"Η ψυχεδέλεια στην υπηρεσία της ελληνικής μαύρης αντίδρασης. Όταν οι Εγγλέζοι Spectrum έπαιξαν για τον Κοκό, το καλοκαίρι του ’67…". Όχι δεν είναι από τον Ριζοσπάστη αλλά από το Δισκορυχείον του Φώντα Τρούσα στις 14/5/2016...
Στην τελευταία παράγραφο κάτω δεξιά διαβάζουμε: Τhis week Spectrum signed for a four-day visit to Greece, where they will appear before King Constantine at the Royal Palace in Athens in late July.
Oι Μ.Ρ. (που τόσο υπολήπτεται ο Φ.Τ.) λένε όμως κι άλλα που δεν αναφέρονται στο Disc And Music Echo. Συγκεκριμένα ότι τους Spectrum προσκάλεσε ο Κοκός (δεν διευκρινίζεται αν η πρόσκληση αφορούσε σε τσάι, σουαρέ κουμ-καν, φιλοξενία, ξενάγηση στην Ακρόπολη, όργιο σε γιωτ, πριβέ πάρτυ όπου θα έπαιζαν live κλπ.) καθώς και ότι το «γεγονός» θα καλυπτόταν από την τηλεόραση (την ελληνική, τη διεθνή, ποιά;), δίνοντας στο νέο τότε βρετανικό γκρουπ «την ευκαιρία μιας τεράστιας προβολής». To δεύτερο (η τηλεοπτική προβολή) δεν συνέβη ποτέ. Άρα τι είναι πιο λογικό να υποθέσουμε (βάσει πάντοτε τού τι λένε οι, πέραν πάσης αμφιβολίας κατά τον Φ.Τ., Μοντέρνοι Ρυθμοί); Ότι η «ευκαιρία» έμεινε ανεκμετάλλευτη (!) ή ότι η «συναυλία» δεν έγινε ποτέ; Bάσει της «είδησης» των (εγκυροτάτων κατά Φ.Τ.) Μ.Ρ. η μόνη πιθανότητα είναι φυσικά η δεύτερη: η «συναυλία» ουδέποτε έγινε, αφού αν είχε γίνει θα είχε καλυφθεί μηντιακά με τρόπο σχεδόν εκκωφαντικό.
Με αυτόν τον τρόπο οι Μ.Ρ. καταρρίπτουν από τότε ήδη τον αυθαίρετο και αστήρικτο ισχυρισμό του Τρούσα, ο οποίος θεωρεί «πολύ δύσκολο ή ίσως και αδύνατο να ξέφυγε κάτι προς τα έξω, σε επίπεδο φωτογραφίας κ.λπ. από το live, καθότι αυτό θα ήταν πριβέ». Εδώ γίνεται φανερό ότι ο Φ.Τ. έχει μπερδέψει το πριβέ με το μυστικό. Αφού βάσει των Μ.Ρ. (που ο Τρούσας τόσο υπολήπτεται) όλα είχαν προαναγγελθεί και θα γίνονταν στο φως της ημέρας (και της τηλεόρασης). Κι αφού τίποτα δεν «φωτίστηκε», καταλήγουμε (μέχρι να προσκομιστούν διαφορετικά στοιχεία) στο ότι τίποτε δεν μπορεί να συνέβη. Για τον απλό λόγο ότι η προβολή της εκδήλωσης δεν θα αντέφασκε με τον πριβέ χαρακτήρα της.
Η αστήρικτη υπόθεση μιας εντελώς αθέατης βασιλικής εκδήλωσης γεννά εύλογα ερωτήματα. Ειδικά όταν πρόκειται για κάτι τόσο αθώο και συνηθισμένο όπως ένα καλοκαιρινό πάρτυ με ένα ποπ συγκρότημα, όπου δεν συνέτρεχε κανένας λόγος μυστικότητας, λες και επρόκειτο για στρατιωτικό συμβούλιο. Η δημόσια εικόνα της μοναρχίας στηριζόταν σε σημαντικό βαθμό στην προβολή των δραστηριοτήτων του βασιλικού οίκου: επισκέψεις, ταξίδια, δεξιώσεις και εκδηλώσεις προς τιμήν προσκεκλημένων μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο δημοσιότητας. Αν η επίσκεψη των Spectrum είχε πράγματι σχεδιαστεί ως γεγονός με εκμεταλλεύσιμη «τεράστια προβολή», θα ήταν εύλογο να αναζητήσουμε ίχνη της στον Τύπο, στα κινηματογραφικά επίκαιρα ή σε τηλεοπτικά αρχεία. Μέχρι στιγμής, τέτοια τεκμήρια δεν έχουν εντοπιστεί, ούτε στην Ελλάδα ούτε στη Βρετανία.
Κάπου εδώ ας ενημερώσουμε τον Φ.Τ. ότι σχετική είδηση με το Disc And Music Echο, αν και πολύ διαφορετικά διατυπωμένη, έχει και το NME που κυκλοφόρησε την ίδια ακριβώς ημέρα 24/6/1967 με το Disc And Music Echο. Το ΝΜΕ λοιπόν γράφει απλώς ότι οι Spectrum προσκλήθηκαν από τον Κοκό και απολύτως τίποτε άλλο (ούτε ότι θα κάνουν visit στην Ελλάδα ούτε ότι they will appear before Κοκός).
New Musical Express, 24/6/1967
Έτσι φαίνεται ότι οι Μ.Ρ. έκαναν σύνθεση των δύο αυτών αποσπασματικών «ειδήσεων» προσθέτοντας τις δικές τους δημοσιογραφικές σάλτσες περί «τεράστιας προβολής μέσω της tv». Και ότι δεν είχαν σαν μοναδική πηγή το Disc And Music Echο αλλά και το ΝΜΕ. Αν λοιπόν ο Φ.Τ. ενδιαφερόταν να κάνει έρευνα αντί για τις γνωστές του ιδεολογικά φορτισμένες προχειρότητες και αρπακόλλες (όπως π.χ. το μπέρδεμά του σχετικά με τις έννοιες «πριβέ πάρτυ» και «μυστικό πάρτυ») θα είχε ανακαλύψει και αναφέρει ο ίδιος και τις δύο αυτές «πηγές» της «εγκυρότατης» πηγής του (δηλαδή των -ό,τι να ΄ναι- Μοντέρνων Ρυθμών).
Το πιο πιθανό φαίνεται ότι ο μάνατζερ των Spectrum, ο δαιμόνιος Cyril Black («αντιπρόσωπος» στην Αγγλία των Monkees, του αμερικάνικου εκείνου μηντιακού κατασκευάσματος, των οποίων ως αντίπαλο βρετανικό δέος προσπαθούσε ανεπιτυχώς να πλασάρει τους Spectrum) να διέδιδε ειδήσεις ή «ειδήσεις» δεξιά κι αριστερά στα μουσικά περιοδικά, προσπαθώντας να δημιουργήσει ντόρο και δημοσιότητα από το τίποτα. Θα είχε πάντως πολύ ενδιαφέρον να μπορούσαμε να μάθουμε ποιος είναι ο λεγόμενος «πυρήνας αλήθειας» στον εν λόγω αστικό μύθο και πώς αυτός αυτός ο πυρήνας κατέληξε σε μια τραβηγμένη από τα μαλλιά «είδηση» που παρουσιάστηκε σε τρεις διαφορετικές εκδοχές, σε δύο βρετανικά και ένα ελληνικό έντυπο.
Εδώ παρουσιάζω μερικές υποθέσεις (με τις λογικές τους προεκτάσεις) οι οποίες στέκουν πολύ καλύτερα από εκείνη του Φ.Τ. περί δήθεν μυστικού live, που υποτίθεται ότι έγινε εν μέσω χούντας, όταν ο Κοκός ήταν απασχολημένος με την οργάνωση του δικού του «αντιπραξικοπήματος». Άραγε είχε υπάρξει κάποια ανεπίσημη κρούση για κάποιο πάρτυ προς τους Spectrum, από κάποιον αυλικό υπάλληλο, λόγω της ονομαστικής εορτής της Άννας Μαρίας στις 25 Ιουλίου του 1967, δεδομένης της πρόσφατης επιτυχίας τους Samantha's Mine, που είχε μόλις κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα; Αλλά, από την άλλη, γιατί να εορταστεί μυστικά ένα τέτοιο χαρούμενο γεγονός; Eπειδή τους τελευταίους τρεις μήνες είχαμε χούντα; Ναι, αλλά ενώ είχαμε χούντα, ο βασιλιάς θα διοργάνωνε πάρτυ με ξένα ποπ συγκροτήματα αντί να οργανώνει το «αντικίνημά» του, οι προετοιμασίες του οποίου είχαν ήδη εντατικοποιηθεί το καλοκαίρι του 1967; Μήπως όμως το έκανε για να ρίξει στάχτη στα μάτια των χουντικών; Αλλά τότε γιατί να θέλει να μείνει κρυφό το γεγονός αντί να διατυμπανίσει πόσο ξένοιαστο και αδιάφορο παρέμενε το παλάτι εν μέσω χούντας; Ή μήπως δεν ήθελε να φανεί στον λαό ότι το παλάτι γλεντοκοπάει (έστω και για τα γενέθλια της βασίλισσας) ενώ είχαμε φρέσκια χούντα; Ή μήπως μπλόκαρε εξαρχής την ανεπίσημη πρωτοβουλία κάποιου αυλικού υπεύθυνου για τις εκδηλώσεις του παλατιού (ο οποίος βρήκε και προσκάλεσε τους Spectrum μέσω φυσικά της εταιρείας τους, δίνοντας τροφή για την «είδηση» σε έναν ενθουσιασμένο Cyril Black, ο οποίος την ίδια ημέρα ενημέρωσε για «πρόσκληση του βασιλιά προς τους Spectrum» το ΝΜΕ, ενώ παρουσίασε ως τετελεσμένο το «γεγονός» στο Disc And Music Echo), για να ασχοληθεί απερίσπαστος με το «αντικίνημά» του;
Υπό το πρίσμα των προηγουμένων η υποτιθέμενη εκείνη συναυλία των Spectrum στα ανάκτορα, δεν θα ήταν η πρώτη ούτε η τελευταία που τα σχέδια της πραγματοποίησής της ναυάγησαν (αν υποθέσουμε σοβαρά ότι είχε αρχίσει να οργανώνεται κάτι σχετικά…). Αρκεί να θυμηθούμε ότι την ίδια πάνω κάτω περίοδο (φθινόπωρο 1966) είχε ακυρωθεί ολόκληρη η περιοδεία των Lovin’ Spoonful στην Eυρώπη. Επιπλέον χιλιάδες «ειδήσεις», που αναγράφονταν στα «ψιλά» των διαφόρων μουσικών εντύπων (για συναυλίες, συμβόλαια, συνεργασίες, κυκλοφορίες, γάμους, διαζύγια κλπ.) συχνότατα αποδεικνύονταν ράδιο-αρβύλα που είχε αναπαραχθεί χωρίς καμμία εξακρίβωση.
Να διευκρινίσω (ξανά) ότι η ενασχόλησή μου με το αν οι Spectrum έπαιξαν για τον Κοκό έχει απλώς ακαδημαϊκό χαρακτήρα. Αν ο (θαυμαστής του Στάλιν) Φ.Τ. δεν είχε τιτλοφορήσει το κείμενό του ως «Η ψυχεδέλεια στην υπηρεσία της ελληνικής μαύρης αντίδρασης. Όταν οι Εγγλέζοι Spectrum έπαιξαν για τον Κοκό, το καλοκαίρι του ’67…» και είχε γράψει απλώς ότι ένα ποπ γκρουπάκι με το όνομα Spectrum είχε παίξει σε πάρτυ του Κοκού, δεν θα είχα ασχοληθεί. Όταν όμως πίσω από εκείνο το (ανύπαρκτης ιστορικής ή κινηματικής/ψυχεδελικής σημασίας) γκρουπ και πίσω από μια παντελώς ανεξακρίβωτη «είδηση» σέρνει, με συκοφαντικούς συλλογιστικούς ακροβατισμούς, σύμπασα την ψυχεδέλεια, χρειάζεται μια απάντηση.
Οι Spectrum (όπως και οι Monkees του ιδίου μάνατζερ) δεν αποτέλεσαν ποτέ κομμάτι της ψυχεδελικής κοινότητας της περιόδου. Yπήρξαν απλώς ένα ποπ συγκρότημα με επιδερμικές «ψυχεδελικές επιρροές» όπως τόσα και τόσα ποπ συγκροτήματα της εποχής, τα οποία πάσχιζαν να αντιγράψουν τους Beatles του Rubber Soul ή του Revolver (εννοείται, αφήνοντας επιμελώς απ' έξω το βάθος και την ανατρεπτικότητα της ψυχεδέλειας). Δεν έπαιξαν ούτε σε ένα ψυχεδελικό φεστιβάλ από τα τόσα που γίνονταν κάθε τόσο εκείνες τις μέρες του 1967 σε ΗΠΑ και Βρετανία. Δεν τους αντιλαμβάνονταν (όπως ούτε και τους Monkees) ως ψυχεδελικό συγκρότημα, εκείνοι που το 1967 άκουγαν Beatles, Jefferson Airplane, Doors, Ultimate Spinach, Pink Floyd, Love, Soft Machine, Byrds, Buffalo Springfield, Η. P. Lovecraft, Move κλπ. Μόνο άσχετοι (σαν τον Φ.Τ. και όσους περιμένουν να «ενημερωθούν» από εκείνον) θα θεωρούσαν ψυχεδελικό συγκρότημα τους Spectrum (ή τους Monkees).
Ακόμα λοιπόν κι αν οι Spectrum (ή οι Monkees) είχαν παίξει για τον Κοκό στα ανάκτορα, αυτό δεν σημαίνει απολύτως τίποτα αρνητικό ή επιλήψιμο για την Ψυχεδέλεια, όπως σκίζεται να το παρουσιάσει ένας κοπτοράπτης νοσταλγός του Στάλιν, που φοβάται μήπως η ροκ επισκιάσει σε κοινωνικό-ιστορικό απολογισμό την παρωχημένη και γραφική ιδεολογία του.
Θ.Λ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου