής και ενιαία ιεραρχική δομή», ο Χίτλερ διόρισε στις 9 Ιουνίου τον στρατάρχη Λιστ,30 ανώτατο διοικητή της νικηφόρου στη βαλκανική εκστρατεία 12ης στρατιάς, «διοικητή της Βέρμαχτ στη νοτιοανατολική Ευρώπη» και κατ’ επέκταση «ανώτατο εκπρόσωπο της Βέρμαχτ στα Βαλκάνια».31 Οι δικαιοδοσίες του Λιστ περιορίστηκαν από το διορισμό του επαγγελματία διπλωμάτη Άλτενμπουργκ ως «πληρεξουσίου του Ράιχ στην Ελλάδα», ο οποίος «θα εκπροσωπούσε τα πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά συμφέροντα του Ράιχ απέναντι στη νέα ελληνική κυβέρνηση».
      Σε αντίθεση με τις μάχες στην ηπειρωτική χώρα, η μάχη της Κρήτης άφησε πίσω της μεγάλες πληγές τόσο στην ελληνική όσο και στη γερμανική πλευρά. Ενώ μετά το τέλος της επιχείρησης «Marita» οι διαπραγματεύσεις για τη συνθηκολόγηση ανάμεσα σε Έλληνες και Γερμανούς χαρακτηρίζονταν ακόμη από αμοιβαίο σεβασμό –ο ελληνικός στρατός απολύθηκε με τιμές, με «την τελετουργία της σημαίας», με «τιμητική φρουρά» και με «συνοδεία εμβατηρίων», οι Έλληνες αξιωματικοί δεν φυλακίστηκαν και τους επετράπη να κρατήσουν τα τιμητικά ξίφη τους, Έλληνες και Γερμανοί αναγνώρισαν τη γενναιότητα των αντιπάλων τους και οι Γερμανοί αξιωματικοί αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη λεγόμενη επινίκια παρέλαση των Ιταλών-, μετά την ολοκλήρωση της επιχείρησης «Merkur» συνέβησαν γεγονότα που επρόκειτο να επηρεάσουν βαθύτατα την αρμονική συμβίωση.


    
     Παραπομπές
12 Η 12η στρατιά είχε στις 6 Απριλίου 1941 την παρακάτω δομή: 18ο ορεινό σώμα, 30ό σώμα και 41ο μηχανοκίνητο σώμα στρατού, Pz. Gr. I.
13 Οι γερμανικές απώλειες ανέρχονταν σε 2.559 νεκρούς, 3.169 αγνοούμενους και 5.820 τραυματίες.
14 Σε αντίθεση με τη Γιουκσλαβία, ο Χίτλερ επέτρεψε στην Αθήνα τη δημιουργία μιας φιλογερμανικής κυβέρνησης υπό τον στρατηγό Τσολάκογλου. Η τελική τύχη της χώρας θα αποφασιζόταν μετά το τέλος του πολέμου.
15 Ο κατοπινός διοικητής του 68ου σώματος στρατού με έδρα την Αθήνα.
16 Δίκη της Νυρεμβέργης, υπόθεση VII, σ. 6765. Όταν ρωτήθηκε πώς ήταν δυνατόν να γνωρίζει κάτι τέτοιο, ο Φέλμυ απάντησε: «Το γνωρίζω από τον στρατηγό Μπάκο, τον τότε υπουργό Αμύνης στην Αθήνα […]. Κατά τη γνώμη μου, αυτό θα ήταν το λιγότερο που θα απαιτούσα σε μια τέτοια περίπτωση από έναν αξιωματικό που υπήρξε αντίπαλός μου. […]. Η απόλυση των Ελλήνων στρατιωτών ήταν κατά τη γνώμη μου κάτι παραπάνω από μια απλή χειρονομία μεγαλοψυχίας. Αποτελούσε απόδειξη ότι ο πόλεμος κατά της Ελλάδας εθεωρείτο τελειωμένος, ότι δεν είχαμε την παραμικρή εχθρική διάθεση απέναντι στον ελληνικό πληθυσμό. Παραμείναμε στη χώρα μόνο και μόνο για να περιφρουρήσουμε την “πύλη” απ’ όπου θα ήταν δυνατή μια εισβολή».
17 H. Fleischer, Im Kreuzschatten der Mächte, Griechenland 1941-1944, Φραγκφούρτη 1986, σ. 63.
18 M. Mazower, «Greece and the New Europe, 1941-1944», στο Ph. Carabott  (επιμ.), Greece and Europe in the Modern Period, Λονδίνο 1995, σ. 85.
19 Πολιτικό αρχείο του Υπουργείου Εσωτερικών: R 27533.
20 Richter, ό.π., σ. 463.
21 Fleischer, ό.π., σ. 77.
22  Hubatsch, ό. π., διαταγή αρ. 29 με ημερομηνία 17.5.1941, σ. 117.
23 Hubatsch, ό. π., διαταγή σ. 108, διαταγή αρ. 28 με ημερομηνία 25.4.1941
24 C. M. Woodhouse, Something Ventured, Σαιντ Άλμπανς 1982. σ. 13· H.F. Hinsley, British Intelligent in the Second World War, Λονδίνο 1979, σ. 403 κ.εξ.
25 Αναλυτικά βρίσκονταν 41.800 Βρετανοί, Νεοζηλανδοί και Αυστραλοί και Έλληνες στις τέσσερεις βασικές ζώνες άμυνας της Κρήτης: 8.000 Νεοζηλανδοί και 3.500 Έλληνες στο Μάλεμε, 16.740 Βρετανοί και Αυστραλοί και 930 Έλληνες στην περιοχή Χανίων-Σούδας, 1.600 Αυστραλοί και 3.200 Έλληνες στο Ρέθυμνο και 5.400 Βρετανοί και 2.700 Έλληνες στο Ηράκλειο.
26 Η «αρπαγή» της Κρήτης διασφάλισε βέβαια τους θαλάσσιους δρόμους για τη μεταφορά πετρελαίου από τη Μαύρη Θάλασσα προς την Ιταλία, αλλά δεν οδήγησε σε ουσιαστική εξομάλυνση των προβλημάτων ανεφοδιασμού στη Βόρεια Αφρική, καθώς δεν υπήρχαν αρκετά πλοία και οι δυνατότητες της ελληνικής ναυσιπλοΐας επαρκούσαν μόνο για τον ανεφοδιασμό των γερμανικών μονάδων που έμειναν στο νησί. Έτσι ο βασικός ανεφοδιασμός εξακολούθησε να γίνεται από τον θαλάσσιο δρόμο που περνούσε κοντά από τη Μάλτα. Η παρεμπόδιση του βρετανικού ανεφοδιασμού μέσω της διώρυγας του Σουέζ απέτυχε επίσης. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα γιατί δεν χρησιμοποιήθηκαν τα Δωδεκάνησα που βρίσκονταν στα χέρια των Ιταλών ως βάση της γερμανικής αεροπορίας, η οποία εκείνη την εποχή είχε σαφή στρατιωτική υπεροχή, ώστε να μπορούν να ελέγχονται αποτελεσματικά οι βρετανικές βάσεις στην Κρήτη.
27 ΟΑ-ΣΤ: RL 33/26, αναφορά μάχης του 2ου συντάγματος κρούσης, σ. 28.
28 Η κατάκτηση της Κρήτης κόστισε περισσότερες ζωές απ’ ό,τι ολόκληρη η βαλκανική εκστρατεία: 12.245 μέλη των μονάδων της Κοινοπολιτείας και 2.266 Έλληνες αιχμαλωτίστηκαν, 1.742 Βρετανοί έχασαν τη ζωή τους, 1.737 τραυματίστηκαν και 1.835 θεωρήθηκαν αγνοούμενοι, 1.915 Γερμανοί σκοτώθηκαν, 1.759 θεωρήθηκαν αγνοούμενοι και 2.200 τραυματίστηκαν.
29 ΟΑ-ΣΤ: 20-12/93, με ημερομηνία 5.6.1942.
30 Ο στρατάρχης Βίλχελμ Λιστ (1880-1971), ως στρατιωτικός με τον υψηλότερο βαθμό, ήταν το 1938 υπεύθυνος για την ομαλή ένταξη του αυστριακού ομοσπονδιακού στρατού στη γερμανική Βέρμαχτ. Στην εκστρατεία κατά της Πολωνίας ανέλαβε τη διοίκηση της 14ης στρατιάς, την οποία οδήγησε την άνοιξη του 1941 στα Βαλκάνια. Στις 3 Μαΐου 1941 έλαβε μέρος ως επίσημος στην επινίκια παρέλαση των Γερμανών στην Αθήνα. Τον Ιούλιο του 1942 ανέλαβε τη γενική διοίκηση της ομάδας στρατού Α, που έδρασε στο νότιο τμήμα του ανατολικού μετώπου κατά της Σοβιετικής Ένωσης προελαύνοντας μέχρι τον Καύκασο. Το Σεπτέμβριο του 1942 έπεσε όμως σε δυσμένεια, γιατί διαφώνησε με τη συνέχιση των επιχειρήσεων έως την Κασπία. («Δεν θα μπορούσα να δικαιολογήσω κάτι τέτοιο ούτε στη συνείδησή μου ούτε απέναντι στους στρατιώτες μου»). Στη λεγόμενη «νοτιοανατολική» δίκη της Νυρεμβέργης ο Λιστ καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Μετά όμως από οκτώ χρόνια αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας.
31 Ο διοικητής της Βέρμαχτ στη νοτιοανατολική Ευρώπη είχε την «εκτελεστική εξουσία», αυτό σήμαινε εκτός των άλλων: «φροντίδα για την ενιαία άμυνα των τμημάτων της Ελλάδας που κατέχονταν από γερμανικές μονάδες […] απέναντι σε επιθέσεις και άλλες ταραχές και διευθέτηση της συνεργασίας με τις ιταλικές και […] τις βουλγαρικές δυνάμεις». Για την περιοχή της Θεσσαλονίκης και τα κατεχόμενα νησιά του Αιγαίου Λήμνο, Χίο και Σκύρο, είχε υπό τις διαταγές του τον «διοικητή Θεσσαλονίκης και Αιγαίου» και για τις περιοχές Αθηνών, Κρήτης, Κυθήρων και Μήλου τον «διοικητή νοτίου Ελλάδος». 




     Η ελληνική αντίσταση και οι γερμανικές διαταγές για αντίποινα

    Δεν ήταν μόνο ο υψηλός αριθμός των απωλειών που συγκλόνισε τη γερμανική ηγεσία. Απέναντι στους αλεξιπτωτιστές που άρχισαν να πέφτουν από τον αίθριο ουρανό, οι άνδρες και τα γυναικόπαιδα της Κρήτης προέταξαν αυθόρμητα λυσσαλέα αντίσταση, όπως έκαναν οι πρόγονοί τους εδώ και αιώνες εναντίον κάθε εισβολέα. Οι αλεξιπτωτιστές, την κρίσιμη στιγμή που απαλλάσσονταν από το αλεξίπτωτό τους και άρχιζαν να αναζητούν τον οπλισμό τους, αιφνιδιάζονταν απ’ τους κατοίκους και κατασφαγιάζονταν. Αργότερα «βρέθηκαν άλλοι δεμένοι, άλλοι με σπασμένο κρανίο, κομμένο λαρύγγι, στραγγαλισμένοι, με βγαλμένα μάτια ή με κομμένα χέρια, αφτιά, μύτη και γεννητικά όργανα».1

                          Κακοποιημένο πτώμα γερμανού αλεξιπτωτιστή στη μάχη της Κρήτης.

     Υπάρχουν πάνω από εκατό παρόμοιες ένορκες καταθέσεις που έγιναν από Γερμανούς στρατιώτες αμέσως μετά το τέλος των συμπλοκών.2 Με βάση αυτές τις αναφορές, ομάδα νομικών από το Βερολίνο επισκέφθηκε την Κρήτη και συνέλεξε πληροφορίες από αυτόπτες μάρτυρες, τις οποίες ανέλυσαν και δημοσίευσαν οι ναζί το 1942 για προπαγανδιστικούς λόγους. Η εγκυρότητα των μαρτυριών αυτών δεν μπόρεσε να αμφισβητηθεί. Ούτε οι Κρήτες ούτε οι Νεοζηλανδοί τις διέψευσαν μετά τον πόλεμο.3
     Χωρίς να περιμένει την απόφαση στρατοδικείου, ο Στουντέντ απαίτησε σκληρότατα αντίποινα γι’ αυτόν τον μαζικό ξεσηκωμό του κρητικού πληθυσμού και λόγω των βιαιοτήτων που είχαν διαπραχθεί. Όταν μετά τον πόλεμο κλήθηκε να απολογηθεί γι’ αυτή τη διαταγή που είχε παραβεί κάθε κανόνα του διεθνούς δικαίου, ο Στουντέντ επικαλέσθηκε μια τηλεφωνική συνομιλία με τον Γκέρινγκ, στην οποία υποτίθεται ότι εκείνος το διέταξε «να λάβει αμέσως μέτρα λόγω της συμπεριφοράς των Κρητών» και να φροντίσει «να σταματήσει αυτά τα θηρία». Σε μια άλλη τηλεφωνική συνδιάλεξη με τον Γκέρινγκ που έγινε λόγος για «εξόντωση του ανδρικού πληθυσμού […] παραβλέποντας τις τυπικές διαδικασίες και παραμερίζοντας συνειδητά τα ειδικά δικαστήρια». Επί λέξει, όπως αναφέρει ο Στουντέντ, ο Γκέρινγκ του υπενθύμισε στο τέλος του τηλεφωνήματος: «Σκεφτείτε επιτέλους τι οφείλετε στους αλεξιπτωτιστές σας».4
    Έτσι ο Στουντέντ αποφάσισε στις 31 Μαΐου 1941:

    Διαπιστώθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι:
α) οι κάτοικοι της Κρήτης (ακόμη και τα γυναικόπαιδα) συμμετείχαν σε μέγιστο βαθμό στην ενεργό μάχη,
β) επιπλέον ως ακροβολιστές προσπάθησαν με ενέδρες να καταστρέψουν τις επικοινωνίες μας,
γ) κακοποίησαν και βασάνισαν τους τραυματίες μας,
δ) δολοφόνησαν με τον φρικτότερο τρόπο αιχμάλωτους Γερμανούς στρατιώτες,
ε) και εν κατακλείδι κακοποίησαν από εκδίκηση με θηριώδη τρόπο ακόμα και πτώματα.
    Σκοπεύω να ενεργήσω με απόλυτη σκληρότητα […]. Ως αντίποινα υπάρχουν οι εξής δυνατότητες:
α) εκτελέσεις,
β) κατασχέσεις,
γ) πυρπόληση χωριών,
δ) εξόντωση του ανδρικού πληθυσμού ολόκληρων περιοχών.
  Είναι σημαντικό όλα τα μέτρα να εκτελεστούν με μέγιστη ταχύτητα παραβλέποντας όλες τις τυπικές διαδικασίες και παραμερίζοντας συνειδητά τα ειδικά δικαστήρια […].5

   Με αυτή την εγκληματική διαταγή άνοιξαν οι πύλες για την αυθαιρεσία, και έτσι ξεκίνησε η λεγόμενη πολιτική των αντιποίνων των δυνάμεων κατοχής στην Ελλάδα. Αλεξιπτωτιστές και καταδρομείς ακολούθησαν ανελέητα τις πρώτες εβδομάδες του Ιουνίου τη διαταγή του Στουντέντ. «Παραβλέποντας όλες τις τυπικές διαδικασίες και παραμερίζοντας συνειδητά τα ειδικά δικαστήρια», νεαροί διμοιρίτες ύψωσαν τον εαυτό τους πάνω από το γράμμα του νόμου διατάζοντας «εκτελέσεις ως αντίποινα» και την πυρπόληση ολόκληρων χωριών, χωρίς την υποχρέωση να λογοδοτήσουν στις προϊστάμενες αρχές.
    Συμβολικό χαρακτήρα απέκτησε η καταστροφή του χωριού Κάνδανος, που «ισοπεδώθηκε» στις 3 Ιουνίου 1941, δηλαδή πυρπολήθηκε και στη συνέχεια βομβαρδίστηκε, για να εξαφανιστεί «για πάντα» από προσώπου γης. Οι Γερμανοί ανέγραψαν την αιτιολόγηση της πράξης τους στα ελληνικά και τα γερμανικά πάνω σε έναν πίνακα, τον οποίο έστησαν στην είσοδο του χωριού: «Ως αντίποινον των απώ [sic] οπλισμένων πολιτών, ανδρών και γυναικών, εκ των όπισθεν δολοφονηθέντων Γερμανών στρατιωτών κατεστράφη η [sic] Κάνδανος».
    Στις 2 Ιουνίου 1941 συγκεντρώθηκαν δια της βίας 19 άνδρες στο χωριό Κοντομάρι6 και εκτελέσθηκαν μετά από διαταγή του εικοσιπεντάχρονου υπολοχαγού Χορστ Τρέμπες,7 γιατί σε ένα χωράφι κοντά στο χωριό είχε βρεθεί το πτώμα ενός Γερμανού αξιωματικού που είχε πυροβοληθεί πισώπλατα.
    Αυτά που συνέβησαν στον Κάνδανο και στο Κοντομάρι αποτελούν μόνο δύο παραδείγματα από μια ολόκληρη σειρά βιαιοπραγιών: έως το φθινόπωρο του 1941 πυρπολήθηκαν δεκάδες χωριά και εκτελέσθηκαν σε αντίποινα περίπου 2.000 Κρήτες, γιατί είχαν παραβιάσει, σύμφωνα με τη γερμανική αντίληψη, τους κανόνες της σύμβασης της Χάγης.8


   Παραπομπές
1 ΟΑ-ΣΤ: RW 2/v.146, παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από τις βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις και τον άμαχο πληθυσμό στην Κρήτη.
2 Βλ. επίσης M. v. Xylander, Die deutsche Besatzungsherrschaft  auf Kreta 1941-1945, Φράιμπουργκ 1989, σ. 31.
3 Σχετικά με τους Νεοζηλανδούς στρατιώτες από τα νησιά Μαορί που πολέμησαν επίσης κατά των αλεξιπτωτιστών, υπάρχουν πολλές καταθέσεις Ελλήνων και Γερμανών αυτοπτών μαρτύρων που κατηγορούν τους Νεοζηλανδούς στρατιώτες ότι είχαν στολίσει τα αυτοκίνητά τους με «αλυσίδες από τα κομμένα αφτιά» των νεκρών και γύριζαν έτσι θριαμβολογώντας στα χωριά. Την τελευταία εβδομάδα του Μαρτίου 1997, ο συγγραφέας γύρισε την Κρήτη συνοδευόμενος από τον Ζαχαρία Μπαντουβά, εγγονό του περίφημου Κρητικού αντάρτη Μανώλη Μπαντουβά, παίρνοντας συνεντεύξεις από πρώην Κρητικούς αντάρτες. Χωρίς εξαίρεση, ο συγγραφέας έλαβε τη διαβεβαίωση ότι οι αναφορές για τις θηριωδίες ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα.
4 Κρατικό αρχείο Μονάχου: Stanw 22297, σ. 15.
5 ΟΑ-ΣΤ: RW 28-5/4B, σ. 412.
6 Το χωριό βρίσκεται πολύ κοντά στο γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο του Μάλεμε.
7 Σύμφωνα με τις έρευνες του συγγραφέα ο Τρέμπες σκοτώθηκε το 1944 στη Νορμανδία.
8 Τα ονόματα των εκτελεσθέντων υπό των Γερμανών κατά το 1941-1945, αντίγραφο στο αρχείο του συγγραφέα.


Χέρμαν Φρανκ Μάγερ



 Δείτε επίσης:
-Τα γερμανικά αντίποινα στα Καλάβρυτα, ένα ακόμα απόσπασμα από το βιβλίο του Χέρμαν Φρανκ Μάγερ «Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα – Τα αιματηρά ίχνη της 117ης μεραρχίας καταδρομών στη Σερβία και την Ελλάδα» (2001), εκδόσεις του Βιβλιοπωλείου της Εστίας.
-Εγκλήματα πολέμου των Ιταλών στην Ελλάδα 1941-1943, του ιστορικού Ιωάννη Κωτούλα.
-"Εθνική αντίσταση" η πιό πρόσφατη ιερή αγελάδα του νεοελληνικού εθνοκράτους (η αποδόμηση του εν λόγω εθνικού μύθου από διεθνιστική επαναστατική πλευρά)
-Τί έκανες στην κατοχή μπαμπά;
-Η γέφυρα (1959), ένα αριστούργημα του γερμανικού κινηματογράφου και ένα υπόδειγμα τού πώς πρέπει να βλέπει ένας λαός την ιστορία του.
-Η αβάσταχτη ελαφρότητα του (αντι)φασισμού
     

45 σχόλια:

  1. Το ποιοι ειναι οι "λεβεντες" Κρητικοι,το ειδαμε στην υποθεση Γιακουμακη.Κρητικοι ειναι και αυτοι που "κρυβουν" τους δραστες απο την (όποια) δικαιοσυνη.Και οσο για την "Αντισταση"...η Κυπρος ειναι ημικατεχομενη,εδω και σαρανταδυο χρονια...εμπρος λοιπον απογονοι των "Γερμανοφαγων"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kατεχόμενη (από το 1828) είναι όλη η Ελλάδα, από μια ομοεθνή τριτοκοσμική κρατικοδίαιτη ελίτ και από τον πελατειακό στρατό της (αυτοί που τα φάγανε μαζί με τους διάφορους Πάγκαλους). Όποιος ψάχνει για ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ εξωτερικούς "εθνικούς" εχθρούς (τούρκους, γερμανούς, αμερικάνους, εβραίους, αρειανούς κλπ.) και "ξεχνάει" τον ομοαίματο, ομοεθνή, εσωτερικό εχθρό, είναι απλά άλλος ένας υποκριτής (β)ρωμηός μαλακοπατριώτης.
      Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως έναν ενδοκοινωνικό πόλεμο στα δυτικοευρωπαϊκά ιστορικά "πρότυπα". Δηλ. αυτό που στην υποκριτική και σεμνότυφη γλώσσα της εθνοπατριωτικής ηθικολογίας αποκαλείται παραπλανητικά "εμφύλιος".

      Διαγραφή
  2. Οι Κομμουνιστες ειναι παντου και παντα οι ιδιοι.Απανθρωποι εγκληματιες απεναντι των αοπλων θυματων τους και ετοιμοι παντα να τραπουν εις φυγη,αν βρεθουν ποτε στην αναγκη να πολεμησουν η να λογοδοτησουν για τα εγκληματα τους.http://www.pare-dose.net/5081?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+pare-dose%2FNxDC+%28%CE%A0%CE%AC%CF%81%CE%B5-%CE%94%CF%8E%CF%83%CE%B5%29 ΚΚΕ,ο ηθικος αυτουργος για τα Καλαβρυτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί μόνο οι σταλινικοί;
      Το ίδιο θρασύδειλοι με τους σταλινικούς ήσαν και αυτοί που αποτελούσαν τον εμετικό συρφετό του αλκοολικού χαρτόμουτρου Ζέρβα καθώς και ΟΛΩΝ των άλλων συμμοριτών και συμμοριών της "εθνικής αντίστασης". Το ίδιο θρασύδειλοι και κουραδόμαγκες ήσαν και τα ένστολα ναζιστόμουτρα (δεν αναφέρομαι στους γερμανούς επιστρατευμένους που δεν ήσαν ναζί - και που για τα ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΏΣ ΑΠΟΣΙΩΠΗΜΕΝΑ περιστατικά ανθρωπιάς τους απέναντι στους κατεχόμενους θα υπάρξει άλλη ανάρτηση).

      Διαγραφή
    2. Από ποτέ οι Κρητικοί υπερασπιστες των εδαφών τους έγιναν κομμουνιστες;

      Διαγραφή
    3. Αυτό κατάλαβες ότι είπα; Ότι ήσαν κομμουνιστές, ή δεξιοί (ή κάτι άλλο που θα μου ήταν εξίσου αδιάφορο);
      Και ... ποιά εδάφη τους υπερασπίζονταν; Tις χασισοφυτείες τους;(!)

      Διαγραφή
    4. Στο ποστ κοτσυ μπερι απαντούσα, αλλά βλέπω ότι υπάρχει μια γενικευμενη ταύτιση στα σχόλια, των κρητικών με τους κομμουνιστες.
      Επίσης, θα πρέπει να δοθεί εξήγηση και για τις σφαγή στο διστομο. Εκεί, τι έκαναν πάλι αυτοί οι κακουργοι υπερασπιστες της ελληνικής γης;
      Κωστας.

      Διαγραφή
    5. Και στο Δίστομο επαναλήφθηκε με ελάχιστες παραλλαγές η ίδια ιστορία που είχε συμβεί στα Καλάβρυτα και παντού αλλού: "αντάρτικη" ενέδρα και εν συνεχεία τα απολύτως αναμενόμενα και προαναγγελθέντα αντίποινα.
      Για τη φύση και τους σκοπούς της "εθνικής αντίστασης" μπορείς να δεις και εδώ:
      http://hypnovatis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_23.html

      Διαγραφή
    6. Μπορώ να κρίνω μόνος μου που μπορώ να δω. Ευχαριστώ για την διάθεση ενημέρωσης μου.
      Το ανταρτικη γιατί είναι σε εισαγωγικα;
      Και σε ποιο δίκαιο λέει ότι σκοτώνεις αμαχους σαν αντιποινα σε συγκρούσεις με ενοπλους;
      Κωστας.

      Διαγραφή
    7. Δεν είχα καμμία διάθεση να σε ενημερώσω. Τον σύνδεσμο τον έδωσα σαν επιχείρημα, και για να μην επαναλαμβάνομαι.

      Το "αντάρτικη" είναι σε εισαγωγικά, γιατί δεν ήσαν αντάρτες αλλά συμμορίτες (και δεν έχει καμμία σημασία για μένα αν ήσαν τής δεξιάς ή της αριστεράς). Οι αντάρτες (π.χ. οι Κλέφτες της τουρκοκρατίας) ήσαν πολύ προσεκτικοί στο να μην υφίσταται αντίποινα ο άμαχος πληθυσμός. Γι΄ αυτό όταν σκότωναν επισκόπους και κοτσαμπασήδες (ή ακόμα και τούρκους) σε κάποια ενέδρα, δεν τη κοπανούσαν στα βουνά (αφήνοντας τα γυναικόπαιδα και τους γέρους στο έλεος των αντιποίνων) , αλλά περίμεναν τον τουρκικό στρατό, για να τον πολεμήσουν.

      @
      "Και σε ποιο δίκαιο λέει ότι σκοτώνεις αμαχους σαν αντιποινα σε συγκρούσεις με ενοπλους;"

      Είσαι σίγουρος ότι διάβασες το κείμενο στο οποίο σχολιάζεις;

      Διαγραφή
  3. Και κατι ακομη,για τους "λεβεντες" Κρητικους,αλλα και κατ'επεκταση,για τον "ηρωικο" ΕΛΑΣ,και για το επισης "ηρωικο" ΕΛΑΝ:Η Γερμανια παραδωθηκε,στις 9 Μαιου του 1945,και στις 20 Μαιου της ιδιας χρονιας,υπηρχαν ακομη Γερμανοι στρατιωτες στην...Κρητη,και δεν τους ενοχλουσε κανεις,προς δοξαν των "αντιστασιακων".Τελικα παραδωθηκαν(κατοπιν διαπραγματευσεων)στους Βρεττανους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οι Γερμανοί διδάσκονται για το πώς κατέστρεψαν το άνθος της νεολαίας τους σε μια ιμπεριαλιστική εκστρατεία. Εμείς που κάναμε το ίδιο (βλ. 1922) διδασκόμαστε για μικρασιατικά έπη και άλλες βαρβαρικές ιστορίες αντί να κάνουμε την αυτοκριτική μας.
    Οι Γερμανοί παραδέχονται ότι έκαναν αντίποινα και αυτοκριτικάρονται, έστω κι αν επιτρέπονταν από τις διεθνείς συνθήκες. Εμείς, που οι δικοί μας λήστευαν, σκότωναν, βίαζαν, βασάνιζαν αμάχους στη Μικρασία χωρίς να υπάρχει κανείς λόγος αντιποίνων (https://antichainletter.wordpress.com/2012/03/26/the-dark-side-of-the-moon), είμαστε και εθνικώς υπερήφανοι.
    Γι' αυτό η Γερμανία είναι εκεί που είναι σήμερα - κι εμείς επίσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φαντάζεσαι να διδάσκονταν οι γερμανοί στα σχολεία τους ότι: "κάποτε είχαμε κατακτήσει με λαμπρές νίκες όλη την Ευρώπη, αλλά οι κακοί άγγλοι, γάλλοι, αμερικάνοι, ρώσοι, εβραίοι, ανδρομεδιανοί κλπ. που μας μισούσαν γιατί είμαστε μάγκες και την έχουμε πιο μεγάλη, ενώθηκαν για να μας εκμηδενίσουν, αλλά η Γερμανία ποτέ δεν πεθαίνει" κλπ. κλπ.;
      Δεν θα ήταν γελοίο; Γιατί λοιπόν να μην είναι γελοίο όταν εμείς αναπαράγουμε και διδασκόμαστε τις ίδιες ακριβώς μαλακίες από το 1922;

      Διαγραφή
    2. Καταπληκτικες, ακοπες προσπάθειες αποδομησης της γενναίας αντίστασης του κρητικου λαού. Ταύτιση του με κομμουνιστες, ηθελημενη σύγχυση με τις θηριοτητες του '22, προσπάθεια μετατροπής του αμυνομενου σε επιτιθεμενο.
      Κωστας

      Διαγραφή
    3. Εν προκειμένω ο επιτιθέμενος (εναντίον του Άξονα) ήταν η Ελλάδα, που έδινε το έδαφός της στους βρετανούς, ενώ μπορούσε να μείνει ουδέτερη (όπως έκανε η Τουρκία):
      http://hypnovatis.blogspot.gr/2012/10/28-1940.html
      http://hypnovatis.blogspot.gr/2012/09/28-1940.html
      Ούτε οι ιταλοί φασίστες ούτε οι ναζί είχαν διάθεση να χασομεράνε στη στρατηγικά ασήμαντη Ελλάδα. Τόσο η ιταλική εισβολή όσο και η γερμανική ήσαν προληπτικές αμυντικές ενέργειες που θα είχαν αποδεδειγμένα αποφευχθεί αν η Ελλάδα έδινε πειστικά δείγματα ουδετερότητας, όπως έκανε η Τουρκία.
      Άλλωστε, αν η Ελλάδα είχε στρατηγική σημασία για τον Άξονα, τόσο οι ιταλοί φασίστες όσο και οι ναζί θα την είχαν χρησιμοποιήσει για τις επιχειρήσεις τους στην Αφρική ή αλλού, πράγμα που όπως όλοι γνωρίζουν, δεν συνέβη.

      Για τους κρητικούς έχεις δίκιο: ήσαν ήρωες αφού παρίσταναν τους αμάχους, ακρωτηρίαζαν ανυπεράσπιστους αιχμαλώτους, ασχημονούσαν σε πτώματα, έγραφαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις διεθνείς συνθήκες (που είχε υπογράψει η χώρα που "υπερασπίζονταν") κλπ.
      Αυτή άλλωστε είναι και γενικότερα η νεοελληνική αντίληψη περί ηρωισμού: κουτοπονηριά, πουστιά, κουραδομαγκιά (εκεί φυσικά όπου μας "παίρνει"), και να παριστάνεις τον αδικημένο όταν έρθει η ώρα να υποστείς τις προδιαγεγραμμένες συνέπειες των πράξεών σου.

      Διαγραφή
    4. Κουραδομαγκια που μέχρι και τα παιδιά πήραν τα "οπλα"; Δυστυχώς δεν είχαν ίντερνετ τότε ώστε να κάνουν πραγματική αντίσταση από το πληκτρολόγιο.
      Κωστας.

      Διαγραφή
    5. Προφανώς δεν έχεις αντιληφθεί ότι δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος "αντίστασης". Αν ήθελαν αντίσταση, ας την έκαναν στον αγγλόδουλο Μεταξά, που χωρίς κανέναν λόγο, έβαλε τη χώρα στον πόλεμο.
      Σε αυτά τα πλαίσια, το ότι έβαλαν ακόμα και τα παιδιά τους να πολεμήσουν, δεν ήταν κουραδομαγκιά αλλά μαλακία των γονιών.

      Όποιος ξέρει τί θέλει και ποιό είναι το πραγματικό συμφέρον του, μπορεί να πετύχει κάτι, έστω και με εργαλείο ένα πληκτρολόγιο. Αντίθετα, κάποιος που μασουλάει εθνοπατριωτικό, ή οποιοδήποτε άλλο ιδεολογικό κουτόχορτο, θα είναι πάντα κορόιδο και θύμα.

      Διαγραφή
    6. Δλδ, εσύ που αντιπαλευεις τον εθνικισμου, ρατσισμό, σωβινισμο και υπερασπιζεσαι την ελεύθερη σκέψη, ποια πιστεύεις ότι έπρεπε να είναι η στάση του ελληνικού λαού απέναντι στον ναζι; καμία αντίσταση, επικράτηση του ναζι μου στη μισή υφήλιο, και μετά τι; θα μας έκαναν τους Έλληνες που εκτιμούσα συνδιαχειριστες στην εξουσία οποία θα ζούσα με εμείς καλά και αυτοί καλυτερα;
      Κωστας.

      Διαγραφή
    7. @
      "ποια πιστεύεις ότι έπρεπε να είναι η στάση του ελληνικού λαού απέναντι στον ναζι; καμία αντίσταση, επικράτηση του ναζι μου στη μισή υφήλιο, και μετά τι; "

      Καλά, είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι αν δεν "αντιστέκονταν" οι νεοέλληνες, ο ναζισμός θα είχε επικρατήσει στη μισή υφήλιο;
      Δηλ. ο λόγος που δεν επικράτησε ήταν ότι... "αντιστάθηκαν" οι νεοέλληνες;

      Όσο για τη στάση του νεοελληνικού λαού, αυτή έπρεπε να ξεκινάει πολύ πρωτύτερα τού σημείου αφετηρίας που θέτεις (γερμανική εισβολή). Γιατί είναι κωμικό να πολεμάς τον γερμανικό φασισμό, έχοντας κάνει "γαργάρα" τον ελληνικό.
      Η στάση του ελληνικού λαού λοιπόν έπρεπε να είναι: ανατροπή του πίθηκου Μεταξά και τήρηση αυστηρής και συνεπούς ουδετερότητας. Και να αφήσουν τους φασίστες Χίτλερ και Στάλιν και τους αμερικανοβρετανούς αποικιοκράτες, να βγάλουν τα μάτια τους σε έναν όσο γίνεται πιο μακροχρόνιο πόλεμο.
      Έτσι κι αλλιώς τα περί "αντιφασιστικού" πολέμου ήταν προπαγανδιστική απάτη των συμμάχων. Τον φασισμό τον έθρεψαν οι βρετανοί, γάλλοι, αμερικανοί και "σοβιετικοί" αποικιοκράτες, με την εξοντωτική για τη Γερμανία συνθήκη των Βερσαλλιών (1919), με τη βοήθεια που πρόσφεραν ομόφωνα στον Φράνκο (1936-1939) κλπ. Ας έβγαζαν λοιπόν μόνοι τους το φίδι απ' την τρύπα.

      "Φασισμός" και κοινοβουλευτική "δημοκρατία" δεν είναι παρά οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Το να διαλέγεις μεταξύ (ψευτο)επιλογών που σου θέτουν οι ίδιοι, που τη μία ειναι "δημοκράτες" και την άλλη "φασίστες", βρίσκω ότι είναι χαρακτηριστικό των δούλων ή των ηλιθίων (όσο "εθνικά υπερήφανοι" κι αν είναι).

      Διαγραφή
    8. Όχι βέβαια, δεν έπεσε ο ναζισμος εξαιτίας των Ελλήνων.
      Τώρα, προφανώς η ανάμειξη των Ελλήνων στον πόλεμο δεν έγινε κατόπιν δημοψηφισματος. Οι Κρητικοί, για αυτούς μιλήσαμε αρχικά, είδαν τους Γερμανούς να προσγειωνονται στα χώματα τους.
      Έκαναν αυτό που υπαγορευσε το ένστικτο τους.
      Είδαμε και τους ουδετερους πολωνους τι ωραία έκπληξη τους επιφυλαξε ο ιπποτικος Χίτλερ.
      Βαριέμαι να σου αποδείξω τα αντίθετα περί εθνικής περηφάνια ς, δεν προκειπτουν από κάπου εξάλλου.
      Κωστας

      Διαγραφή
    9. H περίπτωση της Πολωνίας είναι πολύ διαφορετική αφού είχε να αντιμετωπίσει τον "σοβιετικό" ιμπεριαλισμό. Και αυτή πάντως θα μπορούσε να χειριστεί καλύτερα το θέμα, δηλ. να παραχωρήσει τη γερμανόφωνη περιοχή της στη Γερμανία. Εν συνεχεία να αφήσει τους ναζί να περάσουν από το έδαφός της για να επιτεθούν στους "σοβιετικούς". Εξάλλου ο Χίτλερ δεν ήθελε κάτι περισσότερο.



      Διαγραφή
    10. Είχαν υπογράψει σύμφωνο όμως. Και να θυμίσουμε βέβαια και τον ιπποτισμο που βιωσαν οι Εβραίοι.
      Κωστας

      Διαγραφή
    11. Tο σύμφωνο Χίτλερ - Στάλιν, όταν υπογράφτηκε δεν αφορούσε στην Πολωνία. Η Πολωνία κινδύνευε από τη Ρωσία, από την οποία είχε μόλις κερδίσει την ανεξαρτησία της. Η εξωτερική πολιτική τής Ρωσίας δεν άλλαξε φυσικά ούτε επί μπολσεβίκων (δεν αλλάζουν τόσο εύκολα αυτά τα πράγματα...) και η Ρωσία συνέχισε να διατηρεί τις παραδοσιακές επεκτατικές της βλέψεις στην ανατολική Ευρώπη. Θα μπορούσε λοιπόν η Πολωνία να συνεργαστεί με τους ναζί εναντίον της ρωσικής "αρκούδας" (όπως έκαναν οι ομοιοπαθείς φινλανδοί), επιτρέποντας τη διέλευση των ναζί από το έδαφός της, για να επιτεθούν στον εχθρό της. Και κανείς δεν θα μπορούσε να την κατηγορήσει γι' αυτό (όπως δεν κατηγορήθηκε ούτε η Φινλανδία).
      Αντιθέτως η αγγλόδουλη πολωνική ελίτ προτίμησε να σφαγιάσει τον λαό που είχε στην ιδιοκτησία της, εμπλεκόμενη σε έναν, εκ των προτέρων χαμένο, διμέτωπο πόλεμο, ελπίζοντας ότι οι βρετανοί αποικιοκράτες θα τη βοηθούσαν (και οι οποίοι τελικά την "άδειασαν", όπως έκαναν με την Ελλάδα - και πολύ καλά έκαναν).

      Τον "ιπποτισμό" οι εβραίοι δεν τον υπέστησαν από τους ναζί αλλά από τους σιωνιστές ομοεθνείς τους, που τούς παρέδωσαν στους ναζί ως αντάλλαγμα για τη ναζιστική βοήθεια στη δημιουργία ισραηλινού κράτους.
      Πέραν αυτού οι εβραίοι δεν υπήρξαν εμπόλεμοι. Μεταξύ εμπολέμων (βρετανών, γάλλων, ναζί, νεοελλήνων κλπ.) ο πόλεμος διεξαγόταν μέχρι το 1941 με πλήρη σεβασμό στις διεθνείς περί πολέμου συνθήκες. Οι κρητικοί ήσαν πιθανότητα οι πρώτοι που τις παρέβησαν.

      Επιπλέον οι πολωνοί υπέστησαν και τον "ιπποτισμό" των "σοβιετικών" (βλ. τη σφαγή στο Κατύν). Οι "σοβιετικοί" δεν είχαν υπογράψει καμμία από τις διεθνείς περί πολέμου συμβάσεις.

      Όσο για τους κρητικούς, αν ήθελαν να κάνουν πραγματική αντίσταση, θα έπρεπε να διώξουν τους βρετανούς εισβολείς από την Κρήτη. Αν το είχαν κάνει, τότε οι ναζί δεν θα είχαν κανέναν λόγο να πάνε στην Κρήτη.

      Διαγραφή
    12. Δεν αναφέρομαι στο σύμφωνο ριπερντροπ μολότοφ. Άλλη συμφωνία ήταν.
      Οι σιωνιστες, λες, παρέδωσαν τους ομοεθνεις τους στους ναζι σαν αντάλλαγμα κλπ. Οι ναζι έφτιαξαν το ισραηλ; και ποια η χρησιμότητα των Εβραίων για τους ναζι; γιατί ως αντάλλαγμα παίρνει κάποιος κάτι που χρειάζεται.
      Κωστας.

      Διαγραφή
    13. Ωραία, πεσ' μου τότε ποιά άλλη συμφωνία ήταν...

      Ξέρεις ποιό είναι το σύνηθες πρόβλημα με αυτές τις συζητήσεις; Ότι συνήθως ο ένας απ' τους δυό γνωρίζει μόνο ό,τι του έχουν πει στο σχολείο και ό,τι πλασάρει η προπαγάνδα μέσω των μήντια. Ελάχιστοι έχουν διαβάσει την ιστορία από σοβαρές (δηλ. ακαδημαϊκές ή αναφερόμενες από την ακαδημαϊκή βιβλιογραφία) εργασίες. Τέτοιες είναι π.χ. του Ροζέ Γκαρωντύ, της Χάνα Άρεντ κ.α.

      Αν, π.χ. δεν γνωρίζεις ότι:
      α) οι σιωνιστές έσπαγαν το βρετανικό εμπάργκο και πουλούσαν γερμανικά προϊόντα στην Αγγλία εν μέσω του πολέμου, ως αντάλλαγμα για τη ναζιστική συνεργασία, για τη δημιουργία ισραηλινού κράτους στην Παλαιστίνη ή τη Μαδαγασκάρη,
      β) ότι ο Χίτλερ επέτρεψε στους σιωνιστές να αποσύρουν όλες τις καταθέσεις τους και τον χρυσό τους από τις γερμανικές τράπεζες και ότι προσφέρθηκε να μεταφέρει όλους τους εβραίους της Ευρώπης στο υπό ίδρυση ισραηλινό κράτος, όπου κι αν τελικά ιδρυόταν,
      γ) ότι οι σιωνιστές αρνήθηκαν να μεταφερθούν όλοι οι ομοεθνείς τους στο υπό ίδρυση ισραηλινό κράτος, παρά μόνο οι πλουσιότεροι, οι επιστήμονες και οι σιωνιστικών πεποιθήσεων. Τους υπόλοιπους τούς αποκαλούσαν υποτιμητικά "αφομοιωμένους" και τους άφησαν στο έλεος του Χίτλερ,

      περιμένεις από εμένα να σου κάνω φροντιστήριο;

      Θα σε παρακαλέσω την επόμενη φορά που θα σχολιάσεις, να μην κάνεις άλλες ερωτήσεις αλλά να διατυπώνεις στοιχειωδώς τεκμηριωμένη θέση, όπως κάνω εγώ. Γιατί, δεν ξέρω αν το πρόσεξες, έχεις αρχίσει τις ερωτήσεις (πράγμα που φανερώνει άγνοια) και μάλιστα προσπερνώντας χωρίς απάντηση αυτά που σου τίθενται.
      Όταν έρχεσαι εδώ θα ήθελα να είσαι πιο διαβασμένος, έστω κι αν διαφωνούμε.


      Διαγραφή
    14. Εσύ είσαι αυτός που δεν απαντάει και πετάει την μπάλα εξέδρα.
      Τα περί συναλλαγής σιωνιστων ναζι είναι γνωστά. Φρόντισε λοιπόν να είσαι πιο ακριβής στις διατυπωσεις σου, άλλο εκμεταλλευομαι μια κατάσταση, άλλο παραδιδω.
      Και εγώ νομίζω δεν έχει νόημα η συζήτηση. Παραφραζεις και βγάζεις συμπεράσματα κατά το δοκουν. Αντε...καλή συνέχεια. Και χαιρετίσματα στην ελεύθερη αναζήτηση σου...πες της τα στα γερμανικά, όμως. Δεν θα καταλαβαίνει άλλη γλώσσα.

      Διαγραφή
    15. Χα χα, εντάξει θα της το πω. Εσύ, σε ποιά γλώσσα ζητάς τα δανεικά από τους γερμανούς, χρεωκοπημένε εθνικά υπερήφανε ζητιάνε; Στη ... γλώσσα της πεολειχίας; Ή της πρωκτολειχίας;
      Γιατί, απ' ό,τι φαίνεται, με τα ελληνικά (προφορικά και γραπτά) έχεις ένα θεματάκι: "θηριοτητες", "δίστομο", "προκείπτουν" κλπ.

      Για να μην μιλήσω για τις βαθύτατες ιστορικές γνώσεις σου ... ("οι Κρητικοί έκαναν αυτό που υπαγορευσε το ένστικτο τους", "υπήρχε κι άλλη συμφωνία μεταξύ Χίτλερ-Στάλιν εκτός από το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ", "σε ποιο δίκαιο λέει ότι σκοτώνεις αμαχους σαν αντιποινα σε συγκρούσεις με ενοπλους;", "χωρίς καμιά αντίσταση του ελληνικού λαού οι Γερμανοί θα είχαν καταλάβει τη μιση υφήλιο", "οι ναζι έφτιαξαν το ισραηλ; και ποια η χρησιμότητα των Εβραίων για τους ναζι; γιατί ως αντάλλαγμα παίρνει κάποιος κάτι που χρειάζεται" κλπ. κλπ.)

      Κοίτα τώρα και τη γραικύλικη μούρη σου στον καθρέφτη, για να μην ξεχνιέσαι:
      https://2.bp.blogspot.com/-z-WMNCHIlxA/Vu4sNXi1KiI/AAAAAAAACzo/Z4epHR1bfxUsED_xyeNa6MxDI7WIbxMEw/s400/skitso1-thumb-large.jpg

      Διαγραφή
  5. Αγαπητέ, υπάρχει και ο αντίλογος σε αυτό το βιβλίο. Σε παρακαλώ κάνε τον κόπο να διαβάσεις: https://belisarius21.wordpress.com/2016/05/20/%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b1%ce%bd/ και https://belisarius21.wordpress.com/2016/07/16/%ce%b7-%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b1/#more-5098 Ας μην υποβαθμιζόμαστε χωρίς να γνωρίζουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καταρχήν ο αντίλογος που με παραπέμπεις δεν αφορά στο βιβλίο του Μάγερ, αλλά σ' εκείνο του Ρίχτερ.

      Σχετικά λοιπόν με τον αντίλογο στον Ρίχτερ έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα:

      1) Tα περί ιπποτικής διεξαγωγής του πολέμου μεταξύ βρετανών και γερμανών που ισχυρίζεται ο Ρίχτερ ισχύουν όντως μέχρι (όχι "μέχρι και") τη μάχη της Κρήτης, και δεν είδα πού αναιρούνται στο κείμενο που με παραπέμπεις. Η μεγαλύτερη απόδειξη είναι ότι στη Δουνκέρκη οι γερμανοί άφησαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες βρετανούς να διαφύγουν, ενώ θα μπορούσαν να τους έχουν κάνει κυριολεκτικά κιμά.

      2) Σχετικά με τα εγκλήματα πολέμου των κρητικών, οι κρητικοί εμπίπτουν εξώφθαλμα σε -και παραβιάζουν- όλες τις διατάξεις περί αμάχων και ατάκτων, όπως αυτοί ορίζονται από τη Σύμβαση της Χάγης, παρά τη "φιλότιμη" προσπάθεια του συγγραφέα του κειμένου που με παραπέμπεις να τις "μαγειρέψει" όπως τον βολεύει.

      3) Σχετικά με τον ισχυρισμό ότι: "όπως θα δείξουμε αμέσως η δε δεύτερη κατηγορία [δηλ. τα εγκλήματα των κρητικών] αφορά περιστατικά που -στη χειρότερη περίπτωση- ήταν ελάχιστα και μεμονωμένα" δεν βρήκα την παραμικρή απόδειξη, παρά μόνο διάφορα δικολαβίστικα "επιχειρήματα" (και παραπειστικά παιχνιδάκια με τις λέξεις) τού πλέον συνήθους -και προφανούς- τύπου.
      Τα εγκλήματα των κρητικών "αμάχων" δεν ήσαν ούτε ελάχιστα ούτε μεμονωμένα, αλλά μαζικά και επιβεβαιωμένα "παμψηφεί" από τους ίδιους τους κρητικούς μεταπολεμικά, όπως άλλωστε αναφέρεται και στο βιβλίο του Μάγερ.

      Συμοψίζοντας βρίσκω ότι ο αντίλογος στον οποίο με παραπέμπεις αναπαράγει με σοβαροφάνεια την κρατούσα άποψη στην Ελλάδα (δηλ. αυτή που προβάλλεται στερεότυπα και από τις καταγέλαστες σχετικές ταινίες του εγχώριου "κινηματογράφου").
      Το ζήτημα για μένα είναι να ξεφύγουμε κάποτε από την παραπάνω οπτική: το να μην (αυτο)αναβαθμιζόμαστε σε αγωνιστές του ... "λαϊκού πολέμου" (!) δεν σημαίνει ότι υποβαθμιζόμαστε. Η αυτογνωσία (ατομική, συλλογική, "εθνική" κλπ.) "υποβαθμίζει" μόνο τους κομπλεξικούς και τους υπανάπτυκτους (κι αυτός είναι ο λόγος που την αποφεύγουν).

      Διαγραφή
    2. Εξάλλου αγαπητέ, τί αξιοπιστία μπορεί να έχει μια ολοφάνερα στρατευμένη (σωβινιστική, ρατσιστική, συνωμοσιολογική κλπ.) ιστοσελίδα στην οποία δηλώνονται τα εξής καταγέλαστα;

      "Δεν υπάρχει ανάλυση χωρίς πολιτική θέση. Θα ήταν υποκριτικό, η απλώς αφελές, να πούμε κάτι τέτοιο.
      Πιστεύουμε στον κυριαρχικό πολιτικό ρόλο του Εθνικού Κράτους, και στη ρεαλιστική αντίληψη των Διεθνών Σχέσεων.
      Το Έθνος διατρέχεται από εσωτερικές αντιθέσεις. Δεν είναι αθέμιτες, και δεν τις αγνοούμε, αλλά δεν αναιρούν την πολιτική του πρωτοκαθεδρία.
      Το Έθνος για να επιβιώνει και να δημιουργεί χρειάζεται ισχύ. Ισχύ διαφόρων ειδών και μορφών: οικονομική, στρατιωτική, πνευματική, πολιτική. Και η Ελλάς υστερεί σε όλα αυτά δραματικά. Οι βαθύτεροι μηχανισμοί που διέπουν τη μία από τις βασικές μορφές εθνικής ισχύος, σε όλο της το φάσμα, είναι το βασικό ενδιαφέρον αυτού του ιστολογίου."

      (https://belisarius21.wordpress.com/%ce%b7-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b8%ce%ad%cf%83%ce%b7/)

      Η άποψη ότι το "έθνος" είναι πολιτική έννοια (και μάλιστα με ... πρωτοκαθεδρία) θα έκανε τον Αριστοτέλη (αλλά και όλους τους αρχαίους έλληνες πολιτικούς συγγραφείς) να κατουρηθεί απ' τα γέλια.

      Κοίτα σχετικά εδώ:

      H περί πατρίδας πολιτική αντίληψη των κλασικών ελλήνων και η νεώτερη προπαγανδιστική διαστροφή της σε “πατριωτισμό”, “εθνική ενότητα” και “εθνική ομοψυχία”

      http://hypnovatis.blogspot.gr/2012/09/blog-post_22.html

      Διαγραφή
    3. Αγαπητέ, είσαι διαφωτιστικός. Ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  6. αγαπητε Θοδωρη μολις διαβασα το παρακατω που μου εστειλαν και εχω μεινει καταπληκτος. εγω εχω προβλημα η ... και τι ρολο παιζει ο παραπανω; ομολογω οτι εκ πρωτης οψεως φαινεται σε μερικα σημεια λογικη στις παραθεσεις του. αλλου τα σπαει κυριολεκτικα. τι συμβαινει αραγε; πρεπει να εντρυφησω στο μπλογκ του για να ξεκαθαρισω τα πραγματα αλλα μαλλον θα χασω τον πολυτιμο χρονο μου.
    να εισαι καλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. εδω το μπλογκ με το συγκεκριμενο αρθρο:
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2016/07/en-archi-in-o-logos.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. μολις τελειωσα κι αυτο:
    http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2016/06/h-epistrofh-ton-romion.html
    θελω παρακαλω τη γνωμη σου με δυο λογια.
    ευχαριστω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τον γνωρίζω. Κλασικό παράδειγμα του πώς βλέπουν οι νεοέλληνες την ιστορία τους (και γι' αυτό βρίσκονται εδώ που βρίσκονται, και δεν θα ξεφύγουν ποτέ). Απολύτως εθνικιστής και άλλη μια παραλλαγή στο ίδιο εθνοκεντρικό (και εθνοαυτιστικό) μοτίβο. Και βέβαια με όλη τη σοβαροφάνεια και επιστημονικοφάνεια που έχουν αυτοί οι τύποι, είτε προέρχονται από τη δεξιά είτε από την αριστερά: Κ. Πλεύρης, Α. Γεωργιάδης (γνωστός και ως "μπουμπούκος"), Λιλή Ζωγράφου, ο συγκεκριμένος κ.α.
      Άλλωστε από τον τίτλο και μόνο της σελίδας του δεν κάνει την παραμικρή προσπάθεια να το κρύψει...

      Διαγραφή
  9. ναι φοβεροι οι προτεσταντες διαχρονικα λεμε και με ασβεστο μισος ανα τους αιωνες για τον βρωμηο που ζηλευουν το πνευματικο του επιπεδο και θελουν να τον καταστρεψουν ... πρεπει ομως να καλυψω τα κενα μου κατανοωντας τι εννοει οταν λεει οτι η γαλλικη επανασταση ηταν γερμανικη προτεσταντικη επιδιωξη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι θα χάσεις τον καιρό σου με έναν -εκτός από σωβινιστή- συνωμοσιολόγο (και γι' αυτό ανιστόρητο): τα κοινωνικά φαινόμενα ούτε επιδιώκονται ούτε κατασκευάζονται. Κυοφορούνται στο συλλογικό φαντασιακό χωρίς χρονοδιαγράμματα και εν συνεχεία απλώς συμβαίνουν.

      Η συνωμοσιολογία είναι άλλη μια αγαπημένη ενασχόληση της (β)ρωμηοσύνης, όπου κατέχει όλα τα παγκόσμια ρεκόρ.

      Διαγραφή
  10. Είναι πραγματικά απορίας άξιο, πως ενώ σε προηγούμενο κείμενο σου, ο,τι είναι καλό για την Ελλάδα κλπ..., προτείνεις ανορθοδοξους τρόπους για την επίτευξη της κοινωνικής επανάστασης, παρολα αυτά σου είναι δύσκολο να καταλάβεις την οργή των αμυνομενων απέναντι στους βαρβαρους ναζι;
    Και όλως (;) τυχαίως και στα δύο κείμενα σου υπερασπιζεσαι την επεκτάθηκε πολιτική των Γερμανών τότε και τώρα...
    Κωστας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @
      "ανορθοδοξους τρόπους για την επίτευξη της κοινωνικής επανάστασης"

      Δηλ. ποιοί ειναι οι ... ορθόδοξοι τρόποι;
      Ένα "στρατιωτικό κίνημα";(!)

      @
      "την οργή των αμυνομενων απέναντι στους βαρβαρους ναζι"

      Οι ναζί μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν βγάλει ακόμα τη φήμη του βάρβαρου (αυτό έγινε αρκετά μετά) . Ο πόλεμος μέχρι εκείνη τη στιγμή διεξαγόταν ιπποτικότατα και σε συμφωνία με τους κανόνες του διεθνώς θεσμισμένου πολεμικού δικαίου (το οποίο είχε υπογράψει και η Ελλάδα). Επομένως στην περίπτωσή μας, οι βάρβαροι ήσαν οι άνανδροι και κουραδόμαγκες κρητικοί, και άρα δικαίως υπέστησαν τα απολύτως νόμιμα αντίποινα.
      Όσο για την ... κρητική "οργή", την ξέρουμε καλά, αφού ανέκαθεν εκδηλωνόταν για ψύλλου πήδημα (π.χ. για νταηλίκι, επιδειξισμό, υπεράσπιση χασισοφυτειών κλπ.). Θα ήταν πιο πιστευτή αν είχε εκδηλωθεί νωρίτερα, π.χ. εναντίον της χούντας του Μεταξά. Αλλά είπαμε: οι κρητικοί είναι "άντρες" μόνο εκεί που τους παίρνει (π.χ. εναντίον γυναικών, αόπλων, αιχμαλώτων, νεκρών, ή εναντίον όσων απειλούν τις χασισοφυτείες τους κλπ.)

      @
      "Και όλως (;) τυχαίως και στα δύο κείμενα σου υπερασπιζεσαι την επεκτάθηκε πολιτική των Γερμανών τότε και τώρα..."

      Αυτό κατάλαβες;
      Δηλ. το ότι θέλω η Γερμανία να σταματήσει να δανείζει το διεφθαρμένο και κοινωνικά σαρκοβόρο ελληνόφωνο ψευδοκράτος (προκειμένου αυτό να καταρρεύσει, ώστε να ανοίξει ο δρόμος σε κάτι πιο υγιές), κατ' εσέ σημαίνει ότι υπερασπίζομαι κάποια επεκτατική πολιτική; Ενώ εσύ που θέλεις να συνεχίσει ο δανεισμός (για να συνεχίσει να υπάρχει το ψευδοκράτος και οι -αποδεδειγμένα ανίατες- ιστορικές του παθογένειες) δεν υπερασπίζεσαι τον γερμανικό επεκτατισμό;(!)
      Επίσης, το ότι επισημαίνω τις αντι-ιστορικές μυθοπλασίες, τις οποίες μυρηκάζει ο νεοέλληνας (βλ. κουτόχορτο), αυτοεμποδιζόμενος να κατακτήσει έστω και στοιχειώδη συλλογική αυτογνωσία, κατ΄ εσέ σημαίνει ότι υπερασπίζομαι "την επεκτατική πολιτική των Γερμανών τότε και τώρα.";(!)

      H απορία σου και οι εξόφθαλμες παρανοήσεις σου ως προς αυτά που διαβάζεις εδώ, δεν θα υπήρχαν καν, αν αντί να "σκέφτεσαι" με την ετοιματζίδικη εθνοκεντρική ορολογία, σκεπτόσουν με εκείνη του κοινωνικού πολέμου.

      Επειδή μου είναι αφόρητα κουραστικό (και ανιαρό) να επαναλαμβάνομαι, ρίξε μια ματιά π.χ. εδώ:
      http://hypnovatis.blogspot.gr/2012/09/28-1940.html
      Προς διευκόλυνσή σου, σου λέω ότι θα σε βοηθούσε πολύ αν διάβαζες αυτά που είναι γραμμένα και όχι αυτά που νομίζεις ότι είναι γραμμένα...

      Διαγραφή
    2. Copy paste λοιπον από την ανάρτηση σου ο τίτλος του παραληρηματος υπέρ της δουλικοτητας στο γερμανικό κράτος.
      . Απευθείας υπαγωγή της Ελλάδας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, ως το 17ο ομόσπονδο κρατίδιό της.
      Αυτό είναι ανορθοδοξο και υπεράσπιση της γερμανικής επεκτατικοτητας.
      Θα έπρεπε να ξέρεις δε, ότι κάνεις δεν δανιζει χωρίς ανταλλαγματα.
      Την προσπαθεια απαξίωσης με χαρακτηρισμους και συνθηματολογια κομιτατζιδων στην επιστρέφω.

      Διαγραφή
    3. Εάν το να θέλω:

      αξιοκρατία, καταστροφή του πελατειακού ψευδοκράτους, αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, κοινωνία Πρόνοιας, δίκαιο φορολογικό σύστημα, πάταξη των κοινωνικο-οικονομικών καρκινωμάτων σαν την Εκκλησία Α.Ε., κατάργηση της παραπαιδείας, κατάργηση της παραϋγείας, κατάργηση του ρουσφετιού ή του φακελακίου, καθιέρωση κατωτάτου ορίου αξιοπρεπούς διαβίωσης κλπ.

      σημαίνει "δουλικότητα στο γερμανικό κράτος", "υπεράσπιση της γερμανικής επεκτατικότητας" κλπ., τότε ναι, γουστάρω να είμαι "δούλος" και γουστάρω γερμανικό "επεκτατισμό".

      Εσύ μείνε με την "ελευθερία" σου (αφού προφανώς ζεις από τον ιδρώτα του γερμανού φορολογούμενου), αλλά αφού ξέρεις ότι "κανείς δεν δανιζει χωρίς ανταλλαγματα" μην κλαψομουνιάζεις και μην προσπαθείς να δαγκώσεις το χέρι που σε ταΐζει. Και κυρίως μην το παίζεις εθνικά υπερήφανος και "ριγμένος" και μην κατηγορείς τους δανειστές σου (που εσύ επέλεξες) ... για επεκτατισμό.

      @
      "Την προσπαθεια απαξίωσης με χαρακτηρισμους και συνθηματολογια κομιτατζιδων στην επιστρέφω."

      Αν εγώ μιλάω σαν κομιτατζής, εσύ που μιλάς σαν κλασικός βαλκάνιος, τί είσαι;

      Διαγραφή
    4. Χα...κοίτα σύμπτωση...
      http://www.mixanitouxronou.gr/i-sinantisi-tou-chitler-me-ton-filando-stratarchi-stin-opia-o-firer-theori-tin-ellada-os-enan-apo-tous-logous-apotichias-sti-sovietiki-enosi-anagkastika-na-diereso-tis-dinamis-mas-vinteo/
      Κωστας

      Διαγραφή
    5. Τί ναρκωτικά παίρνεις ρε φίλε;
      Πού λέει ο Χίτλερ ότι η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα "απέτυχε λόγω της εμπλοκής του στην Ελλάδα"; Αυτό είναι απλά ο παραπλανητικός τίτλος που έβαλε ο κ. "Μηχανή του Χρόνου" για να τον διαβάσουν κάτι εθνοκολλημένοι σαν εσένα (που, στην τριτοκοσμική Ελλαδίτσα, εξακολουθούν να αποτελούν και τεράστιο αγοραστικό κοινό ψευδοϊστορικού κουτόχορτου).

      Καταρχήν, το καλοκαίρι του 1942 η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα βρισκόταν σε εξέλιξη και δεν είχε ακόμα αποτύχει. Η αποτυχία της φάνηκε τον Δεκέμβριο 1942 / Ιανουάριο 1943. Επομένως δεν θα ήταν δυνατό να μιλά ο Χίτλερ για "αποτυχία" έξι ολόκληρους μήνες πριν...

      Δεύτερον, τα (μεταφρασμένα στα αγγλικά) λόγια του Χίτλερ αποδεικνύουν ότι δεν είχε καμμία πρόθεση να επιτεθεί στην Ελλάδα, αλλά ότι ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ να το κάνει λόγω της βρετανικής εισβολής στην Ελλάδα (και της αποτυχίας των ιταλών να την αναχαιτίσουν).
      Αυτό ακριβώς εξηγεί στον φινλανδό και όχι ότι ... απέτυχε η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα λόγω της εμπλοκής του στην Ελλάδα. Και ταυτόχρονα προσπαθεί να "ψήσει" τους φινλανδούς να τον συνδράμουν στην επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, όπως και η ναζιστική Γερμανία βοηθάει πάντα τους φίλους της (βλ. Ιταλία), ακόμα και αν χρειαστεί να διασκορπίσει τις στρατιωτικές δυνάμεις της σε πολλά μέτωπα. Δίνει δηλ. εγγυήσεις στους φινλανδούς ότι δεν θα τους αφήσει ξεκρέμαστους απέναντι στους "σοβιετικούς". Τελικά οι ναζί βοήθησαν τους φινλανδούς να απωθήσουν τους "σοβιετικούς" ιμπεριαλιστές από τη χώρα τους και εν συνεχεία η απελευθερωμένη Φινλανδία συνέδραμε τους ναζί στην επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.

      Εξάλλου και ο ιστορικός Ν. Γιαννόπουλος (κείμενο του οποίου παραθέτει πιο κάτω ο κ. "Μηχανή του Χρόνου"), παραδέχεται ότι η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα βγήκε εκτός χρονοδιαγραμμάτων λόγω των παρατεταμένων ανοιξιάτικων βροχοπτώσεων στη Ρωσία, και όχι λόγω της ... ελληνικής "αντίστασης".

      Μή χάφτεις ό,τι σου λένε, ρε. Ειδικά ο κ. "Μηχανή του Χρόνου" συνηθίζει να πλάθει μύθους για να ψαρώνουν οι εθνοκολημμένοι άσχετοι σαν εσένα. Όπως, ας πούμε, ότι ο Τζίμι Χέντριξ είχε συναντήσει τον Μανώλη Χιώτη στο Σικάγο κι ότι είχε δηλώσει πως ο Χιώτης ήταν ο καλύτερος κιθαρίστας στον κόσμο... (http://thefrog.gr/mythbustin-frog-%CE%BF-hendrix-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%AF%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%87%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7)

      Διαγραφή
    6. Δεν διαβάζουμε μόνο τον τίτλο, διαβάζουμε και το περιεχόμενο του κειμένου. Δεν είπε κανεις οτι η Ελλάδα ήταν η αιτία της ήττας των ναζί, αν και επιμένεις σε αυτο.
      Και τέλος, κάνε μας τη χάρη ρε νεοναζι, που θα με πεις και εθνοκολημενο.

      Διαγραφή
    7. Φρόντιζε να διαβάζεις εσύ πρώτος το "περιεχόμενο" των τίτλων που παραπέμπεις, ώστε να μην αιφνιδιάζεσαι από τον τρόπο που το διαβάζω εγώ.

      Το ότι ισχυρίστηκες πως η Ελλάδα ήταν η αιτία της ήττας των ναζί προκύπτει από την ηλίθια διατύπωσή σου ("ποια πιστεύεις ότι έπρεπε να είναι η στάση του ελληνικού λαού απέναντι στον ναζι; καμία αντίσταση, επικράτηση του ναζι μου στη μισή υφήλιο, και μετά τι;") και από αυτούς που επικαλείσαι (όπως ο επανειλημμένα αναξιόπιστος "Μηχανή του Χρόνου").

      Το "εθνοκολλημένος", αν σε ενοχλεί το παίρνω πίσω. Κλασικός κομπλεξικός ανιστόρητος γραικύλος είσαι, από αυτούς που παράγει κατά εκατομμύρια αυτή η κομπλεξική χώρα (και ειδικά η χασισολεβεντομάνα Κρήτη). Και που (με εθνική υπερηφάνεια πάντα...) γλείφουν για δανεικά τους "νεοναζί".
      Ξανακοίτα και τη μούρη σου στον καθρέφτη για να μην ξεχνιέσαι:
      https://2.bp.blogspot.com/-z-WMNCHIlxA/Vu4sNXi1KiI/AAAAAAAACzo/Z4epHR1bfxUsED_xyeNa6MxDI7WIbxMEw/s400/skitso1-thumb-large.jpg

      Το ότι με βρίζουν κάποιοι σαν εσένα (και μάλιστα με τόσο κλισαρισμένο τρόπο) είναι η μεγαλύτερη επιβεβαίωση ότι είμαι στον σωστό δρόμο.

      Διαγραφή